پرسش :

آيا براي اداره جهان، تقوا كافي است كه قرآن سرانجام جهان را از آنِ پرهيزكاران مي داند ؟

پاسخ :
در قرآن مي خوانيم : ( و العاقبه لِلمتقين ) (1) (و العاقبه للتقوي ) (2) يعني پيروزي نهائي براي پرهيزكاران است .
تقوي ، به معناي وارستگي است ، نه وارفتگي . مديريت و حكومت نياز به لياقت و صلاحيت هاي خاصي دارد . قرآن مي فرمايد : ( اِن الارض يرثها عباديَ الصالحون ) (3) وارثان زمين دو شرط دارند : يكي بنده خدا بودن که همان تقواي الهي است : ( عبادي ) و يكي صلاحيت كه همان لياقت ها و تخصص ها و مديريت هاي لازم است : ( الصالحون ) . بنابراين آياتي كه مي فرمايد پيروزي نهائي براي پرهيزكاران است را بايد در كنار اين آيه معنا كرد . آري هرگاه خواستيم چيزي را به اسلام نسبت دهيم بايد آيات قرآن را در كنار هم مورد نظر قرار دهيم ، به علاوه بايد به روايات پيامبر و اهل بيت معصومش عليه السلام توجه كنيم تا به نتيجه برسيم .
براي نجات از بيماري بايد تمام داروهايي را كه پزشك دستور مي دهد مصرف نمود و اگر تنها بعضي را مصرف و بعضي را رها كند ، ممكن است علاوه بر اينكه بهبود نيابد ، مرض او طولاني و يا به امراض ديگري مبتلا شود .
چنانكه خداوند در قرآن از كساني كه به بعضي از آيات ايمان مي آورند و به بعضي ديگر ايمان نمي آورند ، به شدت انتقاد كرده است . (4)
مگر مدارس و مراكز علمي به شاگرداني كه بعضي دروس را مي خوانند و بعضي ديگر را نمي خوانند ، نمره و مدرك مي دهند ؟
كدام دولت و نظام به كارمندي كه بعضي از بخشنامه ها را عمل و بعضي را بايگاني مي كند، حقوق مي دهد؟
كدام كارفرمايي به كارگري كه بعضي دستورات كارفرما را اجرا و بعضي را رها مي كند ، مزد مي دهد ؟
پی نوشت:
1- سوره اعراف ، آيه 128.
2- سوره طه ،آيه 132.
3- سوره انبياء ، آيه 105 .
4- سوره نساء ، آيه 150 .
منبع: پرسش هاي مهم پاسخ هاي كوتاه، حجت الاسلام محسن قرائتي