چو دولت‌گير شد دام زليخا

چو دولت‌گير شد دام زليخا شاعر : جامي فلک زد سکه بر نام زليخا چو دولت‌گير شد دام زليخا به خدمتکاري يوسف ميان بست نظر از آرزوهاي جهان بست مرصع هر يک از رخشان گهرها مذهب تاج‌ها، زرين کمرها مهيا کرد و فارغ بال بنشست چو روز سال، هر يک سيصد و شصت به دوشش خلعتي از نو کشيدي به هر روزي که صبح نو دميدي نشد طالع دو روز از يک گريبان رخ آن آفتاب دلفريبان هزاران بوسه‌اش بر فرق دادي چو تاج زر به فرقش برنهادي شدي همراز با پيراهن او چو پيراهن...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

چو دولت‌گير شد دام زليخا

شاعر : جامي

فلک زد سکه بر نام زليخا		چو دولت‌گير شد دام زليخا
به خدمتکاري يوسف ميان بست		نظر از آرزوهاي جهان بست
مرصع هر يک از رخشان گهرها		مذهب تاج‌ها، زرين کمرها
مهيا کرد و فارغ بال بنشست		چو روز سال، هر يک سيصد و شصت
به دوشش خلعتي از نو کشيدي		به هر روزي که صبح نو دميدي
نشد طالع دو روز از يک گريبان		رخ آن آفتاب دلفريبان
هزاران بوسه‌اش بر فرق دادي		چو تاج زر به فرقش برنهادي
شدي همراز با پيراهن او		چو پيراهن کشيدي بر تن او
مداواي دل ديوانه کردي		مسلسل گيسويش چون شانه کردي
ز روز و رنج او بي‌تاب بودي،		شبانگه که‌ش خيال خواب بودي
نهادي مهد ديبا و حريرش		بيفگندي فراش دلپذيرش
غبار خاطرش ز افسانه رفتي		فسون خواندي بسي و افسانه گفتي
شدي با شمع، همدم در تب و تاب		چو بستي نرگسش را پرده‌ي خواب
چرانيدي به باغ حسن آن ماه		دو مست آهوي خود را تا سحرگاه
گهي با غنچه‌اش دمساز گشتي		گهي با نرگسش همراز گشتي
گهي از گلستانش گل چريدي		گهي از لاله‌زارش لاله چيدي
رساندي شب چو گيسويش به پايان		بدين افسوس پشت دست خايان
نبود از کار او يک دم قرارش		به روزان و شبان اين بود کارش
به خاتوني پرستاري‌ش کردي		غمش خوردي و غمخواري‌ش کردي
به جان در خدمت معشوق کوشد		بلي عاشق هميشه جان فروشد
به چشم از پاي او آزار چيند		به مژگان از ره او خار چيند
بود کافتد قبول خاطر او		به جسم و جان نشيند حاضر او