
سلامت، آلودگي هوا، کودکان
نويسندگان: سميه خياط مقدس - الهام عشوريون
يکي از بزرگترين معضلات تهديد کننده سلامتي انسانها آلودگي هوا مي باشد. از آنجايي که تکامل ريه پس از به دنيا آمدن نوزاد و در دوران اوليه کودکي مي باشد، کودکان نسبت به بزرگسالان از آلاينده ها بيشتر متأثر مي گردند. بيشتر ساعات زندگي کودکان در محيط بسته مدرسه و خانه سپري مي گردد که اين مسأله نيز خود همانند هواي آلوده خارج از محيط سر بسته حائز اهميت مي باشد. آلودگي هوا باعث بيماري هايي چون حملات آسم، زايمان هاي زودرس، سقط جنين، عدم تکامل ريه، سرطان و بيماري هاي عفوني، حملات عصبي و بيماري هاي تنفسي مي گردد.
يکي از معضلات صده اخير، آلودگي هوا و افزايش ميزان نرخ آلاينده هاي هوا مي باشد. شدت اثرات آلودگي هوا بر کودکان نسبت به بزرگسالان بر همگان آشکار مي باشد و علت آن اين است که 80% کيسه هاي هوايي در ريه کودکان که پس از تولد کامل مي شود در سن 6 تا 8 سالگي به تکامل مي رسد. کودکان به علت فعاليت بدني بيش از بزرگسالان و بالابودن ميزان سرعت دم و بازدم در دقيقه نسبت به بزرگسالان مواد سمي بيشتري وارد بدنشان مي گردد.
در سال 1971 شش ماده اي اصلي آلوده کننده هوا به ترتيب ازن، مواد معلق، دي اکسيد سولفور، دي اکسيد ازت، مونواکسيد کربن، سرب و 189 آلاينده سمي و خطرناک به ثبت رسيده است. اين مواد آلاينده موجب بيماري هايي چون استفراغ مزمن، سرطان، بيماري هاي عفوني، بيماري هاي عصبي و بيماري هاي تنفسي مي گردند. از آنجائيکه کودکان در محيط هاي سربسته اي چون خانه و مدرسه زندگي مي کنند، آلودگي داخلي محيط بسيار مهم مي باشد. در کشورهاي سردسير سيستم هاي گرمادهي و در کشورهاي گرمسير سيستمهاي خنک کننده يکي از بزرگترين آلاينده هاي هواي داخل محيط سربسته مي باشند. به همين دليل آلاينده هايي که در مکان هاي سربسته يافت مي شود در محيط هاي باز وجود ندارند. از ديگر آلاينده ها مي توان دودهاي توليد شده در حين پخت و پز غذا، مصالح ساختماني بکار رفته در ساختمانهاي مدرن، مواد عايق، ايزولاسيون ها، رنگهاي بر روي مبلمان، مواد شوينده، محصولات آرايشي، حشره کشها، حيوانات خانگي و دستگاه هاي تهويه هوا را مي توان نام برد. دستگاه هاي تهويه هوا محصولات بيولوژيکي چون قارچ ها، باکتري ها و کپکها را در خود جاي داده همچنين گرد و غبار الياف معدني را در محيط سر بسته پخش مي کنند. علاوه بر آن يکي ديگر از بزرگترين معضلات و تهديد کننده هاي سلامتي (مخصوصاً براي کودکان) مصرف دخانيات در محيط هاي سربسته مي باشد. هواي با کيفيت بالا در يک محيط سربسته داراي دمايي برابر با 19 تا 23 درجه سانتيگراد، 40 تا 60% رطوبت و سرعت حرکت هوا برابر با 0/1 متر در ثانيه مي باشد. رطوبت بيش از 70% در محيط هاي سر بسته موجب افزايش ريسک در توليد قارچ هاي کپکي مي باشد. از مهمترين آلاينده هاي محيط هاي سر پوشيده قارچ ها، باکتري ها، ميکرو ارگانيزمها، اکسيدهاي نيتروژن، الياف معدني، رادون 99، حلال هاي فرمالدئيد، حشره کش ها، حيوانات اهلي و دود سيگار مي باشد.
توجه داشته باشيد که ميزان و مدت زمان تماس با اين آلاينده ها بسيار حائز اهميت مي باشد و حتي المقدور بايد کودکان خود را از اينگونه آلاينده ها مخصوصاً از "دود سيگار" دور نگه داريم.
منبع: نشريه پيام پزشک، شماره 45
يکي از معضلات صده اخير، آلودگي هوا و افزايش ميزان نرخ آلاينده هاي هوا مي باشد. شدت اثرات آلودگي هوا بر کودکان نسبت به بزرگسالان بر همگان آشکار مي باشد و علت آن اين است که 80% کيسه هاي هوايي در ريه کودکان که پس از تولد کامل مي شود در سن 6 تا 8 سالگي به تکامل مي رسد. کودکان به علت فعاليت بدني بيش از بزرگسالان و بالابودن ميزان سرعت دم و بازدم در دقيقه نسبت به بزرگسالان مواد سمي بيشتري وارد بدنشان مي گردد.
در سال 1971 شش ماده اي اصلي آلوده کننده هوا به ترتيب ازن، مواد معلق، دي اکسيد سولفور، دي اکسيد ازت، مونواکسيد کربن، سرب و 189 آلاينده سمي و خطرناک به ثبت رسيده است. اين مواد آلاينده موجب بيماري هايي چون استفراغ مزمن، سرطان، بيماري هاي عفوني، بيماري هاي عصبي و بيماري هاي تنفسي مي گردند. از آنجائيکه کودکان در محيط هاي سربسته اي چون خانه و مدرسه زندگي مي کنند، آلودگي داخلي محيط بسيار مهم مي باشد. در کشورهاي سردسير سيستم هاي گرمادهي و در کشورهاي گرمسير سيستمهاي خنک کننده يکي از بزرگترين آلاينده هاي هواي داخل محيط سربسته مي باشند. به همين دليل آلاينده هايي که در مکان هاي سربسته يافت مي شود در محيط هاي باز وجود ندارند. از ديگر آلاينده ها مي توان دودهاي توليد شده در حين پخت و پز غذا، مصالح ساختماني بکار رفته در ساختمانهاي مدرن، مواد عايق، ايزولاسيون ها، رنگهاي بر روي مبلمان، مواد شوينده، محصولات آرايشي، حشره کشها، حيوانات خانگي و دستگاه هاي تهويه هوا را مي توان نام برد. دستگاه هاي تهويه هوا محصولات بيولوژيکي چون قارچ ها، باکتري ها و کپکها را در خود جاي داده همچنين گرد و غبار الياف معدني را در محيط سر بسته پخش مي کنند. علاوه بر آن يکي ديگر از بزرگترين معضلات و تهديد کننده هاي سلامتي (مخصوصاً براي کودکان) مصرف دخانيات در محيط هاي سربسته مي باشد. هواي با کيفيت بالا در يک محيط سربسته داراي دمايي برابر با 19 تا 23 درجه سانتيگراد، 40 تا 60% رطوبت و سرعت حرکت هوا برابر با 0/1 متر در ثانيه مي باشد. رطوبت بيش از 70% در محيط هاي سر بسته موجب افزايش ريسک در توليد قارچ هاي کپکي مي باشد. از مهمترين آلاينده هاي محيط هاي سر پوشيده قارچ ها، باکتري ها، ميکرو ارگانيزمها، اکسيدهاي نيتروژن، الياف معدني، رادون 99، حلال هاي فرمالدئيد، حشره کش ها، حيوانات اهلي و دود سيگار مي باشد.
باکتري ها، قارچ ها و ميکروارگانيزم ها
آلرژي کيسه هاي هوايي
تب رطوبت
سندرم بيماري ساختمان
اکسيدهاي نيتروژن
الياف معدني
فرم آلدئيد
ترکيبات آلي فرّار و حشره کش ها
حيوانات اهلي
دود سيگار
توجه داشته باشيد که ميزان و مدت زمان تماس با اين آلاينده ها بسيار حائز اهميت مي باشد و حتي المقدور بايد کودکان خود را از اينگونه آلاينده ها مخصوصاً از "دود سيگار" دور نگه داريم.
منبع: نشريه پيام پزشک، شماره 45