ارزش های والای انصار

امام علی علیه السلام در مدح انصار فرمودند:

فِی مَدْحِ الْأَنْصَارِ هُمْ وَ اللَّهِ رَبُّوا الْإِسْلَامَ کَمَا یُرَبَّى الْفَلُوُّ مَعَ غِنَائِهِمْ بِأَیْدِیهِمُ السِّبَاطِ وَ أَلْسِنَتِهِمُ السِّلَاطِ.

به خدا سوگند که ایشان باعث پرورش اسلام شدند همان طور که بچه اسب از شیر گرفته را پرورش می دهند با قدرت و دست های بخشنده و زبان های برنده خود چنین کردند.

نهج البلاغه: حکمت 457

در تاریخ اسلام شهرت ساکنان مدینه و اطراف آن به ویژه افراد و قبیله اوس و خزرج که به یاری رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلم و مسلمانان مکه و مهاجرین پرداختند و در نشر اسلام تاثیر زیادی داشتند انصار بود. پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلم با ورود به مدینه میان انصار و مهاجر که به تدریج وارد این شهر می شدند عقد برادری بست و این دو گروه دسته واحدی را پدید آوردند که به اصحاب معروف گردیدند.

اولین گروه انصار که در بیرون مکه با حضرت محمد صلّی الله علیه و آله و سلم بیعت کردند شش یا هفت تن از قبیله خزرج بودند اما چیزی نگذشت که آیین اسلام در میان دو قبیله اوس و خزرج انتشار یافت و در آستانه هجرت حضرت محمد صلّی الله علیه و آله و سلم به مدینه تنها چهار خانواده نامسلمان در مدینه وجود داشت.

لازم به ذکر است تعریفی که مولایمان علی علیه السلام از انصار می فرماید بی گمان مربوط به همان ابتدای کار اسلام است که انصافا در نشر دین نبوی زیاد تلاش کردند و اسلام جوان را رونق بخشیدند ولی انصار در کنار گذاشتن امیرالمومنین و اهلبیت کمتر از مهاجرین عمل نکردند تا آنجا که تسلیم رای شورای سقیفه شدن و به خلافت ابوبکر تن دادند و در دستگاه خلافت اموی به گرفتن مشاغل درجه دوم راضی شدند چنانکه در میان عثمانیه که حضرت علی علیه السلام را به قتل عثمان متهم می کردند شمار زیادی انصار وجود داشت. البته در میان انصار همواره جمعی از دوستداران اهلبیت علیهم السلام نیز وجود داشته است مثل جابربن عبدالله انصاری.

منبع: حدیث زندگی: شرح حکمت های نهج البلاغه، کاظم ارفع، تهران: پیام عدالت، 1390.