بود در عهد بوعلي سينا

بود در عهد بوعلي سينا شاعر : جامي آن به کنه اصول طب بينا بود در عهد بوعلي سينا شد ز ماخوليا پريشانحال ز آل بويه يکي ستوده خصال هيچ گاوي بسان من فربه بانگ مي‌زد که:«کم بود در ده گرددش گنج سيم، کيسه ز من آشپز گر پزد هريسه ز من به دکان هريسه‌پز سپريد!» زود باشيد حلق من ببريد! با حريفان مقال او اين بود صبح تا شام حال او اين بود که چو گاوان نبودي‌اش بانگي نگذشتي ز روز و شب دانگي بکشيدم که مي‌شوم لاغر!» که: «بزودي به کارد يا خنجر...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

بود در عهد بوعلي سينا

شاعر : جامي

آن به کنه اصول طب بينا		بود در عهد بوعلي سينا
شد ز ماخوليا پريشانحال		ز آل بويه يکي ستوده خصال
هيچ گاوي بسان من فربه		بانگ مي‌زد که:«کم بود در ده
گرددش گنج سيم، کيسه ز من		آشپز گر پزد هريسه ز من
به دکان هريسه‌پز سپريد!»		زود باشيد حلق من ببريد!
با حريفان مقال او اين بود		صبح تا شام حال او اين بود
که چو گاوان نبودي‌اش بانگي		نگذشتي ز روز و شب دانگي
بکشيدم که مي‌شوم لاغر!»		که: «بزودي به کارد يا خنجر
خورديي از دست هيچ کس، نه دوا		تا به جايي رسيد کو نه غذا
استعانت به بوعلي بردند		اهل طب راه عجز بسپردند
مژده‌گويان! که بامداد پگاه		گفت: «سويش قدم نهيد از راه
دشنه در دست، خواجه‌ي قصاب»		مي‌رسد بهر کشتن‌ات به شتاب
کرد اظهار شادمانيها		رفت ازين مژده زو گرانيها
شد سوي منزلش که: «گاو کجاست؟»		بامدادان که بوعلي برخاست
که، «منم گاو، هان و هان، پيش آي!»		آمد و خفت در ميان سراي
کارد بر کارد تيز کرد و نشست		بوعلي دست و پاش سخت ببست
ديد هنجار پشت و پهلويش		برد قصاب‌وار کف، سوي‌اش
مصلحت نيست کشتن‌اش امروز		گفت کاين گاو لاغر است هنوز
يک زمان‌اش گرسنه مپسنديد!		چند روزي‌ش بر علف بنديد!
نبود افسوس ذبح او و، دريغ		تا چو فربه شود، برانم تيغ
خوردنيهاش پيش بنهادند		دست و پايش ز بند بگشادند
همه را خورد بي‌خلاف و ابا		هر چه دادندش از غذا و دوا
شد خود او از خيال گاوي، به!		تا چو گاوان از آن شود فربه