اَشکال ابر و معانی آن

لازم نیست هوش انیشتین را داشته باشید تا بتوانید اَشکال ابرها را شناسایی کنید یا بتوانید تغییرات آب و هوایی که موجب تغییر شکل ابرها می‌شود را درک کنید؛ آن چه نیاز دارید قدری علاقه به طبیعت و توانایی تفسیر کردن تغییرات در محیط پیرامونتان است.
در اصل ابرها نشانگرهای تغییرات آب و هوایی هستند، و تبحر کافی در اصول اولیه‌ی انواع ابرها و اشکال آن‌ها و غیره به شما کمک می‌کند وضعیت آب و هوا را به سادگی هر چه تمام پیش بینی کنید. در زیر اطلاعاتی آمده است در باره‌ی انواع مختلف ابرها، شکل آن‌ها، و این که وقتی نوبت به پیش بینی وضع هوا می‌رسد هر کدام چه معنایی دارد.

ابرهای سطوح بالا

این‌ها ابرهایی هستند که در ارتفاع 18000 فوت و بالاتر وجود دارند. سه نوع متفاوت ابر که در این گروه وجود دارند ابرهای سیروس، ابرهای سیرو کومولوس و ابرهای سیرو استراتوس هستند. ابرهای سیروس در بالاترین منطقه‌ی ترو پوسفر که به شدت سرد است تشکیل می‌شوند و زمینه‌ ساز طوفان‌های قریب الوقوع هستند. ابرهای سیرو کومولوس نشان دهنده‌ی هوای بی ‌ثبات هستند و ابرهای سیرو استراتوس آغاز یک جبهه هوای گرم را نشان می‌دهند. به طور کلی تشکیل این ابرها از علائم بارندگی در 24 ساعت آتی شناخته می‌شود.

ابرهای سطوح میانی

دو نوع مختلف ابر که در این گروه قرار دارند ابرهای آلتو کومولوس و ابرهای آلتو استراتوس هستند، که در ارتفاع 6500 تا 18000 فوت تشکیل می‌شوند. هر دوی این ابرها نشان دهنده‌ی این است که هوا به زودی طوفانی می‌شود. ابرهای آلتو کومولوس سفید مایل به خاکستری هستند و بیشتر در صبح دیده می‌شوند. این ابرها نشان دهنده‌‌ی طوفان تندری شدیدی است که احتمالاً در بعد از ظهر رخ می‌دهد. از طرف دیگر ابرهای آلتو استراتوس آبی مایل به خاکستری هستند و خبر از طوفانی شدید با باران یا برف مداوم دارند.

ابرهای سطوح پایین

این دسته شامل ابرهای استراتو کومولوس و ابرهای استراتوس است که در ارتفاع 6500 فوت یا کم‌تر تشکیل می‌شوند. ابرهای استراتو کومولوس نشان دهنده‌ی هوای ادواری است. این ابرهای پف‌ دار یا درست پیش از هوای طوفانی یا هنگامی که پس از بارش‌های سنگین هوا دارد صاف می‌شود موجب باران‌های سبک می‌شوند. به هرحال این ابرها معمولاً به ابرهای نیمبو استراتوس تبدیل می‌شوند. ابرهای نیمبو استراتوس موجب باران‌های سنگین می‌شوند. از طرف دیگر ابرهای استراتوس اغلب با مه رقیق و نم ‌نم باران همراه است. مهی که اغلب در محیط پیرامون خود می‌بینیم چیزی نیست جز ابرهای استراتوس که تمام مسافت را تا سطح زمین گسترده شده است.

ابرهای سطوح پایین تا سطوح متوسط

این دسته شامل ابرهایی است که زیر پایه‌ی آن‌ها درست نزدیک سطح زمین است و بلندترین نقطه‌ی آن‌ها تا ارتفاع 100000 فوت کشیده می‌شود. دو نوع ابری که در این گروه قرار می‌گیرند ابرهای نیمبو استراتوس و ابرهای کومولوس هستند. در حالی که ابرهای نیمبو استراتوس قهوه‌ای تیره به بارش سنگین باران و برف معروفند، ابرهای کومولوس وقتی که هوا خوب و آرام است ظاهر می‌شوند. به هرحال این ابرها معمولاً به ابرهای نیمبو استراتوس تبدیل می‌شوند که به شرایط آب و هوایی وخیم مشهور است.

ابرهای عمودی

در اصل تنها یک نوع از ابرهایی که به طور عمودی گسترش پیدا می‌کنند وجود دارد، ابرهای کومولو نیمبوس. این ابرهای سر صاف طبیعتی بسیار بلند و بسیار چگال دارند. ابرهای عمودی به طور کلی در محدوده‌ی ارتفاع بین 500 تا 13000 فوت در اتمسفر وجود دارند. ابرهای کومولو نیمبوس هم چنین به ابرهای طوفان تندری معروفند، چرا که اغلب با تشکیل طوفان تندری همراه هستند. هم چنین گفته می‌شود که نشان دهنده‌ی باران‌های سنگین و تشکیل گرد بادهای تند در نزدیکی سطح زمین هستند.
وقتی تبحر کافی در اصول اولیه‌ی انواع و اشکال ابرها پیدا کردید، دیگر لازم نیست برای این که تصمیم بگیرید موقع خارج شدن از خانه با خود بارانی ببرید یا نه به گزارش پیش بینی وضع هوا تکیه کنید.