| صيقلي شرک خفي و جلي | | شير خدا شاه ولايت علي |
| تير مخالف به تنش جا گرفت | | روز احد چون صف هيجا گرفت |
| صد گل راحت ز گل او شکفت | | غنچهي پيکان به گل او نهفت |
| پشت به درد سر اصحاب کرد | | روي عبادت سوي مهراب کرد |
| چاک بر آن چون گلاش انداختند | | خنجر الماس چو بفراختند |
| آمد از آن گلبن احسان برون | | غرقه به خون غنچهي زنگارگون |
| گفت: چو فارغ ز نماز آن بديد | | گل گل خونش به مصلا چکيد |
| ساخته گلزار، مصلاي من؟» | | «اينهمه گل چيست ته پاي من |
| گفت که: «سوگند به داناي راز، | | صورت حالاش چو نمودند باز |
| گرچه ز من نيست خبردار تر | | کز الم تيغ ندارم خبر |
| گر شودم تن چو قفص چاک چاک؟» | | طاير من سد ره نشين شد، چه باک |
| در قدم پاکروان خاک شو! | | جامي، از آلايش تن پاک شو! |
| گرد شکافي و به مردي رسي | | باشد از آن خاک به گردي رسي |