عجيب ترين غذاهاي دنيا

يک ضرب المثل قديمي مي گويد، چيزي که براي شما آشغال و تفاله محسوب مي شود، ممکن است براي ديگران گنجي باشد. اين ضرب المثل را به غذاها نيز تعميم مي دهند؛ غذاهائي که براي شما ناخوشايند است، چه بسا براي شخص ديگر دلچسب و لذيذ باشد؛ از زبان گاو گرفته تا پاي مرغ و کرم و قورباغه ي سرخ کرده، تعداد اين غذاهاي به نظر عجيب، بسيار زياد است و معمولاً هم طعم هاي مختلفي دارند. اگر تصميم گرفته ايد که برنامه ي غذائي خود را تغيير دهيد تا شايد اشتهايتان براي غذا خوردن بهتر شود، مي توانيد به اين غذاهاي عجيب و غريبي که در برخي نقاط دنيا خوردن آن ها رواج دارد، نيز بينديشيد:

1. ساندويچ هاي مغز سرخ کرده [Fried-brain sandviches]
 

پيش از شروع بيماري جنون گاوي، از مغز سرخ کرده ي گاو، ساندويچي تهيه مي شد. بعد از پختن مغز و سرخ کردن آن، بخش هاي خرد کرده ي مغز را داخل نان ساندويچ مي گذاشتند و مي خوردند. هنوز هم در جاهاي بسياري از کره ي زمين، تهيه ي اين نوع ساندويچ رايج است. مغز گاوها و گوساله هاي ال سالوادور و مکزيکو- که در اسپانيا طرفداران بسياري دارد- سسون ناميده مي شود و مردم، علاقه ي زيادي به خوردن ساندويچ مغز دارند. مغز، بافتي خمير مانند دارد. استفاده از سس داغ، طعم بسيار دلچسبي به اين ساندويچ مي دهد.

2. صدف صخره اي [Rocky oyster]
 

چه چيزي در مورد صدف صخره اي عجيب به نظر مي رسد؟ شايد اين که اين نوع از صدف را در عمق آب ها نمي يابند. اين نوع صدف را «صدف چمنزار» نيز مي نامند و در بخش هائي از ايالات متحده و کانادا، مصرف زيادي دارد. محتويات درون صدف را، بعد از جوشاندن، در آرد سوخاري مي غلتانند تا آغشته به آرد شود. آن گاه سرخ مي کنند و با يک نوع سس مخصوص بسيار لذيذ مي خورند.

3. هاکارل [Hakarl]
 

يکي از عجيب ترين غذاهاي دنيا، «هاکارل» است. برخي از مردم، هاکارل را چندش آورترين غذا مي دانند. اين غذا، از سگ دريائي گرينلند تهيه مي شود. سگ دريايي را به مدت 2-4 ماه مانند ترشي در ظرفي مي گذارند و در آن را مي بندند و بعد از گذشت اين مدت زمان، شروع به خوردن آن مي کنند. اين غذاي ايسلندي، به شدت بوي آمونياک مي دهد و تقريباً در تمام سوپر مارکت ها و مغازه هاي ايسلند يافت مي شود. معمولاً به هنگام خوردن آن، از خلال دندان استفاده مي شود.

4. فوگو [Fugu]
 

فوگو، يک لغت ژاپني است به معني ماهي سمي که پر از سم تترودوتکسين است. اين سم، بسيار کشنده است. فقط سرآشپزهاي بسيار ماهر- که حداقل 2 سال دوره ديده اند و مورد امتحان و آزمايش قرار گرفته اند- مي توانند اين ماهي را بپزند. برخي از استادان آشپزي، گاهي وقت زيادي صرف جدا کردن سم اين ماهي مي کنند تا ماهي به هنگام خوردن در دهان طعم خوبي داشته باشد. طعم خوب اين ماهي باعث شده تا ديگر کسي به سمي بودن آن فکر نکند.
منبع: آشپزباشي شماره 51