صدا صد عيب دارد!
نويسنده:محمدرضا ميرغلامي
مروري بر عواقب آلودگي صوتي؛ از کاهش شنوايي تا سکته قلبي
سر و صدا از معضلات دنياي امروز است. گسترش تكنولوژي و صنعت موجب ايجاد صداهايي با شدت زياد در اطراف ما شده است؛ در حالي که وقتي شدت صدا از حد مجاز خود بالاتر برود، به افرادي كه در مواجهه با آن هستند آسيب وارد ميشود. البته شدت اين آسيب با توجه به شدت صدا و زمان در معرض صدا بودن متغير است. صدا چه موسيقي زيبايي باشد و چه صدايي آزاردهنده در صنعت، ميتواند بر شنوايي ما تأثيرات نامطلوبي داشته باشد...
شدت صدا را با واحدي به نام دسيبل ميسنجند. به عنوان مثال، شدت صداي ناشي از پرواز كردن يك هواپيماي جت از فاصله 100 متري برابر با 130دسيبل است. شدت صدا در يك اتاق ساكت و خلوت 20 دسيبل است.
استاندارد شدت صدا كه موسسه بينالمللي ايمني و بهداشت شغلي آمريكا اعلام كرده است براي محيطهاي صنعتي و در مدت هشت ساعت كار مداوم برابر با 85 دسيبل است. به ازاي هر 3 دسيبل افزايش صدا، زمان كار فرد در آن محيط بايد به نصف، كاهش يابد تا از آثار سوء صدا بر سلامتي فرد جلوگيري شود. صدا به صورت امواج مكانيكي ميتواند بر كل بدن از جمله دستگاه شنوايي، تأثير سوء داشته باشد.
2- اتساع مردمك چشم
3- ترشح هورمون از تيروييد
4- تپش قلب
5- ترشح هورمون آدرنالين
6- تحرك معده ورودهها
7- تحريك ماهيچهاي
9- تنگ شدن رگهاي خوني
11- اثر روي سيستم تعادلي بدن
• در افت شنوايي موقت، فرد در معرض صدايي با شدت نسبتاً زياد و در مدت زمان كم قرار ميگيرد و با قطع تماس، افت شنوايي (با توجه به زمان تماس، شدت و حساسيت فرد ) از بين ميبرد. اين افت در فركانس 3000 تا 6000 هرتز ميباشد.
• افت دايم شنوايي، در صورت تماس مداوم با صدا به وجود ميآيد، از نوع حسي، عصبي و غير قابل درمان ( به دليل نابودي سلولهاي عصبي ) ميباشد. اين افت از فركانس 4000 هرتز شروع و به فركانسهاي 6000 و 8000 هرتز گسترش مييابد.
• پنهان: (ناشنوايي در فركانس 4000 هرتز، امكان كاهش در ساير فركانسها وجود دارد.)
• نيمه پنهان: (گسترش در فركانس 2000 و 1000 هرتز، عدم شنيدن صداي آهسته )
• كري واضح ( نقصان در فركانس بم و زير، شنيدن دشوار صداي مكالمه ) ميباشد.
در كري شغلي دو طرفه و متقارن، پرده صماخ سالم، عدم برگشت شنوايي حسي، عصبي، غير قابل درمان، شروع افت از فركانس 4000 هرتز را دارد.
در كري شغلي عواملي چون شدت، فركانس، ريتم، زمان تماس، محيط كار، سن فرد، ضايعات قبلي و حساسيت فردي مداخله مينمايد.
با افزايش شدت صوت، زمان تماس و افزايش سن، ميزان افت شنوايي بيشتر ميشود.
فركانسهاي زير مضرترند. صداي يكنواخت و مداوم، كم خطرتر از صداي منقطع و غير يكنواخت است (با فركانس برابر). صدا در محيط باز قابل تحمل تر است. ضايعاتي چون ضربات وارده به سر، انفجار، صدمات شنوايي، مننژيت، مصرف ساليسيلات، جنتامايسين در افت شنوايي موثر است.
يك نمونه از روشهاي تعيين گوش حساس، آزمايش PEYSER است و مراحل آن عبارتند از:
1- تعيين آستانه هوايي در فركانس 1000 هرتز
2- اثر صوتي با شدت 100 دسيبل و فركانس 1000 هرتز به مدت 3 دقيقه
3- پانزده ثانيه استراحت
4- تعيين آستانه فركانس 1000 از راه هوايي
5- استراحت يك ساعت
6- تعيين آستانه در فركانس 1000 هرتز از راه استخواني
7- تماس 3 دقيقه فرد با فركانس 1000 هرتز و شدت 100 دسيبل از راه هوايي
8- پانزده ثانيه استراحت
9- تعيين آستانه در فركانس 1000 هرتز از راه استخواني
در صورتي كه آستانه شنوايي تا 5 دسيبل باشد طبيعي، 5 تا 10 دسيبل مشكوك و بيش از 10 دسيبل غير طبيعي (به دليل حساسيت فرد مناسب نميباشد ).
اندازه گيري صدا در سه مرحله، بررسي مقدماتي و جمع آوري اطلاعات، اندازه گيري و تطبيق با استاندارد صورت ميگيرد و در صورت بالاتر بودن صدا از حد استاندارد نياز به اقدامات كنترلي دارد. جمع آوري اطلاعات عمومينظير نام كارخانه، تعداد كارگران، ابعاد، كروكي، شرايط جوي محيط كار، جنس سقف، كف، ديوار، نوع سطوح انعكاسي، تعداد ماشين آلات و محل استقرار آنها، ويژگي منبع صوت، مانند ابعاد، سرعت، نوع نصب، روش كار، روش كنترل، اطلاعات اندازهگيري، مانند نوع و مدل صداسنج و كاليبراتور، شبكه و روش اندازه گيري و كاليبراسيون، نوع ميكروفون، منابع مهم و ثانويه صدا و استاندارد انتخابي، ويژگي افراد نظير سن، سابقه كار، مدت كار، جنس مرحله اول اندازه گيري است.
استاندارد هاي مؤسسه بين المللي ايمني و بهداشت شغلي آمريكا و تدوين شده كميته فني بهداشت حرفه اي ميزان تماس مجاز 8 ساعت را، صداي 85 دسيبل اعلام نموده و با افزايش هر 3 دسيبل، زمان تماس نصف ميگردد.
علاوه بر تغييرات فيزيولوژيک عادي مثلا خستگي جسمي، برخي تغييرات رواني نيز در جريان انجام کار يا زماني که فرد در شرايط خاصي قرار ميگيرد، به وجود ميآيد. ابعاد و ويژگيهاي اين تغييرات رواني هنوز به طور دقيق روشن نشده است. با اين همه، ميتوان به دو متغير اشاره کرد که اولي معمولا تحت عنوان کسالت به کار ميرود و بر اثر اشتغال به کارهايي به وجود ميآيد که مورد علاقه فرد نيستند. البته کسالت در اغلب موارد، بر اثر کارهاي تکراري يا خيلي ساده حاصل ميشود. با اين همه نبايد فراموش کرد که کار، در نفس خود کسالتآور نيست بلکه واکنش فرد در مقابل کار است که ويژگيهاي کسالتآور بودن را به آن نسبت ميدهند. در واقع کارگر يا کارمند است که کار را کسالت آور توصيف ميکند نه اينکه کار کسالتآور بودن خود را نشان دهد. متغيير دوم که در برخي موارد پيش ميآيد تحت عنوان خستگي ذهني به کار ميرود و احساسهاي کاملا شناخته شده کوفتگي، بيميلي به کار، دلزدگي، چشم پوشي از کار يا ترک آن را در بر ميگيرد. از اين متغير تحت عنوان خستگي رواني نيز نام برده ميشود.
طبق مطالعات انجام شده صداي بلند دامنه توجه افراد را کاهش ميدهد و افراد تنها قادر خواهند بود حواس خود را بر امور خيلي مهم متمرکز سازند و فقط به محرکهاي شديد توجه نمايند. صداي زياد در محيط کار، زندگي و روابط اجتماعي کارکنان را به طور ريشهاي مختل ميکند. کساني که در محيطهاي پر صدا کار ميکنند، به هنگام بازگشت به خانه، آن قدر خستهاند که اصلاً حوصله ندارند از خانه خارج شوند و به ديد و بازديد فاميلها بروند و حتي حاضر نميشوند پاسخ سوالات همسر و فرزندان خود را به دقت و با حوصله بدهند. اين نوع زندگي، به مرور زمان، هم براي خود فرد و هم براي اطرافيان او خسته کننده و در نهايت باعث اختلافات خانوادگي ميشود. صداي بلند عملکرد روزانه شخصي کارکنان را مختل ميکند. فراموشي و خطاهاي ادراکي به وجود ميآورد و حتي موجب ميشود کارکنان اشياي خود را فراموش کنند و به مرتب کردن ميزکار خود و اطراف نپردازند. کارکناني که در معرض صداي محيط کار قرار ميگيرند، نسبت به هم جبهه ميگيرند و در واقع عصباني ميشوند. از کوچکترين اختلاف رنجيدهخاطر ميشوند و رفتار پرخاشگرانه از خود به صورت کلامي و عملي نشان ميدهند.
در محيط پرصدا، جنين زن باردار نيز آسيب ميبيند و بعدها، در مدرسه، افت تحصيلي پيدا ميکند. صداي محيط کار بر بهداشت رواني نيز آسيب ميرساند. ناشکيبايي، تحريکپذيري، استرس، عدم تمرکز و دشواري در برقراري ارتباط در محيط کار نيز از عوارض آلودگي صوتي است. آلودگي صوتي ميتواند امنيت کارگران و کارمندان را به طور جدي به خطر اندازد زيرا نميگذارد که آنها صداي مشکوک دستگاهها، فرياد کمک خواهي همکاران و حتي صداي آژير خطر کارخانه را بشنوند و به موقع اقدامات لازم را به عمل آورند. در اين نوع محيطهاست که خسارات مالي و جاني جبرانناپذير به وجود ميآيد. همچنين صداي زياده از حد تمرکز را کاهش داده و کيفيت کار را به نحو بارز پايين ميآورد.
صداي محيط کار حتي ميتواند زندگي خانوادگي و روابط اجتماعي کارکنان را به طور ريشه اي مختل سازد. کساني که در محيطهاي پرصدا کار ميکنند، به هنگام بازگشت به خانه آن قدر خستهاند که اصلا حوصله ندارند از خانه خارج شوند، به ديد و بازديد بروند و حتي حاضر نميشوند به پارکهاي شهر سر بزنند و چند ساعتي گردش کنند. اين نوع زندگي به مرور زمان، هم براي خود فرد و هم براي اطرافيان او خسته کننده ميشود. اين افراد در نهايت تصميم ميگيرند که روابط خود را با همسر، فاميلها و دوستان قطع کنند زيرا در ايجاد ارتباط دچار اشکال ميشوند. کساني که سنگيني گوش پيدا ميکنند يا واقعا کر ميشوند، هماهنگي زندگي زناشويي و خانوادگي را از دست ميدهند. اينجاست که آسيبهاي رواني خودنمايي ميکند. فرد اعتماد به نفس و عزت نفس خود را در خطر ميبيند. احساس ميکند که به تدريج ارزش خود را از دست ميدهد و در نتيجه به انزوا و خودداري از ملاقات با ديگران روي ميآورد. علت اصلي انزوا و خودداري از ملاقات با ديگران اين است که مجبور نشود ناشنوايي خود را به اطلاع ديگران برساند و درباره آن، که اصلا خوشايند نيست، سخن بگويد. گاهي ديده ميشود که کارگران، به هنگام کار در محيط هاي پر صدا، محافظهايي روي گوشهاي خود ميگذارند. مطالعات نشان ميدهد که اين نوع دورانديشيها خيلي چاره ساز نيست زيرا کافي است که چند روزي يا چند مدتي در استفاده از آن سهلانگاري شود و در نتيجه همه زحمات قبلي به هدر رود. به علاوه کساني که از اين نوع گوشيها استفاده ميکنند، با خطرات زيادي رو به رو هستند زيرا صداهاي مفيد مثل صداي آژير خطر کارخانه و صداهاي کمک خواهي همکاران خود را نميشنوند.
درجه سنگيني گوش بر اثر صدا، به دو عامل بستگي دارد: عامل اول شدت صداست که آن را برحسب دسيبل اندازه ميگيريم. عامل دوم، تعداد سالهاي کار در محيط پر صداست. بديهي است که هر اندازه شدت سر وصدا بيشتر و تعداد سالهاي کار در محيطهاي پر صدا نيز بيشتر باشد، خسارات وارده به گوش به همان اندازه شديدتر خواهد بود. کارکناني که در معرض يک صداي ناگهاني با شدت 95 دسيبل قرار ميگيرند، تسبت به زماني که در معرض يک صداي ناگهاني با شدت 55 دسي بل قرار ميگيرند، بيشتر آمادگي پيدا ميکنند که رفتار پرخاشگرانه از خود نشان دهند.
منبع: http://salamatiran.com
/خ
سر و صدا از معضلات دنياي امروز است. گسترش تكنولوژي و صنعت موجب ايجاد صداهايي با شدت زياد در اطراف ما شده است؛ در حالي که وقتي شدت صدا از حد مجاز خود بالاتر برود، به افرادي كه در مواجهه با آن هستند آسيب وارد ميشود. البته شدت اين آسيب با توجه به شدت صدا و زمان در معرض صدا بودن متغير است. صدا چه موسيقي زيبايي باشد و چه صدايي آزاردهنده در صنعت، ميتواند بر شنوايي ما تأثيرات نامطلوبي داشته باشد...
شدت صدا را با واحدي به نام دسيبل ميسنجند. به عنوان مثال، شدت صداي ناشي از پرواز كردن يك هواپيماي جت از فاصله 100 متري برابر با 130دسيبل است. شدت صدا در يك اتاق ساكت و خلوت 20 دسيبل است.
استاندارد شدت صدا كه موسسه بينالمللي ايمني و بهداشت شغلي آمريكا اعلام كرده است براي محيطهاي صنعتي و در مدت هشت ساعت كار مداوم برابر با 85 دسيبل است. به ازاي هر 3 دسيبل افزايش صدا، زمان كار فرد در آن محيط بايد به نصف، كاهش يابد تا از آثار سوء صدا بر سلامتي فرد جلوگيري شود. صدا به صورت امواج مكانيكي ميتواند بر كل بدن از جمله دستگاه شنوايي، تأثير سوء داشته باشد.
آثار صدا بر انسان
اثر مستقيم:
11 اثر غيرمستقيم:
2- اتساع مردمك چشم
3- ترشح هورمون از تيروييد
4- تپش قلب
5- ترشح هورمون آدرنالين
6- تحرك معده ورودهها
7- تحريك ماهيچهاي
9- تنگ شدن رگهاي خوني
11- اثر روي سيستم تعادلي بدن
افت شنوايي
• در افت شنوايي موقت، فرد در معرض صدايي با شدت نسبتاً زياد و در مدت زمان كم قرار ميگيرد و با قطع تماس، افت شنوايي (با توجه به زمان تماس، شدت و حساسيت فرد ) از بين ميبرد. اين افت در فركانس 3000 تا 6000 هرتز ميباشد.
• افت دايم شنوايي، در صورت تماس مداوم با صدا به وجود ميآيد، از نوع حسي، عصبي و غير قابل درمان ( به دليل نابودي سلولهاي عصبي ) ميباشد. اين افت از فركانس 4000 هرتز شروع و به فركانسهاي 6000 و 8000 هرتز گسترش مييابد.
مراحل كري شغلي شامل
• پنهان: (ناشنوايي در فركانس 4000 هرتز، امكان كاهش در ساير فركانسها وجود دارد.)
• نيمه پنهان: (گسترش در فركانس 2000 و 1000 هرتز، عدم شنيدن صداي آهسته )
• كري واضح ( نقصان در فركانس بم و زير، شنيدن دشوار صداي مكالمه ) ميباشد.
در كري شغلي دو طرفه و متقارن، پرده صماخ سالم، عدم برگشت شنوايي حسي، عصبي، غير قابل درمان، شروع افت از فركانس 4000 هرتز را دارد.
در كري شغلي عواملي چون شدت، فركانس، ريتم، زمان تماس، محيط كار، سن فرد، ضايعات قبلي و حساسيت فردي مداخله مينمايد.
با افزايش شدت صوت، زمان تماس و افزايش سن، ميزان افت شنوايي بيشتر ميشود.
فركانسهاي زير مضرترند. صداي يكنواخت و مداوم، كم خطرتر از صداي منقطع و غير يكنواخت است (با فركانس برابر). صدا در محيط باز قابل تحمل تر است. ضايعاتي چون ضربات وارده به سر، انفجار، صدمات شنوايي، مننژيت، مصرف ساليسيلات، جنتامايسين در افت شنوايي موثر است.
حساسيت در برابر صدا
يك نمونه از روشهاي تعيين گوش حساس، آزمايش PEYSER است و مراحل آن عبارتند از:
1- تعيين آستانه هوايي در فركانس 1000 هرتز
2- اثر صوتي با شدت 100 دسيبل و فركانس 1000 هرتز به مدت 3 دقيقه
3- پانزده ثانيه استراحت
4- تعيين آستانه فركانس 1000 از راه هوايي
5- استراحت يك ساعت
6- تعيين آستانه در فركانس 1000 هرتز از راه استخواني
7- تماس 3 دقيقه فرد با فركانس 1000 هرتز و شدت 100 دسيبل از راه هوايي
8- پانزده ثانيه استراحت
9- تعيين آستانه در فركانس 1000 هرتز از راه استخواني
در صورتي كه آستانه شنوايي تا 5 دسيبل باشد طبيعي، 5 تا 10 دسيبل مشكوك و بيش از 10 دسيبل غير طبيعي (به دليل حساسيت فرد مناسب نميباشد ).
اندازهگيري صدا
اندازه گيري صدا در سه مرحله، بررسي مقدماتي و جمع آوري اطلاعات، اندازه گيري و تطبيق با استاندارد صورت ميگيرد و در صورت بالاتر بودن صدا از حد استاندارد نياز به اقدامات كنترلي دارد. جمع آوري اطلاعات عمومينظير نام كارخانه، تعداد كارگران، ابعاد، كروكي، شرايط جوي محيط كار، جنس سقف، كف، ديوار، نوع سطوح انعكاسي، تعداد ماشين آلات و محل استقرار آنها، ويژگي منبع صوت، مانند ابعاد، سرعت، نوع نصب، روش كار، روش كنترل، اطلاعات اندازهگيري، مانند نوع و مدل صداسنج و كاليبراتور، شبكه و روش اندازه گيري و كاليبراسيون، نوع ميكروفون، منابع مهم و ثانويه صدا و استاندارد انتخابي، ويژگي افراد نظير سن، سابقه كار، مدت كار، جنس مرحله اول اندازه گيري است.
استاندارد هاي مؤسسه بين المللي ايمني و بهداشت شغلي آمريكا و تدوين شده كميته فني بهداشت حرفه اي ميزان تماس مجاز 8 ساعت را، صداي 85 دسيبل اعلام نموده و با افزايش هر 3 دسيبل، زمان تماس نصف ميگردد.
صدا و سلامت روان
علاوه بر تغييرات فيزيولوژيک عادي مثلا خستگي جسمي، برخي تغييرات رواني نيز در جريان انجام کار يا زماني که فرد در شرايط خاصي قرار ميگيرد، به وجود ميآيد. ابعاد و ويژگيهاي اين تغييرات رواني هنوز به طور دقيق روشن نشده است. با اين همه، ميتوان به دو متغير اشاره کرد که اولي معمولا تحت عنوان کسالت به کار ميرود و بر اثر اشتغال به کارهايي به وجود ميآيد که مورد علاقه فرد نيستند. البته کسالت در اغلب موارد، بر اثر کارهاي تکراري يا خيلي ساده حاصل ميشود. با اين همه نبايد فراموش کرد که کار، در نفس خود کسالتآور نيست بلکه واکنش فرد در مقابل کار است که ويژگيهاي کسالتآور بودن را به آن نسبت ميدهند. در واقع کارگر يا کارمند است که کار را کسالت آور توصيف ميکند نه اينکه کار کسالتآور بودن خود را نشان دهد. متغيير دوم که در برخي موارد پيش ميآيد تحت عنوان خستگي ذهني به کار ميرود و احساسهاي کاملا شناخته شده کوفتگي، بيميلي به کار، دلزدگي، چشم پوشي از کار يا ترک آن را در بر ميگيرد. از اين متغير تحت عنوان خستگي رواني نيز نام برده ميشود.
طبق مطالعات انجام شده صداي بلند دامنه توجه افراد را کاهش ميدهد و افراد تنها قادر خواهند بود حواس خود را بر امور خيلي مهم متمرکز سازند و فقط به محرکهاي شديد توجه نمايند. صداي زياد در محيط کار، زندگي و روابط اجتماعي کارکنان را به طور ريشهاي مختل ميکند. کساني که در محيطهاي پر صدا کار ميکنند، به هنگام بازگشت به خانه، آن قدر خستهاند که اصلاً حوصله ندارند از خانه خارج شوند و به ديد و بازديد فاميلها بروند و حتي حاضر نميشوند پاسخ سوالات همسر و فرزندان خود را به دقت و با حوصله بدهند. اين نوع زندگي، به مرور زمان، هم براي خود فرد و هم براي اطرافيان او خسته کننده و در نهايت باعث اختلافات خانوادگي ميشود. صداي بلند عملکرد روزانه شخصي کارکنان را مختل ميکند. فراموشي و خطاهاي ادراکي به وجود ميآورد و حتي موجب ميشود کارکنان اشياي خود را فراموش کنند و به مرتب کردن ميزکار خود و اطراف نپردازند. کارکناني که در معرض صداي محيط کار قرار ميگيرند، نسبت به هم جبهه ميگيرند و در واقع عصباني ميشوند. از کوچکترين اختلاف رنجيدهخاطر ميشوند و رفتار پرخاشگرانه از خود به صورت کلامي و عملي نشان ميدهند.
نحوه ارزيابي آثار صدا
در محيط پرصدا، جنين زن باردار نيز آسيب ميبيند و بعدها، در مدرسه، افت تحصيلي پيدا ميکند. صداي محيط کار بر بهداشت رواني نيز آسيب ميرساند. ناشکيبايي، تحريکپذيري، استرس، عدم تمرکز و دشواري در برقراري ارتباط در محيط کار نيز از عوارض آلودگي صوتي است. آلودگي صوتي ميتواند امنيت کارگران و کارمندان را به طور جدي به خطر اندازد زيرا نميگذارد که آنها صداي مشکوک دستگاهها، فرياد کمک خواهي همکاران و حتي صداي آژير خطر کارخانه را بشنوند و به موقع اقدامات لازم را به عمل آورند. در اين نوع محيطهاست که خسارات مالي و جاني جبرانناپذير به وجود ميآيد. همچنين صداي زياده از حد تمرکز را کاهش داده و کيفيت کار را به نحو بارز پايين ميآورد.
صداي محيط کار حتي ميتواند زندگي خانوادگي و روابط اجتماعي کارکنان را به طور ريشه اي مختل سازد. کساني که در محيطهاي پرصدا کار ميکنند، به هنگام بازگشت به خانه آن قدر خستهاند که اصلا حوصله ندارند از خانه خارج شوند، به ديد و بازديد بروند و حتي حاضر نميشوند به پارکهاي شهر سر بزنند و چند ساعتي گردش کنند. اين نوع زندگي به مرور زمان، هم براي خود فرد و هم براي اطرافيان او خسته کننده ميشود. اين افراد در نهايت تصميم ميگيرند که روابط خود را با همسر، فاميلها و دوستان قطع کنند زيرا در ايجاد ارتباط دچار اشکال ميشوند. کساني که سنگيني گوش پيدا ميکنند يا واقعا کر ميشوند، هماهنگي زندگي زناشويي و خانوادگي را از دست ميدهند. اينجاست که آسيبهاي رواني خودنمايي ميکند. فرد اعتماد به نفس و عزت نفس خود را در خطر ميبيند. احساس ميکند که به تدريج ارزش خود را از دست ميدهد و در نتيجه به انزوا و خودداري از ملاقات با ديگران روي ميآورد. علت اصلي انزوا و خودداري از ملاقات با ديگران اين است که مجبور نشود ناشنوايي خود را به اطلاع ديگران برساند و درباره آن، که اصلا خوشايند نيست، سخن بگويد. گاهي ديده ميشود که کارگران، به هنگام کار در محيط هاي پر صدا، محافظهايي روي گوشهاي خود ميگذارند. مطالعات نشان ميدهد که اين نوع دورانديشيها خيلي چاره ساز نيست زيرا کافي است که چند روزي يا چند مدتي در استفاده از آن سهلانگاري شود و در نتيجه همه زحمات قبلي به هدر رود. به علاوه کساني که از اين نوع گوشيها استفاده ميکنند، با خطرات زيادي رو به رو هستند زيرا صداهاي مفيد مثل صداي آژير خطر کارخانه و صداهاي کمک خواهي همکاران خود را نميشنوند.
درجه سنگيني گوش بر اثر صدا، به دو عامل بستگي دارد: عامل اول شدت صداست که آن را برحسب دسيبل اندازه ميگيريم. عامل دوم، تعداد سالهاي کار در محيط پر صداست. بديهي است که هر اندازه شدت سر وصدا بيشتر و تعداد سالهاي کار در محيطهاي پر صدا نيز بيشتر باشد، خسارات وارده به گوش به همان اندازه شديدتر خواهد بود. کارکناني که در معرض يک صداي ناگهاني با شدت 95 دسيبل قرار ميگيرند، تسبت به زماني که در معرض يک صداي ناگهاني با شدت 55 دسي بل قرار ميگيرند، بيشتر آمادگي پيدا ميکنند که رفتار پرخاشگرانه از خود نشان دهند.
منبع: http://salamatiran.com
/خ
