حل المسائل نماز
1-چرا قبولي ديگر اعمال ما مشروط به قبولي نماز است؟
همانطور كه مي دانيد و در احاديث اهل بيت(ع)آمده است، نماز كليد بهشت است. ستون خيمه دين شمرده شده و از همين رو نماز ما نماد دينداري و ميزان عبوديت و بندگي ماست. فرض كنيد افسر راهنمايي و رانندگي جلوي ماشين ما را بگيرد و از ما گواهينامه بخواهد، ما اگر دهها مدرك علمي و تخصصي مانند گذرنامه و كارت پايان خدمت و كارت استاد دانشگاهي و اجازه اجتهاد و... را نشان بدهيم، آن افسر قبول نمي كند. او گواهينامه مي خواهد، اين قانون رانندگي است. قانون زندگي بر مدار دين، بر اساس و ملاك نماز است. اگر نماز ما خوب بود و مورد قبول واقع شد، ديگر اعمال ما هم پذيرفته است، اگر نه، اعمال ديگر فايده چنداني برايمان ندارد. ارزش كارهاي ما به نماز است.نماز ميزان اعمال است.
2-از كجا بفهميم نمازهاي ما مهر قبولي خورده يا مردود شده است؟
هر اندازه از نمازهايي كه مي خوانيم، اگر مانند پليسي، ما را از ارتكاب به تخلفات (گناه و معصيت)باز داشت، و اراده ما را در مواجهه با گناه تقويت نمود، مورد قبول خداوند واقع شده است. چرا كه قرآن فرموده است:«همانا نماز انسان را از فحشاء و منكر باز مي دارد».
3-اگر طبق فرموده قرآن نماز بايد انسان را از فحشاء و منكر باز دارد. پس چرا بعضي نمازگزاران مرتكب گناه و معصيت مي شوند؟
بايد توجه نمود:نمازي انسان را از گناه فحشاء و منكر باز مي دارد كه كامل و با شرايط خود باشد. مثلاً نماز بدون حضور قلب، مانند تخمه پوكي است كه هيچگاه سبز نمي شود و يا با لباس ناپاك خوانده شود و... انسان را از گناه باز نمي دارد. البته نبايد فراموش كرد كه آن نمازگزاري كه دست به خلاف مي زند، اگر همين نمازش نبود، چه بسا دچار اشتباهات و گناهان بزرگتر هم مي شد كه او را از هستي ساقط مي نمود. نماز مانند پوشيدن لباس سفيد است كه انسان را از نشستن بر زمين آلوده باز مي دارد. مراعات بخشي از شرايط نماز مانند استفاده از مال حلال در لباس و مكان نماز، خود موجب جلوگيري از گناه حق الناس است. در خود نمازعوامل بازدارندگي فراواني وجود دارد كه با مراجعه به رساله هاي علميه مي توان به خوبي آن دريافت.
4-چرا بعضي از ما انگيزه اي براي نماز خواندن نداريم و نسبت به نماز احساس بي رغبتي مي كنيم؟
بي رغبتي نسبت به نماز علل مختلفي دارد؛ از جمله: عدم آشنايي با فلسفه نماز، احساس عقب ماندگي، تنبلي و تن پروري، سهل انگاري، احساس خودنمايي و ريا كاري، احساس بي فايده بودن نماز به خاطر گناهكار بودن، تربيت نادرست خانواده، محيط و اجتماع فاسد، دوست بد، برخورد نامناسب اطرافيان با نماز و... اما علت اصلي اينكه نماز براي ما دلپذير نيست و گران مي آيد، آن است كه تواضع و خشوع لازم را نداريم. قرآن در آيه اي مي فرمايد:«نماز براي كساني كه خاشع نباشند، سنگيني مي كند».به عبارت ديگر اهل كبر و غرور اگر باشيم، نماز ما، نماز نيست.
5-نماز خوب و كامل چه شرايطي دارد؟
نماز خوب داراي دو مرحله قبل و بعد نماز است
الف:مراحل قبل از نماز:
-توجه به شرايط مانند لباس و مكان پاك.
-وقت شناسي و دقت در وقت.
-انتظار براي نماز.
-تفكر و انديشه.
-دقت و توجه كافي در هنگام وضو.
-گفتن اذان و اقامه.
-گفتن شش تكبير پيش از تكبير اصلي.
ب:در حال نماز؛ كه همان خشوع است و بيان مي گردد.
منبع:نشريه روشنان، شماره12
همانطور كه مي دانيد و در احاديث اهل بيت(ع)آمده است، نماز كليد بهشت است. ستون خيمه دين شمرده شده و از همين رو نماز ما نماد دينداري و ميزان عبوديت و بندگي ماست. فرض كنيد افسر راهنمايي و رانندگي جلوي ماشين ما را بگيرد و از ما گواهينامه بخواهد، ما اگر دهها مدرك علمي و تخصصي مانند گذرنامه و كارت پايان خدمت و كارت استاد دانشگاهي و اجازه اجتهاد و... را نشان بدهيم، آن افسر قبول نمي كند. او گواهينامه مي خواهد، اين قانون رانندگي است. قانون زندگي بر مدار دين، بر اساس و ملاك نماز است. اگر نماز ما خوب بود و مورد قبول واقع شد، ديگر اعمال ما هم پذيرفته است، اگر نه، اعمال ديگر فايده چنداني برايمان ندارد. ارزش كارهاي ما به نماز است.نماز ميزان اعمال است.
2-از كجا بفهميم نمازهاي ما مهر قبولي خورده يا مردود شده است؟
هر اندازه از نمازهايي كه مي خوانيم، اگر مانند پليسي، ما را از ارتكاب به تخلفات (گناه و معصيت)باز داشت، و اراده ما را در مواجهه با گناه تقويت نمود، مورد قبول خداوند واقع شده است. چرا كه قرآن فرموده است:«همانا نماز انسان را از فحشاء و منكر باز مي دارد».
3-اگر طبق فرموده قرآن نماز بايد انسان را از فحشاء و منكر باز دارد. پس چرا بعضي نمازگزاران مرتكب گناه و معصيت مي شوند؟
بايد توجه نمود:نمازي انسان را از گناه فحشاء و منكر باز مي دارد كه كامل و با شرايط خود باشد. مثلاً نماز بدون حضور قلب، مانند تخمه پوكي است كه هيچگاه سبز نمي شود و يا با لباس ناپاك خوانده شود و... انسان را از گناه باز نمي دارد. البته نبايد فراموش كرد كه آن نمازگزاري كه دست به خلاف مي زند، اگر همين نمازش نبود، چه بسا دچار اشتباهات و گناهان بزرگتر هم مي شد كه او را از هستي ساقط مي نمود. نماز مانند پوشيدن لباس سفيد است كه انسان را از نشستن بر زمين آلوده باز مي دارد. مراعات بخشي از شرايط نماز مانند استفاده از مال حلال در لباس و مكان نماز، خود موجب جلوگيري از گناه حق الناس است. در خود نمازعوامل بازدارندگي فراواني وجود دارد كه با مراجعه به رساله هاي علميه مي توان به خوبي آن دريافت.
4-چرا بعضي از ما انگيزه اي براي نماز خواندن نداريم و نسبت به نماز احساس بي رغبتي مي كنيم؟
بي رغبتي نسبت به نماز علل مختلفي دارد؛ از جمله: عدم آشنايي با فلسفه نماز، احساس عقب ماندگي، تنبلي و تن پروري، سهل انگاري، احساس خودنمايي و ريا كاري، احساس بي فايده بودن نماز به خاطر گناهكار بودن، تربيت نادرست خانواده، محيط و اجتماع فاسد، دوست بد، برخورد نامناسب اطرافيان با نماز و... اما علت اصلي اينكه نماز براي ما دلپذير نيست و گران مي آيد، آن است كه تواضع و خشوع لازم را نداريم. قرآن در آيه اي مي فرمايد:«نماز براي كساني كه خاشع نباشند، سنگيني مي كند».به عبارت ديگر اهل كبر و غرور اگر باشيم، نماز ما، نماز نيست.
5-نماز خوب و كامل چه شرايطي دارد؟
نماز خوب داراي دو مرحله قبل و بعد نماز است
الف:مراحل قبل از نماز:
-توجه به شرايط مانند لباس و مكان پاك.
-وقت شناسي و دقت در وقت.
-انتظار براي نماز.
-تفكر و انديشه.
-دقت و توجه كافي در هنگام وضو.
-گفتن اذان و اقامه.
-گفتن شش تكبير پيش از تكبير اصلي.
ب:در حال نماز؛ كه همان خشوع است و بيان مي گردد.
منبع:نشريه روشنان، شماره12
