راگبی ارزان تر از فوتبال!

راگبی اگرچه در ایران، ورزشی نوپاست و جوان ها بتازگی نسبت به این رشته اشتیاق نشان داده اند ولی اگر بخواهیم به پیشینه این رشته بازگردیم باید به سال های خیلی دور برویم. بیش از یک و نیم قرن پیش. سال ۱۸۷۰ میلادی در بریتانیا ۷۵ باشگاه رسمی برای راگبی به ثبت رسیده بود.
ایرلند، کانادا، استرالیا و زلاندنو هم در زمره کشورهایی بودند که در همان سال ها راگبی را راه اندازی کرده بودند و به این ترتیب این رشته خیلی سریع در سراسر جهان جای خود را بخوبی باز کرد، اما نخستین جرقه ها سال ۱۸۲۳ در یک مسابقه فوتبال در بریتانیا زده شد. زمانی که ویلیام وب آلیس توپ را با دست برداشت و شروع به دویدن کرد. او برگرفته از ورزش هارلینگ در ولز این کار را کرد تا به این ترتیب بازی جدید راگبی در اذهان خطور کند. سال ها بعد در استرالیا هم تام ولز یک بازی جدید را انجام داد که بعدها به راگبی شباهت زیادی پیدا کرد. بتدریج این ورزش شکل جدیدتری به خود دید و اکنون به یکی از پرطرفدارترین ورزش ها در بسیاری از کشورهای جهان تبدیل شده است، طوری که در برخی کشورها برای هر بازی باشگاهی آن بیش از فوتبال تماشاگر به استادیوم می رود.

راگبی در ایران

در ایران و در سال های قبل از انقلاب به طور غیررسمی نظامی ها، این بازی را انجام می دادند و حتی یک بار هم مسابقه ای با تیم ملوان ها و سربازان انگلیسی برگزار شده بود. راگبی ورزشی خشن و به ظاهر خطرناک است، ولی جالب این که هم اکنون طرفداران پر و پا قرص این رشته در ایران قشر تحصیلکرده هستند. حدود سال ۷۹ بود که جمعی از دانشجویان نخستین جرقه ها را پس از انقلاب برای راه اندازی این رشته زدند و با تلاش انجمن بیسبال ایران، این رشته مجوز رسمی برای فعالیت پیدا کرد و اکنون هم به عنوان یک انجمن به فعالیت خود ادامه می دهد.

جایگاه راگبی در بین جوان ها

حسن میرزا آقابیک رئیس انجمن راگبی ایران در خصوص جایگاه کنونی این رشته در کشور می گوید: «این ورزش تازه شناخته شده است. دوستان قبلی که در این انجمن مسئولیت داشتند تلاش های زیادی به خرج دادند تا این رشته را به مردم معرفی کنند. در حال حاضر مخاطبان خوبی برای راگبی در ایران وجود دارد و بیشتر علاقه مندان آن قشر جوان هستند. این بازی در زمین های فوتبال برگزار می شود و خدا را شکر آنقدر در ایران زمین فوتبال داریم که اگر بخواهیم این رشته را گسترش دهیم مشکلی نداشته باشیم. تنها مشکل این است که نیازمند هماهنگی هستیم که همین عامل بازدارنده باعث شده تا مشکلاتی ایجاد شود. به طور مثال هم اکنون در تهران تنها زمین شماره ۴ ورزشگاه آزادی برای این رشته در نظر گرفته شده است.

جمعیت راگبی ایران

میرزا آقابیگ در خصوص این که در حال حاضر جمعیت راگبی بازان ایران چقدر است توضیح می دهد: «ما در کل کشور راگبی بازان خوبی داریم و در ۲۰ استان کشور این رشته فعال شده است که آمار خوبی می تواند باشد. در آخرین دوره لیگ راگبی هم ۱۹ تیم در بخش آقایان و ۱۴ تیم نیز در بخش بانوان شرکت داشتند که این نشان می دهد خانواده راگبی در حال رشد است. بر اساس آمارهای رسمی در سراسر کشور بالغ بر ۵۰۰۰ نفر هستند که راگبی بازی می کنند. اما افرادی هم هستند که از رشته های دیگر به این رشته می آیند که آنها را در این آمارها قرار نداده ایم.

راگبی گران نیست!

آیا راگبی را هم باید در زمره ورزش های گرانقیمت قرار داد؟ این پرسشی است که مسئول انجمن راگبی کشور در پاسخ به آن می گوید: «اصلا این ورزش گران نیست. حتی ارزان تر از فوتبال است. می توان راگبی را هفت نفره، ده نفره یا ۱۵ نفره برگزار کرد که کافی است دو تیم تشکیل شود. خدا را شکر توپ به اندازه کافی به همه استان ها داده ایم و تیم های راگبی فعال هستند. در کرمان کلاس مربیگری داشتیم و سوم مهرماه هم در تهران این کلاس دایر بود. البته بیشتر در استان های آذربایجان شرقی، تهران، کرمانشاه، کرمان، خوزستان و گلستان این رشته فعال است.

مدارس راگبی

برای شروع این رشته می توان به کلاس های آموزشی و مدارس راگبی مراجعه کرد که در استان های مختلف انجمن های راگبی می توانند مشاوران خوبی برای علاقه مندان به این رشته باشند. میرزا آقابیک می گوید: در تهران هم مدرسه راگبی در منطقه پونک دایر است و علاقه مندان می توانند به این کلاس آموزشی مراجعه کنند.
وی ادامه می دهد: لباس این رشته همان لباس فوتبال است و هزینه هایش هم از خیلی رشته های دیگر کمتر خواهد بود. ضمن این که انجمن راگبی هم آماده پاسخگویی به علاقه مندان به این رشته است. سایت ایران راگبی نیز مربوط به انجمن راگبی ایران است که دوستداران این رشته از این طریق می توانند اخبار را پیگیری کنند.
منبع:آفتاب http://www.aftabir.com