امام حسین در نماز پیامبر

راشد بن ابى روح انصارى گوید:

کانَ الْحُسَیْنُ علیه‏ السلام یَجیى‏ءُ إلى رَسُولِ‏اللّه‏ِ صلّى ‏الله‏ علیه ‏و ‏آله وَهُوَ ساجِدٌ، فَیَتَخَطَّى الصُّفُوفَ حَتّى یَأْتِىَ النَّبِىَّ صلّى ‏الله‏ علیه ‏و ‏آله فَیَرْکَبُ ظَهْرَهُ، فَیَقُومُ رَسُولُ اللّهِ صلّى ‏الله‏ علیه ‏و ‏آله وَقَدْ وَضَعَ یَدَهُ عَلى ظَهْرِ الْحُسَیْنِ علیه‏ السلام وَ یَدَهُ الاُْخْرى عَلى رُکْبَتِهِ حَتّى یَفْرَغَ مِنْ صَلاتِهِ.

وقتى که پیامبر اکرم صلّى ‏الله‏ علیه‏ و ‏آله در حال سجود بود، حسین علیه‏ السلام از پشت صفها مى‏آمد و به پشت پیامبر سوار مى‏شد و حضرت موقع بلند شدن از سجده یک دستشان را به پشت امام حسین علیه‏ السلام و دست دیگرشان را بر زانوى خویش مى‏گذاشتند تا از نمازشان فارغ مى‏شدند.

موسوعة کلمات الامام الحسین علیه‏ السلام ص 7، سلیم بن قیس ص 172