(سید) على بن محمد على بن ابوالمعالى اصفهانى دانشمند بزرگ شیعه (و. كاظمین 1161- ف. 1231 ه.ق.). وى شاگرد علامه بهبهانى بود. اوراست: شرح بر مفاتیح كه كتاب الصلوة آن از مسوده به مبیضه نقل شده و در آن جمیع اقوال فقها را گرد آورده، شرح بر نافع به نام «ریاض المسائل فى بیان احكام الشرع بالدلائل»، رسالهاى مختصر ...
على بن محمد بن محمد تركه اصفهانى دانشمند معروف (ف. 835 ه.ق.). وى ابتدا نزد برادر بزرگ خود كه فقیه و متصوف و متشرع بود به تحصیل علوم پرداخت، سپس به امر برادر، پانزده سال به سیاحت بلاد و تحصیل علم گذرانید، و در علوم معقول و منقول و علوم غریبه (علم نقطه، حروف، اعداد، جفر و غیره) مهارت یافت. امیر تیمور پس ...
(بخش 1) ابراهیم ابن میمون مكنى به ابواسحاق، از مردم مرو (مقت. 131 ه.ق.). وى فقیهى فاصل و آمر به معروف بود. ابومسلم خراسانى او را بكشت. ...
ابن شیخ زینالعابدین مازندرانى، فقیه و حكیم (ف. عراق عرب 1340 ه.ق.). ...
محمد بن عبدالرشید (یا محمد بن محمد بن عبدالرشید) حنفى مكنى به ابوطاهر و ملقب به سراجالدین از بزرگان علما و فقهاى قرن پنجم (ف. حدود 470 ه.ق.). از تألیفات اوست: كتاب «فرائض سجادیة» كه چند بار در لندن، كلكته و مصر به طبع رسیده و شروح بسیار بر آن نوشتهاند. ...
ابوعمرو احمد بن محمد بن ابراهیم زوزنى (ف. 374 ه.ق.) وى فقیه به مذهب ابوحنیفه بود. او سالها در باب غدره سكونت داشت و سپس به زوزن رفت و هم بدانجا درگذشت. ...
(منسوب به راوند) ابوالرضا فضلاللَّه بن على حسنى، ضیاءالدین، از فضلاى شیعه (ف. 580 ه.ق.) از آثار اوست: ضوء الشهاب، ادعیة السر، شرح الرسالة الذهبیه. ...
ابوالقاسم عبدالكریم بن محمد قزوینى شافعى فقیه و محدث و مورخ اسلامى (ف. قزوین 623 ه.ق./ 1226 م.). از مؤلفات او «فتح العزیز فى شرح الوجیز» تألیف غزالى در فقه، «التدوین فى علماء قزوین»، «شرح مسند الشافعى»، «الامالى اشارحة لمفردات الفاتحة» و «المحرر» در فقه است. ...
(علامه) ابوالقاسم نجمالدین جعفر بن حسن بن یحیى معروف به محقق اول یا محقق حلى، از بزرگان فقیهان شیعه (ف. 676 ه.ق.). وى معاصر نصیرالدین طوسى بود و از او و پدر خویش اجازه گرفت. از تألیفات او شرایع الاسلام، نافع، معتبر، مسالك (در اصول دین)، نكت النهایة (شرح نهایه شیخ طوسى)، معارج (اصول فقه)، تنبیه (منطق)، ...
احمد ابن حسن بن على مشغرى، از دانشمندان شیعه عهد صفوى (و. 1040 ه.ق.- ف. پس از 1120 ه.ق.) وى برادر محمد شیخالاسلام مشهور است. او پس از مرگ برادر در 1104 به مقام شیخالاسلامى رسید و در 1115 به دستور شاه سلطان حسین صفوى به اصفهان رفت.
از آثار او: تاریح صغیر، تاریخ كبیر، تفسیر قرآن، جواهر كلام، حاشیه بر ...
حاج میرزا محمدحسن آشتیانى (ف. تهران 1319 ه.ق.) از اعیان علما و مجتهدان با فضل و دیانت و از شاگردان شیخ مرتضى انصارى بود. وى به تهران آمد و حوزه درس او مرجع استفاده بسیارى بوده است. كتاب «بحرالفوائد فى شرح الفرائد و التقریرات» وى در سال 1315 ه.ق. در تهران چاپ سنگى شده و كتاب «ازاحة الشكوك» نیز به چاپ ...
درگذشت: 2 تیر 1370.
تخلص: «آزرم تبریزى».
آزرم تبریزى از اعقاب همام تبریزى شاعر آذربایجانى بود. وى خوشنویس بود. از آثارش مىتوان به این موارد اشاره كرد: گلستان سعدى به خط زیبا و آراسته به نقش و نگار به درازا و پهناى یك قوطى كبریت! دیوان خود شاعر كه نمونهاى از ذوق و ظرافت است، قطعه شعرى به نام «فلك» ...
تولد: 1300.
درگذشت: 1366.
مرتضى معرفت كتابى در اصول فقه به نام انوار معرفت تعریف منابع فقه (اصفهان، 1374) منتشر كرد. ...
تولد: 1280.
درگذشت: 1366.
از آثار اوست: اثبات صانع و مراتب توحید (تهران، 1363)؛ تفسیر سور، اسرا، مؤمنون و ملك (1366)؛ تفسیر سور: حدید، صف، تغابن و رسالهاى در ولایت (تهران، 1364)؛ تفسیر سوره مباركه جمعه و تفسیر سوره كریمه منافقون (تهران، 1364)؛ رساله فى صلاة الجمعه و ساله فى التقیه (1364)؛ متمم قانون ...
تولد: 1289.
درگذشت: 1368.
مرتضى سید محمد حسینى فیروزآبادى نجفى صاحب كتب زیر است: السبعه من السلف: ابوبكر، عمر،... (قم، 1371)؛ شناسایى هفت تن در صدر اسلام (ترجمه كتاب السبعه من السلف...، مترجم عباس راسخى نجفى، قم، 1373)عنایة الاصول فى شرح كفایة الاصول ]آخوند خراسانى[ (قم)؛ فضائل الخمسه من الصحاح السنه ...
تولد: 1305.
درگذشت: 1374.
از آثار اوست: امام شناسى: بحثهاى تفسیرى، فلسفى، روانى (تهران، 1362)؛ ترجمه رساله بدیعه در تفسر آیه الرجال قوامون على النساء (ترجمه توسط چند تن از فضلاء؛ تهران، 1363)؛ داستانهاى عبرتانگیز (جمعآورى و تنظیم مهدى شمسالدین، قم، 1373)؛ رساله بدیعه فى تفسیر آیهى الرجال قوامون ...
تولد: 1305.
درگذشت: 1369.
كتاب زیر دربارهى زندگى آیتالله بحرالعلوم میردامادى به چاپ رسیده است: یادنامه فقیه اهلبیت عالم ربانى عارف الهى آیةالله سید بحرالعلوم میرداماد، همراه با رساله سیر و سلوك معظم له (نوشته مصلح الدین مهدوى، به اهتمام محمود میردامادى، اصفهان، 1370). ...
مدرس، شاعر، محقق.
تولد: 24 ذیقعده سال 1323 ق. (1282)؛ سنندج.
درگذشت: 12 آذر 1366.
شیخ برهانالدین حمدى فرزند حاج شیخ عبدالمجید عرفان پس از ختم قرآن و خواندن كتابهاى اخلاقى، دینى و ادبى فارسى، مقدمات علوم (صرف و نحو) را نزد پدر فراگرفت و سپس در محضر اساتیدى چون ملا صادق منبرى، شیخ حبیبالله كاشترى ...
محقق، ادیب، شاعر.
تولد: 13 دى 1278(1 رمضان 1317 ق.)؛ اصفهان.
درگذشت: 28 تیر 1359، تهران.
جلالالدین همایى متخلص به «سنا» و «هما» فرزند ابوالقاسم محمدنصیر متخلص به «طرب» فرزند هماى شیرازى اصفهانى (از دانشمندان و سخنوران و سخن شناسان و استادان معاصر)؛ تحصیلات را ابتدا نزد پدر و سپس ابوالقاسم عراقى آغاز ...
شاعر.
تولد: 1322، ق.شیراز.
درگذشت: 30 بهمن 1366.
ضیاءالدین حدائق معروف به «ابن یوسف»، فرزند آیتالله یوسف حدائق، پس از تحصیل مقدمات علوم در مدارس جدید و مدرسهى علمیهى منصوریه، به سال 1345 ق. براى تكمیل علوم معقول و منقول به اصفهان، قم، تهران و مشهد رفت و مدت پانزده سال در تهران اقامت گزید و با گرفتن ...