چون سلامان مايل ابسال شد

چون سلامان مايل ابسال شد شاعر : جامي طالع ابسال فر خفال شد چون سلامان مايل ابسال شد شد بدو پيوند اميدش قوي يافت آن مهر قديم او نوي يابد اندر خلوت آن ماه، راه فرصتي مي‌جست در بيگاه و گاه نقد جان بر دست، پيش او شتافت تا شبي سويش به خلوت راه يافت وز تواضع رو به پاي او نهاد همچو سايه زير پاي او فتاد کرد دست مرحمت سويش دراز شه سلامان نيز با صد عز و ناز کام جان از چشمه‌ي نوشش گرفت چون قبا تنگ اندر آغوشش گرفت شد به هم آميخته شير و شکر...