کتی ولز

کتی وِلز استاد زبان انگلیسی در دانشگاه ناتینگهام و نیز مدرّس دانشگاه‌های شِفیلد، لندن و لیدز است. او از اعضای بنیان‌گذار «انجمن شعر‌شناسی و زبان‌شناسی» و یکی از رؤسای پیشین آن است. وی همچنین سردبیر مجلّه‌ی زبان و ادبیات بوده و در حال حاضر نیز از اعضای هیأت تحریریه‌ی آن است. کتی ولز زبان‌شناسی زبردست و پُرکار است که در زمینه‌های ضمایر شخصی در انگلیسی امروزی (1996) و انگلیسیِ [نواحی] شمالی: تاریخچه‌ای اجتماعی و فرهنگی (2006) پژوهش کرده است. افزون بر آن، او نویسنده‌ی کتاب‌های کودکان نیز هست، کتاب‌هایی همچون لطیفه‌های کریسمس بابا نوئل (1989، با همکاری کِوین اِسمیت) و لطیفه‌های فیل (1985، با همکاری مارک برگس). آثار کتی ولز در سبک‌شناسی حوزه‌های مختلفی را در بر می‌گیرد: سبک‌شناسیِ شعر، زبانِ آثار جیمز جویس، سبک‌شناسیِ در زمانی با مقاله‌هایی درباره‌ی زبان آثار شکسپیر، مشترکات بلاغت و سبک‌شناسی، و تحلیل انتقادی گفتمان.
ولز در مقاله‌ی «خودآموزِ بلاغت: تحلیل شعرِ "کلیسارَوی" به قلم فیلیپ لارکین»، ریشه‌های سبک‌شناسی در بلاغت کلاسیک را تشریح کرده و نشان می‌دهد چگونه سبک‌شناسی می‌تواند بر متنیت در ارتباط با بافتِ تولید، تفسیر و تأثیر خواننده محور تمرکز کند.
در مجموعه مقالاتی درباره‌ی نوشتار زنانه که زیر نظر ولز منتشر شد (1994)، پژوهندگان زن به بررسی مزایا و البته ضرورت نگاه به فمینیسم از منظر زبان‌شناسی می‌پردازند:
«[این مقالات] تحلیلی دقیق و اصیل از متنِ "ادبی" یا طیفی از متن‌ها ارائه می‌دهند، و روش‌شناسی یا چارچوب (دستوری، واژگانی، کاربردی، گفتمانی) نظریه‌های زبان‌شناختی را به کار می‌بندند تا به پرسش‌ها و ایده‌هایی که در زبان‌شناسی، نقد و نظریه‌ی ادبیِ فمینیستی راجع به جنسیت و سبک مطرح شده‌اند بپردازند.» (ولز 1994: 7).
فرهنگ سبک‌شناسی (ولز، 2001، ویراست دوم) نقطه‌ی عطف و مرجعی مهم برای هر سبک‌شناس است؛ زیرا یکی از نخستین تلاش‌ها برای ارائه‌ی شرحی جامع از ویژگی‌های اصلی سبک‌شناسی، تطبیق‌پذیری و ماهیت میان‌رشته‌ایِ آن است.
منبع مقاله :
نورگوا، نینا، (1394)، فرهنگ سبک‌شناسی، برگردان: احمد رضایی جمکرانی، مسعود فرهمندفر، تهران: انتشارات مروارید، چاپ اول.