نوزادان نارس را با شير مادر سيراب كنيد
منبع:روزنامه قدس
تحقيقات نشان مي دهد؛ حتي نوزادان نارس بسيار لاغر نيز با مصرف شير مادر در بخش مراقبتهاي ويژه نوزادان بيمارستان، بهره كافي مي برند و رشد و نموشان بهبود مي يابد.
محققان در مقاله اي در نشريه آكادمي متخصصان اطفال آمريكا ، اعلام كردند بررسي آنان روي 773 نوزاد كمتر از يك كيلوگرم كه بين سالهاي 1992 تا 2002 ميلادي در اين كشور به دنيا آمده اند نشان مي دهد گروهي كه شير مادر مصرف كرده بودند، در 30 ماهگي از نظر هوش بسيار بهتر از نوزادان گروه دوم بودند. محققان براساس اين يافته ها توصيه كردند؛ در نوزادان نارس به محض اينكه قدرت مكيدن شير از سينه مادر فراهم شود، بهتر است شيردادن نيز آغاز شود.
شير مادر كه سرشار از مواد مغذي و داراي انواع ويتامين هاست، بهتر از هرچيز ديگري رشد فرزند را تضمين مي كند.
كودكي كه در دوران اوليه زندگي خود تغذيه مناسب داشته باشد به رشد و پرورش جسماني دست يافته و در آينده فردي تندرست و شاداب خواهد بود.
شير مادر تا يك سالگي براي نوزاد بهترين است و موجب مي شود نوزاد كمتر دچار عفونتهاي مختلف شود و به علت دارا بودن ماده ايمني به نام «ايمونوگلوبين» تا حدود زيادي اسهال و استفراغ نوزاد را كاهش مي دهد.
از سوي ديگر، اين ماده حياتي آسودگي رواني و رشد عاطفي نوزاد را تأمين مي كند و موجب افزايش ارتباط بين مادر و كودك مي شود.
تغذيه با شيرمادر مواد زايد توليد نمي كند، استفاده از شيرخشك با زباله هايي همچون بسته بنديهاي قوطي شيرخشك و بطري و نيز اتلاف كاغذ همراه است، در حالي كه شير مادر در هر زماني با دماي مناسب و با توجه به نياز كودك در دسترس اوست، در حالي كه براي درست كردن شير خشك به آب و استريل كردن بطري و سر شيشه و حمل آنها نياز است.
شير هر مادرمناسب با نياز كودكش است و حتي شيرمادر ديگر مناسب همان كودك نيست كه شيرخشك اين خاصيت را ندارد. يعني تركيب شير هر مادر متفاوت است و با توجه به نارس بودن كودك و يا خيلي موارد ديگر اين تركيب متناسب با نياز كودك تغيير مي كند. شير مادر در روزهاي اول تولد نوزاد كم است، البته در اين مدت هم نوزاد با شير نياز كمتري دارد.
شير مادر در روزهاي اول آغوز ناميده مي شود كه براي نوزاد ضروري است، بنابراين تغذيه نوزاد بايد بلافاصله بعد از زايمان و با آغوز شروع شود.
تداوم شيردادن از سينه مادر با فواصل كوتاه مهمترين عامل ترشح و افزايش شيرمادر است، بنابراين به هيچ عنوان نبايد به نوزاد شير خشك داد، مگر در موارد استثنايي كه بايد حتماً توسط پزشك توصيه شود.
بيماريهاي رايج مادران و مصرف دارو توسط وي مانع از شيردادن به نوزاد نمي شود، به جز چند مورد استثنايي كه بايد پزشك كودكان تجويز كند.
چنانچه شيرخوار از شيرمادر استفاده مي كند، به نوشيدن آب اضافي نيازي ندارد و اگر به علت گرمي محيط نياز به آب اضافي باشد، مي توان از آب جوشيده سرد استفاده كرد.
بهترين راه براي تشخيص كافي بودن شير مادر، افزايش وزن و قد شيرخوار براساس منحني رشد است كه با مراجعه به پزشك كودكان و با بررسي رشد ماهيانه شيرخوار اين كار ميسر است. نوزاد در روزهاي اول تولد كمي وزن از دست مي دهد. اين پديده طبيعي است و نبايد آن را به حساب كمبود شير مادر گذاشت. اصولاً تشخيص كمبود شيرمادر و نياز به شيرخشك در صلاحيت پزشك كودكان است، بنابراين بدون مشاوره با پزشك كودكان به تجويز شيرخشك اقدام نكنيد.
محققان در مقاله اي در نشريه آكادمي متخصصان اطفال آمريكا ، اعلام كردند بررسي آنان روي 773 نوزاد كمتر از يك كيلوگرم كه بين سالهاي 1992 تا 2002 ميلادي در اين كشور به دنيا آمده اند نشان مي دهد گروهي كه شير مادر مصرف كرده بودند، در 30 ماهگي از نظر هوش بسيار بهتر از نوزادان گروه دوم بودند. محققان براساس اين يافته ها توصيه كردند؛ در نوزادان نارس به محض اينكه قدرت مكيدن شير از سينه مادر فراهم شود، بهتر است شيردادن نيز آغاز شود.
شير مادر كه سرشار از مواد مغذي و داراي انواع ويتامين هاست، بهتر از هرچيز ديگري رشد فرزند را تضمين مي كند.
كودكي كه در دوران اوليه زندگي خود تغذيه مناسب داشته باشد به رشد و پرورش جسماني دست يافته و در آينده فردي تندرست و شاداب خواهد بود.
شير مادر تا يك سالگي براي نوزاد بهترين است و موجب مي شود نوزاد كمتر دچار عفونتهاي مختلف شود و به علت دارا بودن ماده ايمني به نام «ايمونوگلوبين» تا حدود زيادي اسهال و استفراغ نوزاد را كاهش مي دهد.
از سوي ديگر، اين ماده حياتي آسودگي رواني و رشد عاطفي نوزاد را تأمين مي كند و موجب افزايش ارتباط بين مادر و كودك مي شود.
تغذيه با شيرمادر مواد زايد توليد نمي كند، استفاده از شيرخشك با زباله هايي همچون بسته بنديهاي قوطي شيرخشك و بطري و نيز اتلاف كاغذ همراه است، در حالي كه شير مادر در هر زماني با دماي مناسب و با توجه به نياز كودك در دسترس اوست، در حالي كه براي درست كردن شير خشك به آب و استريل كردن بطري و سر شيشه و حمل آنها نياز است.
شير هر مادرمناسب با نياز كودكش است و حتي شيرمادر ديگر مناسب همان كودك نيست كه شيرخشك اين خاصيت را ندارد. يعني تركيب شير هر مادر متفاوت است و با توجه به نارس بودن كودك و يا خيلي موارد ديگر اين تركيب متناسب با نياز كودك تغيير مي كند. شير مادر در روزهاي اول تولد نوزاد كم است، البته در اين مدت هم نوزاد با شير نياز كمتري دارد.
شير مادر در روزهاي اول آغوز ناميده مي شود كه براي نوزاد ضروري است، بنابراين تغذيه نوزاد بايد بلافاصله بعد از زايمان و با آغوز شروع شود.
تداوم شيردادن از سينه مادر با فواصل كوتاه مهمترين عامل ترشح و افزايش شيرمادر است، بنابراين به هيچ عنوان نبايد به نوزاد شير خشك داد، مگر در موارد استثنايي كه بايد حتماً توسط پزشك توصيه شود.
بيماريهاي رايج مادران و مصرف دارو توسط وي مانع از شيردادن به نوزاد نمي شود، به جز چند مورد استثنايي كه بايد پزشك كودكان تجويز كند.
چنانچه شيرخوار از شيرمادر استفاده مي كند، به نوشيدن آب اضافي نيازي ندارد و اگر به علت گرمي محيط نياز به آب اضافي باشد، مي توان از آب جوشيده سرد استفاده كرد.
بهترين راه براي تشخيص كافي بودن شير مادر، افزايش وزن و قد شيرخوار براساس منحني رشد است كه با مراجعه به پزشك كودكان و با بررسي رشد ماهيانه شيرخوار اين كار ميسر است. نوزاد در روزهاي اول تولد كمي وزن از دست مي دهد. اين پديده طبيعي است و نبايد آن را به حساب كمبود شير مادر گذاشت. اصولاً تشخيص كمبود شيرمادر و نياز به شيرخشك در صلاحيت پزشك كودكان است، بنابراين بدون مشاوره با پزشك كودكان به تجويز شيرخشك اقدام نكنيد.
