پيري از نور هدا بيگانه

پيري از نور هدا بيگانه شاعر : جامي چهره پر دود، ز آتش‌خانه پيري از نور هدا بيگانه ميهمان شد به سر خوان خليل کرد از معبد خود عزم رحيل بر سر خوان خودش نپسنديد چون خليل آن خللش در دين ديد يا ازين مائده برخيز و برو!» گفت: «با واهب روزي، بگرو! دين خود را به شکم نتوان داد!» پير برخاست که: «اي نيک‌نهاد! روي از آن مرحله در راه آورد با لب خشک و دهان ناخورد وحي کاي در همه اخلاق جميل! آمد از عالم بالا به خليل منع‌اش از طعمه نه آيين تو بود...