- «تشنمه، دلم یه لیوان آب خُنک می خواد!»
- - «گرسنمه، توی بدنم هیچ انرژی ای باقی نمونده؛ حتماً باید غذا بخورم تا بتونم بقیه ی کارها رو انجام بدم.»
این گفت وگوی دو نفر است که چندساعت مشغول کار و فعالیت اند. احساس گرسنگی و تشنگی، نیاز به آب و غذا از غرایض انسان و هر موجود زنده ی دیگر است.
تا به حال چقدر به غرایز انسانی فکر کرده اید؟
انسان ها دونوع غریزه دارند؛ غرایزی که به جسم شان وابسته است، مثل: گرسنگی و تشنگی و غرایزی که به جسم شان وابسته نیست؛ مثل: برتری طلبی، قدرت جویی، حقیقت جویی و محبت طلبی.
حس محبت طلبی و محبت کردن، یکی از مهم ترین غرایز به شمار می آید. غریزه ای که می توان گفت یکی از احتیاجات حیاتی است. براساس این استعداد فطری، انسان قادر است یک گرایش درونی و مهر و محبت به هم نوع خود بیابد و از این راه به ایجاد انس و الفت با او بپردازد. محبت به عنوان یک نیاز اصلی در زندگی انسان و تأمین سلامت روحی و روانی نقش بسزایی دارد. کسانی که از محبت به دیگران محروم ند و از ارزش های آن بی خبر، از لذّت عاطفی در زندگی شان بی نصیب می مانند.
شاید زیاد برای تان اتفاق افتاده باشد که از روی غریزه از محور «خود» خارج و به طرف دیگری کشیده شده باشید. این همان چیزی است که به محبت تعبیر می شود و از همین جاست که مهرورزی در شما شکل می گیرد. محبت کردن دقیقاً زمانی اتفاق می افتد که خودخواهی درون تان را تضعیف کرده باشید؛ اما آگاه باشید! همیشه این محبت صحیح و با حقیقت شکل نمی گیرد؛ گاه ممکن است براساس احساسات وجودتان را پُر کند که دیگر این مهرورزی براساس حقیقت نیست؛ بلکه گذرا و ازبین رفتنی می شود.
پس چطور می شود به دیگران محبت کرد و در دل های شان نفوذ داشت، طوری که گذرا و از روی احساسات نباشد؟ پیامبر مهربان مان سال ها پیش راه نفوذ بردل ها و چگونگی محبت کردن را به ما آموخته است:
پیشی گرفتن در سلام کردن، دیدار دوستان، روانداشتن آنچه بر خود نمی پسندی بر دیگران هم، سبقت در نیکی، خدمت به دیگران، نیکی در برابر بدی، عفو و گذشت، صله ی رحم، صدقه دادن، وقف برای دیگران، خوش رفتاری با والدین و صدها مورد دیگر که ما را به سعادت و رشد فضائل می کشانند.
محبت کردن به دیگران نه تنها آن ها را خرسند بلکه وجود شما را بیش تر از آنان لبریز از لذت می کند. اگر مهربانی و محبت به شکل یک صورت مجسم می شد، آن چنان زیبا بود که خداوند مخلوقی زیباتر از آن نداشت.1
بیایید با محبت کردن به دیگران، دنیا را به تسخیر خودمان درآوریم.
حس محبت طلبی و محبت کردن، یکی از مهم ترین غرایز به شمار می آید. غریزه ای که می توان گفت یکی از احتیاجات حیاتی است. براساس این استعداد فطری، انسان قادر است یک گرایش درونی و مهر و محبت به هم نوع خود بیابد و از این راه به ایجاد انس و الفت با او بپردازد. محبت به عنوان یک نیاز اصلی در زندگی انسان و تأمین سلامت روحی و روانی نقش بسزایی دارد. کسانی که از محبت به دیگران محروم ند و از ارزش های آن بی خبر، از لذّت عاطفی در زندگی شان بی نصیب می مانند.
شاید زیاد برای تان اتفاق افتاده باشد که از روی غریزه از محور «خود» خارج و به طرف دیگری کشیده شده باشید. این همان چیزی است که به محبت تعبیر می شود و از همین جاست که مهرورزی در شما شکل می گیرد. محبت کردن دقیقاً زمانی اتفاق می افتد که خودخواهی درون تان را تضعیف کرده باشید؛ اما آگاه باشید! همیشه این محبت صحیح و با حقیقت شکل نمی گیرد؛ گاه ممکن است براساس احساسات وجودتان را پُر کند که دیگر این مهرورزی براساس حقیقت نیست؛ بلکه گذرا و ازبین رفتنی می شود.
پس چطور می شود به دیگران محبت کرد و در دل های شان نفوذ داشت، طوری که گذرا و از روی احساسات نباشد؟ پیامبر مهربان مان سال ها پیش راه نفوذ بردل ها و چگونگی محبت کردن را به ما آموخته است:
پیشی گرفتن در سلام کردن، دیدار دوستان، روانداشتن آنچه بر خود نمی پسندی بر دیگران هم، سبقت در نیکی، خدمت به دیگران، نیکی در برابر بدی، عفو و گذشت، صله ی رحم، صدقه دادن، وقف برای دیگران، خوش رفتاری با والدین و صدها مورد دیگر که ما را به سعادت و رشد فضائل می کشانند.
محبت کردن به دیگران نه تنها آن ها را خرسند بلکه وجود شما را بیش تر از آنان لبریز از لذت می کند. اگر مهربانی و محبت به شکل یک صورت مجسم می شد، آن چنان زیبا بود که خداوند مخلوقی زیباتر از آن نداشت.1
بیایید با محبت کردن به دیگران، دنیا را به تسخیر خودمان درآوریم.
نویسنده: نعیمه جلالی نژاد
تصویرساز: کوثر رضایی
پی نوشت:
1. اصول کافی، کلینی، ج 2، ص120.
منبع: مجله باران
