يادم تو را فراموش!

امام خميني (ره) در پيام به روحانيت در اسفند 67 ضمن پاسخ به بعضي شبهات درباره ي جنگ، با برشمردن برکات جنگ بالاترين و مهم ترين دستاورد دفاع مقدس را «استمرار روح اسلام انقلابي» مي دانند.
به نظر مي رسد ياد دفاع مقدس نيز بايد همسو با خود جنگ بوده و هدف و کارکرد اصلي آن «استمرار روح اسلام انقلابي» در جامعه باشد.
پيام شهدا، پيام اميد و امتداد است: «ويستبشرون بالذين لم يلحقوابهم» و نه پيام يأس و انزوا و گوشه نشيني و افسردگي: «ان لا خوف عليهم و لا هم يحزنون.» خوف و حزن آسيب ها و تهديدهاي استمرار خط شهادت هستند.
پيام شهدا، شکستن ترس هاي توهمي و غم هاي مادي است.
کساني که پيام شهدا را به درستي دريابند، در زمره ي «لا يخشون احدا الا الله» و «لا يخافون لومه لائم» خواهند بود و از محافظه کاري هاي قاعدان و مصلحت انديشي هاي مرجفان عبور نموده و تحقق آرمان هاي قرآني را با شور و اميد دنبال خواهند کرد.
شهدا يک خط خونين ابدي بين اسلام انقلابي و اسلام امريکايي ترسيم کردند. نمي توان از شاخص هاي اسلام انقلابي (که در نگاه امام مهم ترين دستاورد در دفاع مقدس است) دور شد و ادعاي پاسداري و نشر فرهنگ و ارزش هاي دفاع مقدس را داشت.
دفاع مقدس و شهدا فقط مدافع «وجود» نظام نبودند، بلکه همزمان «ماهيت» نظام اسلامي را نيز پاسداري مي کردند.
شهدا جان خود را هم براي وجود و هم براي ماهيت نظام فدا کردند و هر حرکتي درباره ي دفاع مقدس ضمن آماده سازي مخاطبان براي دفاع از اصل نظام، بايد مراقبه نسبت به ماهيت نظام اسلامي را نيز تقويت کند.
شهادت در عرض ديگر ارزش هاي اخلاقي اعتقادي اسلام نيست؛ بلکه در طول آن است و بسياري از ديگر ارزش ها در آن منطوي است: زهد، ايثار، تعاون، جهاد، صبر، توکل، نوعدوستي، عدالت خواهي،...
شهدا را بايد با همه ارزش هايشان مطرح کرد. آنها صرفا در مرگ خود شهيد نيستند؛ بلکه نوعا در حياتشان نيز شهيدند. از شهدا هم خوب مردن و هم خوب زندگي کردن را بايد آموخت. همان طور که در زمان جنگ، جمع بين جهاد و حضور در جبهه با بسياري از رذايل و ضد ارزش ها ممکن نبود و حضور در خطوط نبرد به معناي تنزه از بسياري آلودگي ها بود؛ امروز نيز پاسداشت دفاع مقدس نبايد با هيچ ناهنجاري و ضد ارزشي (همچون خودنمايي، اسراف، تجمل، ويژه خواري و...) جمع شود.
حفظ و بهره برداري از گنج دفاع مقدس همچون خود جنگ نيازمند حضور گسترده ي مردمي است. با چند مرکز و بنياد و سازمان دولتي (هر چند عريض و طويل) نمي توان ظرفيت عظيم جنگ را کشف و اين سرمايه را نقد کرد.
دفتر هنر و ادبيات مقاومت حوزه ي هنري پس از هجده سال کار پي گير و مخلصانه حدود ششصد عنوان کتاب منتشر کرده است که برخي از آنها نيز همپوشاني دارند و يک ماجرا را از چند زاويه روايت کرده اند. مجموعه آثار منتشره درباره ي دفاع مقدس هجده سال پس از پايان جنگ به شش هزار عنوان نمي رسد.
اين در حالي است که بيش از دويست و پنجاه هزار شهيد داريم که اگر براي هر ده نفرشان يک کتاب منتشر شود، 25 هزار عنوان کتاب لازم است.
صدها هزار رزمنده ديگر هم داريم که هنوز خاطرات و روايتشان از دفاع مقدس در سينه مانده و فرصتي براي ثبت و نشر و انتقال آن به نسل هاي بعدي فراهم نيامده است.
علاوه کنيد بر اينها ميليون ها ايراني ديگري را که در پشت جبهه دل در گرو رزمندگان داشته و از فراز و فرودهاي جنگ متأثر شده اند.
به نظر مي رسد با گذشت هجده سال از پايان جنگ و مشخص شدن محدوديت ظرفيت دستگاه هاي دولتي براي حفظ اين گنج نيازمند يک نهضت گسترده فرهنگي هستيم.
صدها بلکه هزارها «دفتر هنر و ادبيات مقاومت» مردمي مي تواند شکل بگيرد که به شکلي بسيجي و خودکفا اين نياز را برطرف کند.
شايد فايده مهم تر اين نهضت فرهنگي، فعال سازي بسياري از نيروها و امکانات پراکنده باشد که در فقدان استراتژي و برنامه ي فرهنگي مشخص هدر مي شوند يا هرز مي روند.
اين نهضت فراگير فرهنگي مي تواند با محوريت مساجد که کانون تجهيز و اعزام نيرو به جبهه بودند، شکل بگيرد و البته در مدارس و دانشگاه ها و صنوف و ... هم امتداد يابد و جان جديدي در جبهه ي فرهنگي انقلاب اسلامي بدمد.
نسل هاي جديد هر مسجد مي توانند به گردآوري و ثبت خاطرات شهدا، رزمندگان و ايثارگران آن در دوره ي دفاع مقدس بپردازند. اين فرصت با توجه به رويش هاي وسيع اين جبهه امروز بيشتر از يکي دو دهه گذشته فراهم است.
گام بعدي مي تواند شکل گيري موج دوم اين نهضت در تبديل مستندات و خاطرات به آثار هنري و رسانه اي باشد. از دل اين نهضت در ميان مدت، ده ها و بلکه صدها هزار اثر هنري و رسانه اي، اعم از داستان، شعر، نمايشنامه، فيلمنامه، مجله، کليپ، سرود و... خواهد جوشيد و بسياري نيروهاي جديد نيز تربيت خواهند شد.
منبع: مجله امتداد

---

معرفي سايت مرتبط با اين مقاله