شنيدم که بر لحن خنياگري

شنيدم که بر لحن خنياگري شاعر : سعدي به رقص اندر آمد پري پيکري شنيدم که بر لحن خنياگري گرفت آتش شمع در دامنش ز دلهاي شوريده پيرامنش يکي گفتش از دوستداران، چه باک؟ پراگنده خاطر شد و خشمناک مرا خود به يک‌باره خرمن بسوخت تو را آتش اي يار دامن بسوخت که شرک است با يار و با خويشتن اگر ياري از خويشتن دم مزن که شوريده‌اي سر به صحرا نهاد چنين دارم از پير داننده ياد پسر را ملامت بکردند و گفت پدر در فراقش نخورد و نخفت دگر با کسم آشنايي نماند...