پرسش :

اگر کسى «به تقصیر» در گذشته چند سالى قضاى روزه واجب داشته باشد و نگرفته باشد، و هم اکنون نتواند براى هر روز، شصت روز روزه بگیرد و نیز به علّت عدم دسترسى به «بنده»، نتواند آن را آزاد کند و شرایط زندگى او طورى باشد که نتواند شصت فقیر را بابت هر روز روزه‏‌خوارى سیر کند، به کدامیک از طرق زیر مى‏‌تواند عمل نماید: الف)- هر جا فقیرى پیدا کرد او را به عنوان یک فقیر سیر کند تا همین‌طور بشود شصت فقیر براى هر روز از روزهایى که عمدا خورده است. ب)- پول یک غذاى ساده مثلا آبگوشت یا حلوا با نان را محاسبه کرده هر جا فقیرى یافت به او بدهد و او را وکیل کند که با آن پول طعام بخرد و سپس براى خود بردارد. ج)- پول یک غذاى ساده را حساب کرده و به یکى از مراکز خیریه یا مکانهایى که صرف افراد فقیر مى‏نماید، یا به یکى از بنیادها مانند: بنیاد امور جنگ‌‏زدگان، بنیاد شهداء، بنیاد مستضعفین، یا یکى از کمیته‌‌‏‌‌هاى کمک به جبهه‌‌‏‌‌هاى جنگ، و نظایر آن واریز نماید تا به یکى از مصارف فوق برسد. د)- اگر هیچ یک از راههاى فوق نیست، یا راه صحیحترى وجود دارد، با توجه به مراتب بالا مستدعى است جهت انجام تکالیف شرعى بیان بفرمایید.

پاسخ :
به ترتیبى که در بند الف ذکر شده عمل نماید صحیح و مجزى است و مى‏‌تواند به هر فقیر یک مدّ طعام که تقریبا ده سیر گندم یا جو یا نان و نحو آن به فقیر بدهد و اگر پول آن را بدهد باید او را وکیل کند که از طرف صاحب پول طعام بخرد و براى خود بردارد.
منبع: استفتائات امام خمینی(ره)، ج‏2، ص487