سلام. اول از تمامي دست اندر كاران اين وب سايت كمال تشكر رو دارم. حدود 7 ماه از دوران عقد من و همسرم مي گذره، بي نهايت همو دوست داريم، عاشق هم هستيم، تو زندگي هيچ مشكل خاصي نداشتيم . بسيار تفاهم داريم.تا اين كه از 2 ماه پيش سر مسائل كوچيك (از نظر من) همسرم دلخور مي شد و ساعتها گريه مي كرد. يا زحمت مي تونستم آرومش كنم اما بعد از يكي دو روز دوباره يه موضوع ديگه. 2 هفته قبل گفت كه عوض شدم. دارم تغيير مي كنم. (تو دوران نامزدي خيلي بهم تاكيد مي كرد كه مردا بعد از ازدواج عوض ميشن و ديگه از اين عشق و عاشقي ها خبري نيست اما من رد ميكردم و مي گفتم اگه كسي واقعا عاشق همسرش باشه هميشه همونطور مي مونه) در حالي كه من همچنان دوسش دارم حتي بيشتر از اون زمان. هنوز يكبار هم براش اخم نكردم حتي يكبار. هميشه باهاش همراه و همدل بودم. روزي 4-5 بار بهش ميگم كه دوسش دارم. حداقل هفته اي يكبار براش گل مي خرم. تو موقعيت هاي مختلف سورپرايزش مي كنم. براش هديه ميخرم. اما الان ميگه حرفاشو نمي فهمم. مي خواد همه چي مثل روزاي اول آشنايي مون باشه. ميگه نگاهت سرد شده، دستات مثل قبل گرم نيست، ديگه مثل قبل نيستي ... مشكل اينجاست كه من از دلم خبر دارم و مي دونم از روزهاي اول بيشتر دوسش دارم و الان دارم از اينكه مي بينم داره جلو چشام آب ميشه دق ميكنم. شدم عامل ناراحتي و گريه عشقم. خواهش ميكنم راهكار بدين كه تحمل اين شرايط رو ندارم.