فقه-اصول فقه
علی طباطبائی

(سید) على بن محمد على بن ابوالمعالى اصفهانى دانشمند بزرگ شیعه (و. كاظمین 1161- ف. 1231 ه.ق.). وى شاگرد علامه بهبهانى بود. اوراست: شرح بر مفاتیح كه كتاب الصلوة آن از مسوده به مبیضه نقل شده و در آن جمیع اقوال فقها را گرد آورده، شرح بر نافع به نام «ریاض المسائل فى بیان احكام الشرع بالدلائل»، رساله‏اى مختصر ...

صائن الدین

على بن محمد بن محمد تركه اصفهانى دانشمند معروف (ف. 835 ه.ق.). وى ابتدا نزد برادر بزرگ خود كه فقیه و متصوف و متشرع بود به تحصیل علوم پرداخت، سپس به امر برادر، پانزده سال به سیاحت بلاد و تحصیل علم گذرانید، و در علوم معقول و منقول و علوم غریبه (علم نقطه، حروف، اعداد، جفر و غیره) مهارت یافت. امیر تیمور پس ...

ابراهیم صائغ

(بخش 1) ابراهیم ابن میمون مكنى به ابواسحاق، از مردم مرو (مقت. 131 ه.ق.). وى فقیهى فاصل و آمر به معروف بود. ابومسلم خراسانى او را بكشت. ...

شیخ العراقین

ابن شیخ زین‏العابدین مازندرانى، فقیه و حكیم (ف. عراق عرب 1340 ه.ق.). ...

محمد سجاوندی

محمد بن عبدالرشید (یا محمد بن محمد بن عبدالرشید) حنفى مكنى به ابوطاهر و ملقب به سراج‏الدین از بزرگان علما و فقهاى قرن پنجم (ف. حدود 470 ه.ق.). از تألیفات اوست: كتاب «فرائض سجادیة» كه چند بار در لندن، كلكته و مصر به طبع رسیده و شروح بسیار بر آن نوشته‏اند. ...

ابوعمرو محمد زوزنی

ابوعمرو احمد بن محمد بن ابراهیم زوزنى (ف. 374 ه.ق.) وى فقیه به مذهب ابوحنیفه بود. او سالها در باب غدره سكونت داشت و سپس به زوزن رفت و هم بدانجا درگذشت. ...

فضل الله ابوالرضا راوندی

(منسوب به راوند) ابوالرضا فضل‏اللَّه بن على حسنى، ضیاءالدین، از فضلاى شیعه (ف. 580 ه.ق.) از آثار اوست: ضوء الشهاب، ادعیة السر، شرح الرسالة الذهبیه. ...

رافعی

ابوالقاسم عبدالكریم بن محمد قزوینى شافعى فقیه و محدث و مورخ اسلامى (ف. قزوین 623 ه.ق./ 1226 م.). از مؤلفات او «فتح العزیز فى شرح الوجیز» تألیف غزالى در فقه، «التدوین فى علماء قزوین»، «شرح مسند الشافعى»، «الامالى اشارحة لمفردات الفاتحة» و «المحرر» در فقه است. ...

نجم الدین جعفر ابوالقاسم حلی

(علامه) ابوالقاسم نجم‏الدین جعفر بن حسن بن یحیى معروف به محقق اول یا محقق حلى، از بزرگان فقیهان شیعه (ف. 676 ه.ق.). وى معاصر نصیرالدین طوسى بود و از او و پدر خویش اجازه گرفت. از تألیفات او شرایع الاسلام، نافع، معتبر، مسالك (در اصول دین)، نكت النهایة (شرح نهایه شیخ طوسى)، معارج (اصول فقه)، تنبیه (منطق)، ...

احمد حر عاملی

احمد ابن حسن بن على مشغرى، از دانشمندان شیعه عهد صفوى (و. 1040 ه.ق.- ف. پس از 1120 ه.ق.) وى برادر محمد شیخ‏الاسلام مشهور است. او پس از مرگ برادر در 1104 به مقام شیخ‏الاسلامى رسید و در 1115 به دستور شاه سلطان حسین صفوى به اصفهان رفت. از آثار او: تاریح صغیر، تاریخ كبیر، تفسیر قرآن، جواهر كلام، حاشیه بر ...

آشتیانی

حاج میرزا محمدحسن آشتیانى (ف. تهران 1319 ه.ق.) از اعیان علما و مجتهدان با فضل و دیانت و از شاگردان شیخ مرتضى انصارى بود. وى به تهران آمد و حوزه درس او مرجع استفاده بسیارى بوده است. كتاب «بحرالفوائد فى شرح الفرائد و التقریرات» وى در سال 1315 ه.ق. در تهران چاپ سنگى شده و كتاب «ازاحة الشكوك» نیز به چاپ ...

محمود ملماسی

درگذشت: 2 تیر 1370. تخلص: «آزرم تبریزى». آزرم تبریزى از اعقاب همام تبریزى شاعر آذربایجانى بود. وى خوشنویس بود. از آثارش مى‏توان به این موارد اشاره كرد: گلستان سعدى به خط زیبا و آراسته به نقش و نگار به درازا و پهناى یك قوطى كبریت! دیوان خود شاعر كه نمونه‏اى از ذوق و ظرافت است، قطعه شعرى به نام «فلك» ...

مرتضی معرفت

تولد: 1300. درگذشت: 1366. مرتضى معرفت كتابى در اصول فقه به نام انوار معرفت تعریف منابع فقه (اصفهان، 1374) منتشر كرد. ...

حسن فرید گلپایگانی

تولد: 1280. درگذشت: 1366. از آثار اوست: اثبات صانع و مراتب توحید (تهران، 1363)؛ تفسیر سور، اسرا، مؤمنون و ملك (1366)؛ تفسیر سور: حدید، صف، تغابن و رساله‏اى در ولایت (تهران، 1364)؛ تفسیر سوره مباركه جمعه و تفسیر سوره كریمه منافقون (تهران، 1364)؛ رساله فى صلاة الجمعه و ساله فى التقیه (1364)؛ متمم قانون ...

مرتضی حسینی فیروزآبادی

تولد: 1289. درگذشت: 1368. مرتضى سید محمد حسینى فیروزآبادى نجفى صاحب كتب زیر است: السبعه من السلف: ابوبكر، عمر،... (قم، 1371)؛ شناسایى هفت تن در صدر اسلام (ترجمه كتاب السبعه من السلف...، مترجم عباس راسخى نجفى، قم، 1373)عنایة الاصول فى شرح كفایة الاصول ]آخوند خراسانى[ (قم)؛ فضائل الخمسه من الصحاح السنه ...

محمدحسین حسینی تهرانی

تولد: 1305. درگذشت: 1374. از آثار اوست: امام شناسى: بحثهاى تفسیرى، فلسفى، روانى (تهران، 1362)؛ ترجمه رساله بدیعه در تفسر آیه الرجال قوامون على النساء (ترجمه توسط چند تن از فضلاء؛ تهران، 1363)؛ داستان‏هاى عبرت‏انگیز (جمع‏آورى و تنظیم مهدى شمس‏الدین، قم، 1373)؛ رساله بدیعه فى تفسیر آیه‏ى الرجال قوامون ...

بحرالعلوم میردامادی

تولد: 1305. درگذشت: 1369. كتاب زیر درباره‏ى زندگى آیت‏الله بحرالعلوم میردامادى به چاپ رسیده است: یادنامه فقیه اهل‏بیت عالم ربانى عارف الهى آیةالله سید بحرالعلوم میرداماد، همراه با رساله سیر و سلوك معظم له (نوشته مصلح الدین مهدوى، به اهتمام محمود میردامادى، اصفهان، 1370). ...

برهان الدین حمدی

مدرس، شاعر، محقق. تولد: 24 ذیقعده سال 1323 ق. (1282)؛ سنندج. درگذشت: 12 آذر 1366. شیخ برهان‏الدین حمدى فرزند حاج شیخ عبدالمجید عرفان پس از ختم قرآن و خواندن كتاب‏هاى اخلاقى، دینى و ادبى فارسى، مقدمات علوم (صرف و نحو) را نزد پدر فراگرفت و سپس در محضر اساتیدى چون ملا صادق منبرى، شیخ حبیب‏الله كاشترى ...

جلال الدین همایی

محقق، ادیب، شاعر. تولد: 13 دى 1278(1 رمضان 1317 ق.)؛ اصفهان. درگذشت: 28 تیر 1359، تهران. جلال‏الدین همایى متخلص به «سنا» و «هما» فرزند ابوالقاسم محمدنصیر متخلص به «طرب» فرزند هماى شیرازى اصفهانى (از دانشمندان و سخنوران و سخن شناسان و استادان معاصر)؛ تحصیلات را ابتدا نزد پدر و سپس ابوالقاسم عراقى آغاز ...

ضیاءالدین حدائق

شاعر. تولد: 1322، ق.شیراز. درگذشت: 30 بهمن 1366. ضیاءالدین حدائق معروف به «ابن یوسف»، فرزند آیت‏الله یوسف حدائق، پس از تحصیل مقدمات علوم در مدارس جدید و مدرسه‏ى علمیه‏ى منصوریه، به سال 1345 ق. براى تكمیل علوم معقول و منقول به اصفهان، قم، تهران و مشهد رفت و مدت پانزده سال در تهران اقامت گزید و با گرفتن ...