چهارشنبه، 25 اسفند 1389
تخمین زمان مطالعه:
موارد بیشتر برای شما

پرسش :

شراب طهور چيست؟


پاسخ :
"شراب" به معناى نوشيدنى و "طهور" به معناى چيزى است كه پاك و پاك كننده است. از آيات مختلف استفاده مى‏شود كه در بهشت انواع نوشيدنى‏هاى گوارا و پاك با كيفيت‏هاى متنوع وجود دارد. و در يك آيه از قرآن تعبير به "شراباً طهورا" شده است: "و پروردگارشان شراب طهور به آنها مى‏نوشاند". در اين كه منظور از "شراب طهور" چيست، سه قول وجود دارد: 1. بعضى گفته‏اند مُراد از آن نوعى نوشيدنى است كه آن را بعد از غذاهاى بهشتى مى‏خورند و همه‏ى فضولات درونى را پاك مى‏كند، و فقط چيزى به صورت عرق خوشبو و معطر از پوست تنشان تراوش مى‏كند. 2. برخى ديگر گفته‏اند: مُراد از آن بهره‏هاى روحى و معنوى براى سير معنوى و سلوك روحانى است، چنان كه از امام صادق (ع) روايت است كه: "چون مؤمن شراب طهور بياشامد از همه‏ى ما سوى الله إعراض مى‏كند و متوجه مولا (خدا) مى‏شود". از امام باقر (ع) است كه: (مؤمنان) وقتى از آن شراب شربتى مى‏نوشند خداوند به وسيله‏ى آن، قلوبشان را از حسد پاك مى‏كند. 3. عده‏اى جمع بين دو نظر نموده و گفته‏اند: چون انسان آميزه‏ى زيبايى از خاك تيره و روح خداست: خداوند افزون بر ارزاق مادّى، برای وی بهره‏هاى روحى و معنوى قرار داده، و چون آدميان در سير و سلوك خويش متفاوت اند بهره‏هاى بهشتى آنان نيز گوناگون است. در آياتى از قرآن مجيد شراب‏هاى بهشتى را در زيباترين تعبير، همراه زيباترين ساقيان، خوب رويان و خوش قامتان با چشمان فرو هشته وصف كرده است كه با جامى از باده‏ى ناب پيرامون بهشتيان به گردش در مى‏آيند، باده‏اى سخت سپيد كه نوشندگان را لذّتى خاص مى‏دهد كه نه در آن فساد عقل است، و نه ايشان از آن به بدمستى و فرسودگى مى‏افتند. در آيات ديگر است كه برخى همانند "ابرار" از شراب گوارى "رحيق مختوم" سيراب مى‏شوند كه مُهر مشكين صيانت از باطل بر آن نهاده شده و از گزند هر آلودگى منزّه است. و بهره‏ى "مقربان"، شراب چشمه‏ى تسنيم است كه ساقى آن ذات اقدس اله و ساغر آن حقيقت نفيس معرفت و محبّت به اوست. از پيامبر اكرم (ص) است كه فرمود: "تسنيم شريف ترين نوشيدنى در بهشت است كه محمد (ص) و آلش از آن مى‏نوشند و اصحاب يمين و بقيه‏ى اهل بهشت از مخلوط شده‏ى آن مى‏نوشند."
در نتيجه: همان طور كه انسان‏ها در دنيا، در مراتب مختلف قرار دارند، در بهشت نيز داراى مراتب گوناگون اند و بهره‏ى آنان نيز از بهشت به تناسب ظرفيت و توان روحى آنهاست و به همين سبب در قرآن با تعابير متفاوت از آنان ياد مى‏شود. عده‏اى را "اصحاب يمين"، عده‏اى را "ابرار" و عده‏اى را "مقرّبان" درگاه حق مى‏نامند. و بهره هايشان نيز به تناسب مقامشان متفاوت است.

منبع: http://farsi.islamquest.net


ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.