![نوزادان نيز مستعد ابتلا به بيماريهاي رواني هستند نوزادان نيز مستعد ابتلا به بيماريهاي رواني هستند](https://rasekhoon.net/_files/thumb_images700/article/9cf7e385-c7c3-487e-8c4c-a4dab49a8d8d.jpg)
![نوزادان نيز مستعد ابتلا به بيماريهاي رواني هستند نوزادان و بيماريهاي رواني](/_WebsiteData/Article/ArticleImages/859/868/932/KHBBR09.jpg)
نوزادان نيز مستعد ابتلا به بيماريهاي رواني هستند
منبع:www.iranmania.com
كارشناسان هشدار دادند كه يك دهم از كودكان بين 2 تا 5 سال مبتلا به بيماريهاي جدي رواني هستند كه متاسفانه بسياري از آنها نيز ناديده گرفته ميشوند. متخصصان موسسه روانپزشكي در انگليس به اين نتيجه رسيدهاند كه اين مشكلات روحي بسيار فراتر از كجخلقيها و رفتار نامناسب است و تاثيرات منفي بر روي تمام جنبههاي زندگي كودك بر جاي ميگذارد. يك اشتباه براي متوقف كردن و يا درمان اين حالتها در مراحل اوليه موجب بروز اندوه، پريشاني و رنج غير ضروري ميشود. از اينرو سرويسها و واحدهاي خدمات بهداشت رواني بايد در برابر اين قبيل مشكلات مربوط به كودكان و خردسالان به عنوان يك موضوع اورژانسي همواره آماده باشند. در اين تحقيقات 1000 نوجوان 12 تا 19 سال مورد آزمايش قرار گرفتهاند و نتايج آزمايشات نشان داده است كه از هر 5 نوجوان يك تن به دليل احساس خطا و نارسايي در زندگي اجتماعي به خودشان آسيب وارد ميكنند.
اين حالتها ممكن است شاهد اين مدعي باشند كه اين قبيل مشكلات روحي ممكن است در سالهاي بسيار نخست زندگي كه كسي تصور آن را نميكند آغاز شوند. اكثر مشكلات روحي و رواني حتي از دوران نوزادي آغاز ميشوند. از هر 10 كودك 2 تا 5 سال يك كودك علايم آشكار بيماريهاي رواني مانند اضطراب و افسردگي را دارا هستند. اين آمار شبيه به ارقامي است كه در كودكان نسبتا بزرگتر و نوجوانان بدست آمده است. دكتر آنگولد معتقد است كه به تاخير انداختن آزمايشات و درمان اين كودكان تا رسيدن به سنين نوجواني و بزرگسالي بسيار دير است.
اين حالتها ممكن است شاهد اين مدعي باشند كه اين قبيل مشكلات روحي ممكن است در سالهاي بسيار نخست زندگي كه كسي تصور آن را نميكند آغاز شوند. اكثر مشكلات روحي و رواني حتي از دوران نوزادي آغاز ميشوند. از هر 10 كودك 2 تا 5 سال يك كودك علايم آشكار بيماريهاي رواني مانند اضطراب و افسردگي را دارا هستند. اين آمار شبيه به ارقامي است كه در كودكان نسبتا بزرگتر و نوجوانان بدست آمده است. دكتر آنگولد معتقد است كه به تاخير انداختن آزمايشات و درمان اين كودكان تا رسيدن به سنين نوجواني و بزرگسالي بسيار دير است.