| هم سر به جهان فرو نياريم | | گر چه ز جهان جوي نداريم |
| عالم همه حبهاي شماريم | | زان جا که حساب همت ماست |
| ما شيفتهي يکي نگاريم | | خود با دو جهان چکار ما را؟ |
| در بند کمند زلف ياريم | | کي صيد جهان شويم؟ چون ما |
| بر جان همه عشق او نگاريم | | در دل همه مهر او نويسيم |
| از خاک بتر هزار باريم | | اين خود همه هست، بر در او |
| با آنکه ز عشق زار زاريم | | ما خود خجليم از رخ يار |
| وز گفتهي خويش شرمساريم | | از کردهي خود سياهروييم |
| وصلش به چه روي چشم داريم؟ | | رويش به کدام چشم بينيم؟ |
| با اين همه هم اميدواريم | | ما در خور او نهايم، ليکن |
| کز ديده و جانت دوست داريم | | اي دوست، گناه ما همين است |
| بنگر که: چگونه جان سپاريم | | باري، به نظارهاي برون آي |
| ديري است که ما در انتظاريم | | بر بوي نظارهي جمالت |
| بنگر که: چگونه جان سپاريم | | يک ره بنگر سوي عراقي |