حریم خصوصی نوجوان

حریم خصوصی برای نوجوان، می تواند برای او آسیب زا باشد. 
 

با توجه به آنچه گفتیم، من معتقدم برای نه گفتن به او درباره ی حریم خصوصی ای که می خواهد داشته باشد، لازم است شروطی تعیین کنید، مثلا در مورد استفاده از اینترنت، گوشی همراه، پول توجیبی، رانندگی و هر نوع آزادی دیگری که به عنوان حق داشتن حریم خصوصی مطرح می شود: حریم خصوصی یک امتیاز است، نه یک حق.
 

به همین ترتیب، برای آزادی نیز، بر اساس توافق دوجانبه ای که درباره ی مسئولیت پذیری کرده اید، چارچوبی تعیین کنید، و به این امتیاز احترام بگذارید. بنابراین تا زمانی که پسر نوجوان شما از آزادی که به او داده اید با در نظر گرفتن محدودیت هایی که برای او تعیین کرده اید استفاده می کند شما هم باید برای امتیازی که به او داده اید احترام قائل شوید. اگر پسر شما، کارهایی انجام می دهد که ممنوع است، و با پنهان کاری و سری نگاه داشتن موضوع، شما را در بی خبری کامل قرار می دهد در این صورت او امتیاز استفاده از آزادی را که به او داده اید از دست می دهد.
 
چون از آزادی شخصی اش سوء استفاده کرده است. حالا حق دیگری وارد بازی می شود و آن حقی است که از آن شماست. اگر فرزندتان از دادن اطلاعات کافی در مورد این که در اتاق او چه خبر است طفره می رود و اجازه نمی دهد شما در مورد کارهای اشتباهی که انجام می دهد اطلاع کسب کنید شما حق دارید، بدون اطلاع قبلی اتاق او را جست و جو کنید؛ مثلا اگر به طور غیر قابل توصیفی نوجوانتان دچار افت تحصیلی شده است، چون تکالیف مدرسه را به موقع انجام نمی دهد یا در مورد موضوعی به شما دروغ گفته است.
 

گاهی اوقات، او دزدکی از خانه خارج می شود، افراد غریبه به خانه ی شما زنگ می زنند. وقتی از آنان می خواهید خود را معرفی کنند، طفره می روند، ظاهر و رنگ و روی پسرتان خوب نیست، خلق و خوی او تغییر کرده است یا عبوس و ترش روی شده است و به جای این که پیشرفت کند پس رفت می کند. از خود بپرسید چه خبر شده است؟
 
شما برای این که دلیل رفتارهای ناهنجار و نابسامانی های پسرتان را پیدا کنید، در غیاب او به اتاقش می روید. فقط برای این که در آن جا یادداشت، نامه ی مشکوک یا روی تقویم او چیزی پیدا کنید که زندگی دوم (زندگی خصوصی) او را برایتان فاش کند یا نشان بدهد چه چیزی سلامت و زندگی او را به خطر انداخته است.
 
تنها چیزی که برای شما قابل درک نیست این است که چطور او شواهد کار خلاف خود را از شما پنهان نکرد و حتی آن را طوری در اتاقش قرار داد که شما به راحتی بتوانید در جریان مشکلات او قرار گیرید. پاسخ معمولا این است پسر نوجوان آشفته بود و دلش می خواست شما هرچه زودتر پی به رفتار اشتباه او ببرید و به او کمک کنید، اما جرئت نداشت در مورد آن با شما صحبت کند و به طور مستقیم موضوع را با شما در میان بگذارد. بسیاری از کودکان که والدین آزادی بیش از حد به آنان می دهند، وقتی والدین آنان را در حال ارتکاب به عمل خلاف غافلگیر می کنند، خوشحال می شوند چون می دانند والدین به آنان کمک خواهند کرد، تا زندگی خود را در می سازنده و مفید دوباره کنترل کنند.
 

بهتر است، در مورد اتاق کثیف و نامرتب پسرتان، این نکته را به خاطر بسپارید که اگر شما بر حفظ پاکیزگی محیط زندگی از سوی فرزندتان نظارت کامل نداشته باشید و هر روز به اتاق او سرکشی نکنید بی نظمی و آشفتگی اتاق او به سایر اتاق ها سرایت خواهد کرد. نوجوانان دوست دارند محدوده ای را که والدین در خانه برای آنان تعیین کرده اند، از نظر مساحت، گسترش دهند. به همین دلیل و از روی عمد بعضی از وسایل شخصی خود را در قسمت هایی از خانه پخش می کنند و به خود زحمت نمی دهند وسایل را جمع کنند. تا قسمت بیشتری از فضای خانه را به خود اختصاص دهند، و این موضوع را برای اعضای خانواده آشکار کنند که از حالا به بعد فضای بیشتری را باید به او اختصاص دهند.
 
والدین وقتی که به فرزند جوان خود اصرار می کنند وسایل شخصی اش را در اتاق خود باید به صورت مرتب بچینید و اتاقش را تمیز نگاهدارد، به نوجوان تفهیم می کنند که از او انتظار دارند، محیط خانه و اتاقش را مرتب و منظم و طبق میل و خواسته ی آنان حفظ کند.
 

نویسنده: کارل پیکارد

  
منبع:  کتاب «دوران نوجوانی فرزندتان را دریابید»