من از دست کمانداران ابرو

من از دست کمانداران ابرو شاعر : سعدي نمي‌يارم گذر کردن به هر سو من از دست کمانداران ابرو ندانم قرص خورشيدست يا رو دو چشمم خيره ماند از روشنايي کمندست آن که وي دارد نه گيسو بهشتست اين که من ديدم نه رخسار سواد زلف چون پر پرستو لبان لعل چون خون کبوتر که با او بر توان آمد به بازو نه آن سرپنجه دارد شوخ عيار ندارد سنگ کوچک در ترازو همه جان خواهد از عشاق مشتاق مگر در جيب دارد ناف آهو نفس را بوي خوش چندين نباشد نشايد گفت جز ضحاک جادو...