کمدي / عاطفي کارگردانان: جاش گوردون و ويل اسپسک. بازيگران: جنيفر انيستون (کيسي لارسون)، جيسون بيتمن (والي مارس)، پاتريک ويلسون (رولند)، جف گلدبلوم (لئونارد)، تاد لوئيزو (آرتي). 110 دقيقه. درج? نمايشي: 13 – PG. «ازدواج! عقل ات کجا رفته پسر....؟» جان کي بعد از برنام? کمکي و بچه ها همه خواب اند، يک کمدي رمانتيک ديگر از راه رسيده که سوژه اش دربار? تلقيح مصنوعي است. ظاهراً تلقيح مصنوعي سوژ? اين روزهاي داغ هاليوود است. اين بار نوبت به جنيفر انيستون رسيده است که به سراغ تکنولوژي پيشرفت? توليدمثلي برود و از طريق تلقيح مصنوعي باردار شود. انيستون در فيلم جابه جايي در قالب کيسي ظاهر مي شود. کيسي يک تهيه کنند? موفق تلويزيوني است که ناگهان در چهل سالگي احساس مي کند که نياز به مادر شدن دارد. کيسي رابط? دوستانه اي با والي (جيسون بيتمن) دارد و در واقع اين دو بهترين دوستان يکديگر به شمار مي روند. اما اين يک رابط? به اصطلاح افلاطوني است. والي عاشق کيسي است اما نمي تواند با اين احساس خود کنار بيايد چرا که او اصولاً نگاه منفي اي نسبت به مقول? عشق و رمانس دارد. به اين ترتيب، هنگامي که کيسي به والي مي گويد که قصد دارد از طريق تلقيح مصنوعي بچه دار شود، اين خبر در حکم ضربه اي محکم به روح و روان والي است. کيسي تصميم به عملي کردن برنامه هاي خود مي گيرد. او نهايتاً رولند (پاتريک ويلسون) را که يک ميشيگاني خوش قد و بالا با دندان هاي سفيد است به عنوان دهند? اسپرم جهت تلقيح مصنوعي انتخاب مي کند؛ هرچند که آزمايش هاي مربوط به آزمايش هوش رولند نشان داده که اين آدم چندان باهوش نيست. اما در ادام? ماجرا، والي اقدام به جابه جايي نمون? اسپرم ها مي کند و به عبارت ديگر اسپرم خودش را يواشکي جايگزين اسپرم رولند مي کند. کيسي بدون اين که از قضيه باخبر شود و بدون اين که بداند دهند? اسپرم والي است نه رولند، عمل تلقيح مصنوعي را انجام مي دهد. حالا هفت سال گذشته و پسر کوچولوي کيسي به جاي اين که شبيه رولند باشد شباهت بسياري پيدا کرده به والي. به اين ترتيب، والي راز مهمي دارد که بايد آن را افشا کند و قال قضيه را بِکَند... اما والي در افشاي اين راز، تعلل مي کند و تعلل آن قدر ادامه مي يابد که حوصل? تماشاگر سر مي رود و از کل ماجرا و آدم هاي درگير آن خسته و بيزار مي شود. جابه جايي از روي داستان کوتاهي تحت عنوان Baster که در سال 1996 به قلم جفري يوجيندز در مجل? نيويورکر به چاپ رسيد ساخته شده است. فيلم در نيم ساعت نخست تا حد زيادي به منبع اصلي خود وفادار باقي مانده اما در اين نيم ساعت مي توانيم شاهد دقت و موشکافي فيلمساز در شناخت و معرفي کاراکترها باشيم. در اين نيم ساعت همه چيز رو به راه است و نويد يک فيلم عالي در ژانر کمدي رمانتيک به تماشاگر داده مي شود. اما در نيم ساعت دوم، که فيلمساز منبع اصلي را رها مي کند و مي چسبد به فيلمنام? اقتباسي آلن لئوب، هم? آن اميدها و نويدها برباد مي رود. به اين ترتيب فيلم عملاً به دو تک? متفاوت تقسيم شده و بايد گفت که سوئيچ از آن نيم ساعت اول خوب به آن نيم ساعت بد پاياني تا حدي شوک آور است. شرکت سازند? فيلم در تبليغات رسمي خود از جابه جايي به عنوان اثري «متفاوت»، «غيرقراردادي» و «نامعمول» نام برده است. تجربه نشان مي دهد شرکت هاي فيلمسازي آمريکايي هر زمان که محصول سينمايي شان مسئله دار از کار درمي آيد، از آن به عنوان «غيرقراردادي» و «متفاوت» نام مي برند. مسئل? جابه جايي، آن نيم ساعت پاياني است که يک بابايي رازي دارد که بايد بگويد اما آن قدر مس مس و فس فس مي کند که حوصل? تماشاگررا سر مي برد. اما جداي از اين کِش آمدن ناراحت کننده، جابه جايي به خاطر بازي خوب جنيفر انيستون و لحظات بعضاً معرکه اي که در اين فيلم آفريده از بسياري فيلم هاي کمدي / رمانتيک هاليوودي سرتر است. نکت? ارزشمند ديگر در اين فيلم اين است که سازنده اش خيلي خوب مي داند که دوربين را بايد در کجا قرار بدهد تا بهترين و مناسب ترين تصوير را بگيرد. و ديگر اين که حضور جف گلدبلوم در يک نقش فرعي، موهبتي براي اين فيلم است. با اين حال، بايد اذعان کرد که ما از فيلم هاي کمدي / رمانتيک تلقيح مصنوعي واقعاً خسته شده ايم. زماني که در ابتداي فيلم جنيفر انيستون مي گويد که زن تنهايي است که دل اش مي خواهد از طريق تلقيح مصنوعي بچه دار شود، ما دچار اين توهم مي شويم که جنيفر واقعاً دارد راست مي گويد و هدف اش اين نيست که تمهيدي براي شکل گيري يک کمدي / رمانتيک کليشه اي ديگر بيافريند اما کافي است نيم ساعت بگذرد تا متوجه شويم که چه کلکي خورده ايم! منبع: نشريه دنياي تصوير شماره 196
