کارگردان : جیسون وینر ( Jason Winer)
نویسندگان : پیتر بینهام (فیلمنامه)، استیو گوردون (داستان) (Peter Baynham (screenplay), Steve Gordon (story))
ستاره ها : راسل برند ، هلن میرن و جنیفر گارنر (Russell Brand, Helen Mirren , Jennifer Garner)
نوع فیلم :کمدی
خلاصه داستان :
آرتور ( راسل براند ) جوانی خوش گذران و بی خیال است که تمام دوران زندگی اش را صرف شرکت در انواع جشن های کوچک و بزرگ کرده است. آرتور نه تنها یک بیکار کامل است بلکه خوش شانس نیز هست! او در صورتی که بتواند با دختری که خانواده اش برای او معین می کنند ازدواج کند، ثروتی معادل 790 میلیون دلار را از خانواده اش به ارث خواهد برد و می تواند تا آخر عمر با خیالت راحت و بدون کوچک ترین مشکلی زندگی کند. مادر آرتور ( جرالدین جیمز ) برای سر و سامان دادن به زندگی آرتور تصمیم گرفته آرتور را راضی کند تا با دختر جاه طلب و پولکی ایی به نام سوزان ( جنیفر گارنر ) ازدواج کند تا بتواند این ثروت را از آن خود کند. اما آرتور با این ازدواج مخالف است و قصد ندارد تا باقی عمرش را با سوزان، که فقط به دلیل ثروت آرتور قصد ازدواج با او را دارد، سپری کند. در گیر و دار مسئله سوزان، آرتور در یک روز معمولی درشهر نیویورک با دختری از طبقه پایین جامعه به نام نائومی ( گریتا گرویگ ) آشنا می شود که آتش عشق را در دل او شعله ور می کند. نائومی به عنوان راهنمای گروه های گردشگری فعالیت می کند و از طرفی در تمام دوران زندگی روی پای خودش ایستاده است. حالا آرتور می خواد تا به هر شکل ممکن توجه نائومی را به خود جلب کند و در کنار این، باید به این موضوع هم فکر کند آیا عشق اش به نائومی را به ثروت هنگفت 790 میلیون دلاری ترجیح خواهد داد یا خیر.
نقد فیلم :
آرتور بازسازی فیلمی به همین نام در سال 1981 با بازی دادلی مور است که در آن مقطع توانست رضایت سینما دوستان را بدست آورد. اما فرق مهمی که بین این دو فیلم وجود دارد این است که در آرتور سال1981 ، بازیگر مستعدی به نام دادلی مور حضور داشت که به خاطر هنرنمایی به یاد ماندنی اش در همین فیلم، کاندید دریافت اسکار بهترین بازیگر مرد شده بود و حالا در سال 2011 بازیگری به جای او ایفاگر شخصیت آرتور است که کوجک ترین وجه تشابهی بین او ومور به چشم نمی خورد. راسل براند از جمله بازیگرانی است که زندگی شخصی اش را با سینما هماهنگ کرده و تماشاگران می توانند از هر دوی آنها لذت ببرند! البته بی انصافی است اگر بگوییم بازیگری براند از اتفاقات و حاشیه های زندگی شخصی اش بهتر است! بهرحال شما باید براند را در شخصیت آرتور باور کنید. نکته دیگری که شاید برای ما ایرانیها نیز جالب باشد این است که سالها پیش فیلمی ایرانی تحت عنوان نان، عشق ، موتور 1000 با موضوعی مشابه ( و مطابق معمول ایرانیزه شده ) براساس همین فیلم آرتور ساخته شد که از جمله کمدی های موفق ایران بود.
موضوع دختر فقیر پسر پولدار یا بالعکس، همواره یکی از داستانهای محبوب تماشاگران در سرتاسر جهان بوده و مختص به فیلم فارسی خودمان نمی شود. آرتور نیز جزو کمدی های ساده ( در زبان ما فیلم فارسی! ) دسته بندی می شود و بنابراین نباید انتظار زیادی از این فیلم داشته باشیید. یکی از ویژگی هایی که آرتور از آن بهره برده این است که بازسازی یکی از خوش ساخت ترین کمدی های دهه 80 است و به مقدار زیادی نیز به اصل آن وفادار مانده. شوخی های فیلم قالباً همان هایی است که در نسخه اصلی شاهد آن بوده ایم و تنها بعضی از شوخی های جدیدی فیلم جایگزین شوخی های تاریخ مصرف گذشته شده اند. اگر فیلمنامه اصلی فیلم که استیو گوردون آن را در سال 1981 به رشته تحریر درآورد نبود ، بدون شک آرتور در کنار دیگر کمدی های نازل قرار می گرفت.
