چون سلامان را شد اسباب جمال

چون سلامان را شد اسباب جمال شاعر : جامي از بلاغت جمع، در حد کمال، چون سلامان را شد اسباب جمال باغ لطفش رونق ديگر گرفت سرو نازش نازکي از سر گرفت چون رسيدن شد بر آن ميوه درست، نارسيده ميوه‌اي بود از نخست وز پي چيدن، چشيدن خواست‌اش خاطر ابسال چيدن خواست‌اش بود کوتاه آرزو را ز آن، کمند ليک بود آن ميوه بر شاخ بلند کم نه ز اسباب جمال‌اش هيچ چيز شاهدي پر عشوه بود ابسال نيز شيوه‌ي جولانگري آغاز کرد با سلامان عرض خوبي ساز کرد بافتي زنجيره‌اي...