شگفتی های خلقت انسان

امام علی علیه السلام فرمودند:

اِعجَبُوا لِهذَا لاِنسانِ یَنظُرُ بِشَحمٍ وَ یَتَکَلَّمُ بِلَحمٍ وَ یَسمَعُ بَعَظمٍ وَ یَتَنَفَّسُ مِن حَزمٍ.

از خلقت انسان به شگفتی آیید که با مقداری پیه می بیند و با تکه گوشتی سخن می گوید و با استخوانی می شنود و از شکافی نفس می کشد!

نهج البلاغه، حکمت 7

خلقت اعجاب انگیز انسان حتی مولایمان علی علیه السلام را به شگفت انداخته که دست توانای الهی چه کرده که از چند تکه پیه و گوشت و استخوان و راه عبور انسان می بیند و حرف می زند و می شنود و نفس می کشد.

وَ فِی خَلِقکُم و ما یَبُثُّ مِن دابَّهٍ آیاتٌ لِقَومٍ یُوقِنون. (1)

و در آفرینش شما و پراکنده شدن جنبندگان نشانه هایی است برای اهل یقین. همان گرامی برای توجه دادن ما به آفرینش شگفت آور انسان می فرماید:

اَم هذا الَّذِی انشَاهُ فِی ظلماتِ الاَرحامِ وَ شُعُفِ الاستارِ نُطفَهً دِهاقاً ... ثُمَّ مَنَحَهُ قَلباً حافِظاً وَ لِساناً لافِظاً وَ بَصَراً لاحِظاً لِیَفتَهمَ مُعتَبِراً وَ یُقَصِّرَ مُزدَجرًا حتّی اِذا قامَ اعتِدالُهُ وَ استَوی مِثالُهُ نَفَرَ مُستَکبِراً.(2)

آیا این انسان همان کسی نیست که خداوند او را در تاریکی ها زهدان و پرده های غلاف مانند آفرید از نطفه ای که ریخته شد آنگاه به او دلی حفظ کنند و زبانی گویا و چشمی بینا بخشید تا بفهمد و عبرت گیرد و از زشتکاری ها باز ایستد اما چون قد راست کرد و به نهایت رشد خود رسید گردن فرازانه روی برگرداند.

هُوَ الَّذی یُصَوِّرَکُم فِی الاَرحامِ کَیفَ یَشاءُ (3)

اوست که شما را در رحم مادران به هر سان که خواسته باشد به تصویر در می آورد.

روزی که کلک تقدیر تصویر کرد رویت***بر چیره دستی خویش خوش گفت آفرینی

زیبنده ستایش آن آفریدگاری است***کارد چنین دلاویز نقشی ز ماء و طینی

پی نوشت:
1- جاثیه -2
2- بحار ج 3 ص 152
3- آل عمران -6

منبع: حدیث زندگی: شرح حکمت های نهج البلاغه، کاظم ارفع، تهران: پیام عدالت،1390.