پرسش :
چرا زن براى فراگيرى علم بايد از شوهر اجازه بگيرد و در صورت عدم اجازه شوهر به ناچار از كسب علم محروم مىشود؟!
پاسخ :
در جواب بايد گفت كه اولاً، فراگيرى علم بر دو قسم است، يك قسم، سلسله علومى است كه فراگيرى آنها از واجبات عينى است و در فراگيرى اين دسته از علوم مرد حق منع ندارد و اگر منع نمود موافقتش واجب نيست. اما قسم ديگر علومى است كه فراگيرى آنها واجب كفايى است و اگر چنانچه در اين بخش از علوم، ديگران به حد كفايت اقدام به فراگيرى نكردند فراگيرى اين قسم از علوم، بر زن واجب عينى مىشود و باز مرد حق منع ندارد و حتى در مواردى كه مرد حق منع دارد زن مىتواند شرط كند و بگويد من با اين شرط كارهاى منزل را انجام مىدهم كه اين مقدار از وقت را براى فراگيرى علوم اختصاص بدهم و اين در اختيار خود اوست. چنانكه در جريان ازدواج حضرت زينب (سلاماللَّه عليها) با همسرش، در حين عقد، اين موضوع شرط شد. چه اين كه مىتواند شرط كند من به اين شرط كارهاى منزل را انجام مىدهم كه اين مقدار را هم به خودم اختصاص بدهم. اگر اين مسائل در جامعه مطرح شود و فرهنگ مردم نيز رشد كند ديگر جامعه هرگز زنها را به عنوان كالا نخواهد شناخت.
( آیةالله جوادی آملی ،زن در آئينه جلال و جمال، ص 422.)
در جواب بايد گفت كه اولاً، فراگيرى علم بر دو قسم است، يك قسم، سلسله علومى است كه فراگيرى آنها از واجبات عينى است و در فراگيرى اين دسته از علوم مرد حق منع ندارد و اگر منع نمود موافقتش واجب نيست. اما قسم ديگر علومى است كه فراگيرى آنها واجب كفايى است و اگر چنانچه در اين بخش از علوم، ديگران به حد كفايت اقدام به فراگيرى نكردند فراگيرى اين قسم از علوم، بر زن واجب عينى مىشود و باز مرد حق منع ندارد و حتى در مواردى كه مرد حق منع دارد زن مىتواند شرط كند و بگويد من با اين شرط كارهاى منزل را انجام مىدهم كه اين مقدار از وقت را براى فراگيرى علوم اختصاص بدهم و اين در اختيار خود اوست. چنانكه در جريان ازدواج حضرت زينب (سلاماللَّه عليها) با همسرش، در حين عقد، اين موضوع شرط شد. چه اين كه مىتواند شرط كند من به اين شرط كارهاى منزل را انجام مىدهم كه اين مقدار را هم به خودم اختصاص بدهم. اگر اين مسائل در جامعه مطرح شود و فرهنگ مردم نيز رشد كند ديگر جامعه هرگز زنها را به عنوان كالا نخواهد شناخت.
( آیةالله جوادی آملی ،زن در آئينه جلال و جمال، ص 422.)
