مفضلّ مى ‏گوید: به امام صادق علیه ‏السلام گفتم: چرا شراب حرام شده است؟ امام صادق علیه ‏السلام فرمودند:

قالَ حَرَّمَ اللّهُ الْخَمْرَ لِفِعْلِها وَ فَسادِها، لاَِّ مُدْمِنَ الْخَمْرِ تُورِثُهُ الاِرْتِعاشَ وَ تَذَهَبُ بِنُورِهِ، وَ تَهْدِمُ مُرُوَّتَهُ، وَ تَحْمِلُهُ عَلى اَنْ یَجْتَرِئَ عَلى اِرْتِکابِ المَحارِم، وَ سَفْکِ الدِّماءِ، وَ رُکُوبِ الزِّنا وَلا یُؤمَنُ اِذا سَکَرَ اَنْ یُثیبَ عَلَى حَرِمِهِ، وَ هُوَ یَعْقِلُ ذلِکَ، ولایَزیدُ شارِبُها اِلاّ کُلَّ شَرٍّ.

خداوند شراب را به واسطه اثرات و تباهى آن حرام کرده است زیرا شرابخوار موجب لغزش مى‏ شود و نور انسانیت انسان را مى‏ برد، و جوانمردى او را ویران مى‏ کند، و انسان را به مرتکب شدن گناهان و خونریزى و زنا وادار مى‏ کند، و هنگامى که انسان مست شد در امان نیست که ناآگاهانه به محارم خود تجاوز کند، و جز بدبختى چیزى گیر صاحبش نمى ‏آید.

بحارالأنوار، ج 79 ، ص ص 133