بعد شش سال، معتمر، يا هفت

بعد شش سال، معتمر، يا هفت شاعر : جامي به سر روضه‌ي نبي مي‌رفت بعد شش سال، معتمر، يا هفت بر سر قبرشان گذار افگند راه عمدا بر آن ديار افگند سر کشيده يکي درخت بلند ديد بر خاک آن دو انده‌مند ديد خط‌هاي سرخ و زرد بر آن چون به عبرت نگاه کرد در آن سرخي از چشم خونفشان خبري بود زردي ز رويشان اثري «چه درخت‌ست اين» به حيرت ؟ گفت با کسي گفت ز آن زمين بشگفت: رسته از تربت دو کشته‌ي عشق که: «درختي‌ست اين سرشته‌ي عشق بر وي از شرح حالشان رقمي‌ست...