انيميشن/ اکشن/ خانوادگي
[آيا انسان بدون فانتزي قادر است واقعيت را تصور کند؟]
کارگردان: ديويد باوئرز. صداپيشگان: نيکلاس کيج (دکتر تنما)، کريستين بل(کورا)، يوحين لوي(اورين)، دانلد ساترلند(رئيس جمهوري)، ساموئل ال.جکسون(زاگ). 94دقيقه، درجه ي نمايشي:PG-13.
پسر فضايي با داستان شبه پينوکيويي خود، در حکم ترانسفورمري براي بچه هاي ماقبل دوران بلوغ است؛ البته به اضافه ي کمي مضامين سياسي کم رنگ و خفيف که مي تواند براي بزرگسال هايي که فيلم را همراه کودکان شان تماشا مي کنند، جذاب باشد.
کاراکتر کودک اما ابرقهرمان پسر فضايي اولين بار در پنجاه وچند سال پيش در مجموعه ي انيميشن تلويزيوني مانگا، ساخته ي اوسامو تزوکاي ژاپني ظاهر شد و طي دو نسل بعد مکررا در سريال هاي تلويزيوني ژاپني تکرار شد. در سال 1963 هم يک فيلم سينمايي انيميشني سياه و سفيد براساس همين کاراکتر ساخته شد. اما قصه ي فيلم:
دکتر تنما (با صداي نيکلاس کيج) دانشمند برجسته و شاخصي است که پسر محبوب خود، توبي (با صداي فردي هايمور)، را در يک حادثه از دست داده است. دکتر که افسوس مي خورد چرا در زمان حيات توبي نتوانسته پدر خوبي براي وي باشد، تصميم مي گيرد يک آدم آهني بسازد که کاملا شبيه به پسر مرده اش باشد. اين «توبي آدم آهني»، که همان «پسر فضايي»است، داراي همان خاطرات توبي مرحوم است و کاملا شبيه اوست و از همه مهمتر داراي قدرت هاي خاص و ويژه اي است که دکتر تنما در آن تعبيه کرده است. به عبارت ديگر«پسر فضايي» از يک منبع انرژي آبي رنگ تغذيه مي شود که توسط پدرش کشف شده است. اين انرژي آبي کاملا پاک و ايمن است اما در مقابل آن انرژي قرمزي وجود دارد که کثيف و خطرناک است. پسر فضايي و پدرش در جامعه اي زندگي مي کنند که «متروسيتي» نام دارد. اين جامعه که بر روي مدار کره ي زمين واقع شده، داراي مشکلاتي است. يک رئيس جمهور جنگ طلب به اسم استون (با صداي دانلد ساترلند) در تلاش است تا با استفاده از انرژي خبيث قرمز، سلطه ي خود را تحکيم و براي بار دوم انتخاب شود. در ادامه ي ماجرا«پسر فضايي» به رغم سن و سال کم اش با رئيس جمهور درگير مي شود و سپس عازم کره ي زمين مي شود. وي در روي زمين با گروهي از بچه هاي زميني مواجه مي شود که از قطعات آهني به درد نخور آدم آهني هاي جنگجو مي سازند. در ادامه ي ماجرا پسر فضايي با برعهده گرفتن رهبري اين آدم آهني ها به جنگ قرمزهايي مي رود که کره ي زمين را حسابي آلوده کرده اند. اين جنگ قرمز و آبي مي تواند سرنوشت جهان را رقم بزند و...
فيلم بيشترروي صحنه هاي جنگ تمرکز کرده تا پيشبرد طرح داستاني و پرداخت هر چه بيشتر کاراکترها. کارگردان فيلم، ديويد باوئرز، يکي از کهنه کاران انيميشن سازي در استوديوي معروف «آرد من انيميشنز»است. باوئرز در پسر فضايي توانسته دو سبک انيميشن سازي غربي و شرقي را درهم بياميزد و سبک هيبريدي تازه اي خلق کند که بسيار پرتحرک و چشم نواز است. گرچه بزرگ ترها در واکنش به اشارات، مارکسيستي و انقلابي موجود در فيلم و نيز اشارات ضمني فيلم به مغزشويي جوان هاي آمريکايي توسط باراک اوباما لبخند خواهند زد، اما بچه ها بي توجه به همه ي اين اشارات سياسي ضمني فيلم، از صحنه هاي جنگ و نبرد آدم آهني ها لذت وافر خواهندبرد؛ صحنه هايي که به شدت به فيلم غول آهني براد بيرد وام دار است.
منبع: دنياي تصوير- ش 188
