راه علاج درماندگی

امام علی علیه‌ السلام فرمودند:

وَ فِی خَبَرٍ آخَرَ أَنَّهُ علیه السلام قَالَ لِلْأَشْعَثِ بْنِ قَیْسٍ مُعَزِّیاً إِنْ صَبَرْتَ صَبْرَ الْأَکَارِمِ وَ إِلَّا سَلَوْتَ سُلُوَّ الْبَهَائِمِ.

امام علی علیه السلام به اشعث بن قیس که وی را تسلیت می دادند، فرمودند: چون مردان بزرگوار شکیبا و یا چون چهارپایان بی تفاوت باش.

نهج البلاغه: حکمت 406

راه علاج درمانده نشدن و از پا درنیامدن در برابر مصیبت ها صبوری و بی تفاوتی است. چون جزع و فزع و ناله سر دادن مخصوصا اگر ادامه پیدا کند انسان را می شکند و گاه تا سر حد کفر پیش می برد و طرف مصیبت دیده به خداوند تبارک و تعالی نیز معترض می شود که چرا این بلا بر سر من آمده است.

امام صادق علیه السلام در همین زمینه فرمودند:
اِتَّقُوا اللهَ و اصبِرُوا فَاِنَّهُ مَن لَم یَصبِر اَهلَکَهُ الجَزَعُ وَ اِنَّما هَلاکُهُ فِی الجَزَعِ اَنَّهُ اِذا جَزَعَ لَم یُوجَر(1)
از خدا بترسید و صابر باشید زیرا هر که صبر نکند بیتابی کردن او را به هلاکت افکند و به هلاکت افتادن او بر اثر بیتابی به این معناست که اگر بیتابی کند پاداشی ندارد و در بیانی دیگر فرمودند:
قِلَّهُ الصَّبرِ فِضِیحَهٌ(2)
کم صبری رسوایی به بار می آورد.

پی‌نوشت‌ها:
1- بحارالانوار، ج 71، ص 95
2- بحارالانوار، ج 78، ص 229

منبع: حدیث زندگی: شرح حکمت های نهج البلاغه، کاظم ارفع، تهران: پیام عدالت، 1390.