کتاب قانون
نويسنده: مازيار ميري
چهارمين فيلم مازيار ميري نقدي بي پروا، مفرح و صريح از آداب و رسوم و باورهاي دست و پاگير جامعه ايراني است.
جديدترين ساخته مازيار ميري بيش از پيش از هر چيز در نهان روش هاي رايج در جامعه ايراني کند و کاو مي کند و آيينه اي پيش روي ما قرار مي دهد تا به زشتي و کژي برخي رفتارهاي خود پي ببريم.
رفتارهايي که چون در درون ذهن و جانمان رخنه کرده و به آن عادت کرده ايم، چندان به چشممان نمي آيد. از اين رو بايد ناظري از بيرون به رفتارهايمان بنگرد و آنها را تحليل کند تا زشتي و ناراستي رفتارهايمان را دريابيم. «کتاب قانون» در کنار همه اينها نقدي هم بر رفتار شناسي ديپلماتيک ايرانيان در محافل رسمي بين المللي دارد.
«کتاب قانون» حکايت تضادهاي فرهنگي و ناآشنايي افراد ناآشنا و تازه وارد با آداب و رسوم دست و پاگير خانواده هاي سنتي ايراني است. اين خرده فرهنگ هاي غلط چنان در جان زندگي روزمره مان رخنه کرده که گاه در عمل متوجه تناقض هاي رفتار و کردارمان نمي شويم.
جامعه ايراني در حرف شعارهايي سر مي دهد و به ظاهر برايشان اهميت زيادي قائل است اما در مرحله عمل بسياري از آنها به دست فراموشي سپرده مي شود يا عمل به آنها چنان دشوار و ناممکن مي نمايد که به راحتي از اين اصول و ارزش ها مي گذريم. اما تا پاي يک بيگانه به سرزمين مان باز مي شود، به اين ارزش هاي دروغين مي نازيم و خود و همه را ملزم به رعايت اين ارزش ها مي دانيم.
مازيار ميري در اين فيلم همه اين رفتارهاي نادرست و کاستي هاي فرهنگي را به باد انتقاد مي گيرد. از جمله عادتي که داريم و بر هر پديده گاه نامي مي گذاريم که با ذات و اصل موضوع تضاد و تناقضي باور نکردني دارد. اين نهان روش در همه ارکان زندگي ايراني رخنه کرده است. به عنوان مثالي ساده و دم دست، در فوتبال مدعي داشتن بهترين تماشاگران دنيا هستيم اما در عمل و وقتي ناهنجاري هاي رفتاري اين تماشاگران را مي بينيم، نام بي مسما و بي معناي «تماشاگر نما» را روي آنها مي گذاريم.
«کتاب قانون» لحن مفرح و طنز آلود و ريتمي متناسب با قصه دارد. اما در يک سوم پاياني فيلم و از آنجا که آمنه خانه را به قصد سرزمين مادري اش ترک مي کند، هم ريتم فيلم افت مي کند و هم فيلمنامه دچار شعار زندگي و لحن احساساتي مي شود. اين لحن نامتناسب با کليت فيلمنامه در پايان بندي نچسب و الصاقي فيلم، کليت قصه و روند روايت را از هم مي پاشد و همه بافته هاي فيلم و فيلمنامه را رشته مي کند.
منبع: نشريه جوانان امروز، شماره 2095.
جديدترين ساخته مازيار ميري بيش از پيش از هر چيز در نهان روش هاي رايج در جامعه ايراني کند و کاو مي کند و آيينه اي پيش روي ما قرار مي دهد تا به زشتي و کژي برخي رفتارهاي خود پي ببريم.
رفتارهايي که چون در درون ذهن و جانمان رخنه کرده و به آن عادت کرده ايم، چندان به چشممان نمي آيد. از اين رو بايد ناظري از بيرون به رفتارهايمان بنگرد و آنها را تحليل کند تا زشتي و ناراستي رفتارهايمان را دريابيم. «کتاب قانون» در کنار همه اينها نقدي هم بر رفتار شناسي ديپلماتيک ايرانيان در محافل رسمي بين المللي دارد.
«کتاب قانون» حکايت تضادهاي فرهنگي و ناآشنايي افراد ناآشنا و تازه وارد با آداب و رسوم دست و پاگير خانواده هاي سنتي ايراني است. اين خرده فرهنگ هاي غلط چنان در جان زندگي روزمره مان رخنه کرده که گاه در عمل متوجه تناقض هاي رفتار و کردارمان نمي شويم.
جامعه ايراني در حرف شعارهايي سر مي دهد و به ظاهر برايشان اهميت زيادي قائل است اما در مرحله عمل بسياري از آنها به دست فراموشي سپرده مي شود يا عمل به آنها چنان دشوار و ناممکن مي نمايد که به راحتي از اين اصول و ارزش ها مي گذريم. اما تا پاي يک بيگانه به سرزمين مان باز مي شود، به اين ارزش هاي دروغين مي نازيم و خود و همه را ملزم به رعايت اين ارزش ها مي دانيم.
مازيار ميري در اين فيلم همه اين رفتارهاي نادرست و کاستي هاي فرهنگي را به باد انتقاد مي گيرد. از جمله عادتي که داريم و بر هر پديده گاه نامي مي گذاريم که با ذات و اصل موضوع تضاد و تناقضي باور نکردني دارد. اين نهان روش در همه ارکان زندگي ايراني رخنه کرده است. به عنوان مثالي ساده و دم دست، در فوتبال مدعي داشتن بهترين تماشاگران دنيا هستيم اما در عمل و وقتي ناهنجاري هاي رفتاري اين تماشاگران را مي بينيم، نام بي مسما و بي معناي «تماشاگر نما» را روي آنها مي گذاريم.
«کتاب قانون» لحن مفرح و طنز آلود و ريتمي متناسب با قصه دارد. اما در يک سوم پاياني فيلم و از آنجا که آمنه خانه را به قصد سرزمين مادري اش ترک مي کند، هم ريتم فيلم افت مي کند و هم فيلمنامه دچار شعار زندگي و لحن احساساتي مي شود. اين لحن نامتناسب با کليت فيلمنامه در پايان بندي نچسب و الصاقي فيلم، کليت قصه و روند روايت را از هم مي پاشد و همه بافته هاي فيلم و فيلمنامه را رشته مي کند.
منبع: نشريه جوانان امروز، شماره 2095.
