تفسير بيضاوى (انوار التنزيل)

نويسندهء این تفسير شخصى است بنام قاضى ابو سعيد ابوالخير عبدالله بن محمد شيرازى معروف به بيضاوى . وى از دانشمندان معروف قرن هفتم و هشتم هجرى است . كه علاوه بر تفسير ياد شده كتابهاى ديگرى نيز دارد.

معرفى كلى تفسير:

اين تفسير از آغاز انتشار مورد توجه دانشمندان حوزه هاى علوم اسلامى قرار گرفت و در راستاى همين توجه حواشى فراوانى بر آن نوشته شد كه مى توان افزون بر سى و پنج كتاب را شماره كرد. از معروف ترين اين حواشى مى توان به حاشيهء شيخ شهاب خفاجى , و حاشيه قونوى اشاره كرد.
گزيده گوئى , اجتناب از بحث هاى استطرادى و دقت فراوان در تبيين آيات از ويژه گى هاى اين تفسير است .
مفسر در تبيين آيات , به آيات مشابه و شأن نزولها توجه بسيار دارد; اما گاهى نيز از روايات ضعيف واسرائيليات استفاده كرده است .

روش تفسيرى :

روش بيضاوى در اين تفسير يك روش ادبى ـ كلامى است . وى در آغاز عموماً بحثى دربارهء سوره و نام آن ومحل نزول و سبب نزول دارد آنگاه آيه به آيه تفسير ادبى كرده است و معانى كلمات قرآن را با استفاده از كشاف نقل مى كند و در آخر به مباحث كلامى و اعتقادى مى پردازد كه اين بحث ها نيز متأثر از فخر رازى است .
تفسير ياد شده داراى نشرهاى مختلفى است . كه عمدتاً در بيروت و قاهره صورت گرفته اند. از جمله مؤسسهء اعلمى بيروت , سال 1410در 4جلد .
و دارالكتب العلميه بيروت سال 1408در 2جلد.
منبع: كتاب آشنايى با تفاسير