آشنایی با نام های خداوند: الجواد

عدد ابجدی: 14 "الجواد" به معنی "کثیرالاِنعام" و احسان است و به معنی کسی است که بدون سؤال عطا می فرماید در حالی که کریم کسی است که عطای او مسبوق به سؤال است و مداومت بر این اسم برای دفع صفت بخل و دنائت طبع نافع است و همراه داشتن مکسَّر آن نیز فواید بسیار دارد:
 

ج	و	ا	د
د	ج	ا	و
و	د	ا	ج

پژوهه در مفهوم الجواد از مترجم

مردی در حال طواف خانه ی کعبه از "موسی بن جعفر" (علیه السلام) سؤال کرد: به چه کسی جواد می گویند؟ فرمود: سخن تو دو صورت دارد. اگر از انسان با جود می پرسی کسی است که آنچه خداوند بر او واجب کرده انجام دهد و اگر از "خالص و ذات اقدس حق" می پرسی او در هر حال جواد است. چه عطا کند و چه عطا نکند. زیرا اگر به تو عنایت کند، آنچه را که از تو نیست عنایت کرده و اگر جلوگیری نماید باز آنچه را که از تو نیست عنایت کرده است.

به هر حال "خداوند تبارک و تعالی" جواد است چه بدهد و چه ندهد زیرا جود و سخاوت او عین ذاتش می باشد او بسیار اِنعام و احسان کننده است. او "فیّاض مطلق" و "دائم الفضل" و "قدیم الاحسان" است. بخل و منع در ساحت قدسش راه ندارد و اگر گاهی بنده ای را از بعضی نعمات محروم می کند نیز عین لطف و عنایت اوست چه بسا که با عدم انعام و اکرام با چنین اشخاص حکمتی را دنبال می فرماید.

شایان ذکر است که جمع «جواد» یعنی «جیاد» به معنی «اسبهای سریع السیر و تندرو» است و در اصل از مادّه ی «جود» (بخشش) گرفته شده، منتها «جود» در انسان از طریق بخشیدن مال است و در اسب از طریق سرعت سیر.
  منبع: شریف کاشانی، ملاحبیب الله؛ (1383)، خواص و مفاهیم اسماء الله الحُسنی(نامهای زیبای خداوند)، ترجمه ی محمدرسول دریایی، تهران: نشر صائب، چاپ ششم