پير ما وقت سحر بيدار شد

پير ما وقت سحر بيدار شد شاعر : عطار از در مسجد بر خمار شد پير ما وقت سحر بيدار شد در ميان حلقه‌ي زنار شد از ميان حلقه‌ي مردان دين نعره‌اي دربست و دردي‌خوار شد کوزه‌ي دردي به يک دم درکشيد از بد و نيک جهان بيزار شد چون شراب عشق در وي کار کرد جام مي بر کف سوي بازار شد اوفتان خيزان چو مستان صبوح کاي عجب اين پير از کفار شد غلغلي در اهل اسلام اوفتاد کان‌چنان پيري چنين غدار شد هر کسي مي‌گفت کين خذلان چبود در دل او پند خلقان خار شد ...

شنبه، 6 فروردين 1390

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

پير ما وقت سحر بيدار شد

شاعر : عطار

از در مسجد بر خمار شد		پير ما وقت سحر بيدار شد
در ميان حلقه‌ي زنار شد		از ميان حلقه‌ي مردان دين
نعره‌اي دربست و دردي‌خوار شد		کوزه‌ي دردي به يک دم درکشيد
از بد و نيک جهان بيزار شد		چون شراب عشق در وي کار کرد
جام مي بر کف سوي بازار شد		اوفتان خيزان چو مستان صبوح
کاي عجب اين پير از کفار شد		غلغلي در اهل اسلام اوفتاد
کان‌چنان پيري چنين غدار شد		هر کسي مي‌گفت کين خذلان چبود
در دل او پند خلقان خار شد		هرکه پندش داد بندش سخت کرد
گرد او نظارگي بسيار شد		خلق را رحمت همي آمد بر او
پيش چشم اهل عالم خوار شد		آنچنان پير عزيز از يک شراب
تا از آن مستي دمي هشيار شد		پير رسوا گشته مست افتاده بود
جمله را مي‌بايد اندر کار شد		گفت اگر بدمستيي کردم رواست
هر که او پر دل شد و عيار شد		شايد ار در شهر بد مستي کند
دعوي اين مدعي بسيار شد		خلق گفتند اين گديي کشتني است
کين گداي گبر دعوي‌دار شد		پير گفتا کار را باشيد هين
جان صديقان برو ايثار شد		صد هزاران جان نثار روي آنک
وانگهي بر نردبان دار شد		اين بگفت و آتشين آهي بزد
سنگ از هر سو برو انبار شد		از غريب و شهري و از مرد و زن
در حقيقت محرم اسرار شد		پير در معراج خود چون جان بداد
از درخت عشق برخوردار شد		جاودان اندر حريم وصل دوست
انشراح سينه‌ي ابرار شد		قصه‌ي آن پير حلاج اين زمان
قصه‌ي او رهبر عطار شد		در درون سينه و صحراي دل