سکندر چو ز آلايش جهل پاک

سکندر چو ز آلايش جهل پاک شاعر : جامي شد از علم يونانيان بهره‌ناک، سکندر چو ز آلايش جهل پاک نگونسار شد دولت فيلقوس ز ناسازي روزگار شموس به گوش آمدش بانگ طبل رحيل درين وحشت آباد پر قال و قيل ستايشگري کرد با او بسي فرستاد پيش ارسطو کسي سر دين‌پرستان دانش پژوه! بدو گفت کاي کوه فر و شکوه! تنم کسوت نادرستي گرفت مرا بازوي عمر سستي گرفت پذيرنده‌ي کرد و ناکرد خويش بيا، زود همراه شاگرد خويش! وز اين بند اميد گشادي نماند که بر کار عمر...