قال رسول الله صلی اللَّه علیه و آله: فَضْلُ الشَّابِّ العابِدِ الَّذی تَعَبَّدَ فی صَباهُ عَلَی الشَّیخِ الَّذی تَعَبَّدَ بَعْدَ ما کبُرَتْ سِنُّهُ کفَضْلِ الْمُرْسَلینَ عَلی سائِرِ النَّاسِ.[1]
برتری جوان عابدی که در جوانیش عبادت کند، بر پیرمردی که بعد از کهولت سنش عبادت نماید، مانند برتری رسولان الهی بر سایر مردم می باشد.
حساس ترین مرحله زندگی انسان ایام جوانی است که حدوداً سنین 15 تا 35 سالگی از عمر انسان را در بر می گیرد، در این مرحله انسان از حالات کودکانه و یا خیال ایام نوجوانی خارج شده و وارد محیط حقیقی و واقعی زندگی می گردد.
قوای درونی انسان به حد رشد رسیده و شهوت[2] و غضب بارور گشته و تضاد آنها با نیروی عقل علنی می شود. البته هر چند تعالیم ایام کودکی و نوجوانی می تواند انسان را در این مرحله از زندگی یاری دهد. ولی چنین تعلمیاتی اگر با عقاید مذهبی راسخ توام نشده و مستحکم نگردد، نمی تواند تاثیری شایسته داشته و نقشی قوی ایفا کند.
متاسفانه درک حساسیت جوانی برای همه جوانان ممکن نیست. و سُکر و مستی ایام جوانی در عده ای کثیر از جوانان چنان غفلتی ایجاد می کند که تا سالیان سال، غبار و زنگار دل کنار نمی رود مگر آنگاه که جوانی به پایان رسد.
قال علی علیه السلام: شَیئانِ لا یعْرِفُ فَضْلَهُما الّا مَنْ فَقَدَهُما الشَّبابُ وَ الْعافِیةُ.[3]
فضل دو چیز را کسی نمی داند جز آن کس که آن ها را نداشته باشد و آن دو عبارتند از جوانی و سلامت.
چرا که جوانی در واقع نوعی مستی است، حضرت امیر علیه السلام دراین باره می فرمایند:
اصْنافُ السُّکرِ ارْبَعةٌ، سُکرُ الشَّبابِ وَ سُکرُ الْمالِ وَ سُکرُ النَّوْمِ وَ سُکرُ الْمُلْک.[4]
مستی بر چهار قسم است، مستی جوانی، مستی ثروت، مستی خواب، مستی ریاست.
جوانی از این حدّ محدود عمر بهره می برد که مایه تجربه و عبرت دیگران نشود، آن کسی که از عمر خود می خواهد تجربه فرا گیرد چه بسا فرصت بکارگیری آن تجربه برای او پیش نخواهد آمد بلکه جوان باید بداند راه موفقیت وی در بهره بری از تجارب دیگران و بکارگیری آنهاست.
قال رسول الله صلی اللَّه علیه و آله: خَیرُ شَبابِکمْ مَنْ تَشَبَّهَ بِکهُولِکمْ و شَرُّ کهوُلِکمْ مَنْ تَشَبَّهَ بِشَبابِکمْ.[5]
بهترین جوانان شما آنانند که خود را شبیه بزرگان نمایند و بدترین بزرگسالان شما آنانند که خود را شبیه جوانان سازند.
و ایضا عنه صلی اللَّه علیه و آله: انَّ اللَّهَ تَعالی یحِبُّ ابْنَ عِشْرینَ اذا کانَ شِبْهُ ابْنِ ثَمانینَ وَ یبْغِضُ ابْنَ سِتّینَ اذا کانَ شِبْهُ ابْنِ عِشْرین.[6]
خداوند متعال 20 ساله ای که شبیه 80 ساله( در استفاده از تجارب) باشد دوست دارد و 80 ساله ای که خود را 20 ساله جلوه دهد مغضوب می داند.
پی نوشت ها
[1] کنزالعمال، 43059.[2] مراد از شهوت معناى کلى آن مىباشد که شامل تمام خواستههاى انسان، اعم از جنسى و غیر آن بوده باشد.
[3] بحارالأنوار، ج 77، ص 133.
[4] تحف العقول، ص 124.
[5] کنزالعمال، 43058.
[6] همان، 7732.
منبع : حوزه نت
