محمد سبزواری
محمد سبزواری نگارگر، رسّام و خوشنویس ایرانی در عصر شاه تهماسب یکم و شاه اسماعیل دوم (نیمه دوم صدۀ شانزدهم میلادی / دهم هجری) بود. در دوران پادشاهی شاه اسماعیل دوم، کتابخانه پادشاهی مرکز تجمع بزرگان نامدار ادب و هنر بود.
این پادشاه، کتابخانه سلطنتی را که در زمان شاه تهماسب تعطیل شده بود دوباره بازگشایی کرد و بسیاری از هنرمندان بلندآوازه که پراکنده شده بودند، از جمله، محمد سبزواری را در آنجا گرد آورد.
اسکندربیک ترکمان در کتاب عالمآرای عباسی درباره او مینویسد: «در فن تصویر، رنگآمیزی یکهصورت، دم از یکتایی میزده؛ الحق در آن دعوی، صادق و همه استادان نقشپرداز در این ماده با او موافق بودند. نستعلیق بسیار خوب مینوشت».
«محتملا در تبریز شاگرد دوستمحمد بود؛ و حتی در مصورسازی شاهنامه تهماسبی با هنرمندان برجسته مکتب تبریز همکاری داشت. بعدها در مشهد به خدمت ابراهیم میرزا صفوی درآمد. در مصورسازی نسخه خطی هفت اورنگ جامی ویژگیهای شیوه کارش رخ نمود داد.
در قزوین، به جمع هنرمندان دربار شاه اسماعیل دوم صفوی پیوست. او به مشاهدۀ دنیای واقعی و تجسم حالات و سکنات آدمها اهمیت میداد. به خصوص، در طراحیهایش (مثلاً: جوان نشسته با گل و کتابی در دستانش؛ محتملاً ۱۵۶۰/ ۹۶۸ ق)، نشانههایی از تحول واقعگرایی در نقاشی پس از کمالالدین بهزاد را میتوان تشخیص داد.»
محمدحسین ماستیانی
محمدحسین ماستیانی (۱۳۲۳) مجسمهساز، خطاط، نقاش و طراح ایرانی است.
آثار او عبارتند از:
تندیس حاج ملاهادی سبزواری، به ارتفاع ۴ متر در سال ۱۳۷۲ در سبزوار
تندیس ۷ پیکر سربداران (۶ مرد و یک زن)، هر یک به ارتفاع ۴ متر در میدان مشاهیر سبزوار
تندیس مادر با فرزند به ارتفاع ۲ متر در سال ۱۳۷۴ در سبزوار
تندیس مادر با دو فرزند به ارتفاع ۷ متر، واقع در میدان مادر مشهد
تندیس علی شریعتی، به ارتفاع ۵ متر، در مزینان
سهراب سوار بر اسب، واقع در ششتمد
۱۱ سردیس برنزی مفاخر ایران برای ۱۱ دانشگاه کشور، هر یک به طول ۶۰ تا ۷۰ سانتیمتر: سردیس فردوسی (دانشگاه فردوسی مشهد)، ابن سینا (دانشگاه دانشگاه بوعلی سینا همدان)، محمدحسین طباطبایی (دانشگاه علامه طباطبایی تهران)، امیرکبیر (دانشگاه صنعتی امیرکبیر تهران)، محقق اردبیلی (دانشگاه محقق اردبیلی اردبیل)، زکریای رازی (دانشگاه رازی کرمانشاه)، خواجه نصیرالدین طوسی (دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی تهران)، سید روحالله خمینی (دانشگاه بینالمللی امام خمینی قزوین)، سید محمد بهشتی (دانشگاه شهید بهشتی تهران)، محمدجواد باهنر (دانشگاه شهید باهنر کرمان)، مهدی چمران (دانشگاه شهید چمران اهواز)
محمدتقی شریعتی در مزینان
محمد مفتح در گرگان
تندیس سلام در سبزوار که عرض ارادتی است به علی بن موسیالرضا متشکل از ۵ پیکره (دو زن و دو مرد و یک کودک) در ابعاد ۱٫۵ در ۳ متر از جنس فایبرگلاس
او سابقهٔ عضویت در دورهٔ اول شورای اسلامی شهر سبزوار را دارد و در انتخابات مجلس یازدهم، جزو اعضای اصلی هیئت اجرایی در حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار بود.
مراسم نکوداشت او در ۱۳ اسفند ۱۳۹۳ در شهر سبزوار برگزار شد.
او هماکنون (۱۳۹۳) مدرس آموزشکدهٔ فنی و حرفهای دختران سبزوار است و صاحب هنرکدههایی در خیابانهای نواب صفوی (دکتر غنی) و کاشفی سبزوار بودهاست.
منابع:
پارسادوست، منوچهر (۱۳۸۱). شاه اسماعیل دوم، شجاع تباهشده. تهران: شرکت سهامی انتشار.
پاکباز، رویین (۱۳۸۵). دائرةالمعارف هنر (ویراست پنجم). تهران: فرهنگ معاصر.
«زندگینامه استاد حسین ماستیانی هنرمند نقاش و پیکرتراش برجسته سبزوار». اسرارنامه
«گزارشی از نکوداشت خالق تندیس مادر و سربداران». قدس آنلاین. ۱۳ اسفند ۱۳۹۳.
«عشقورزی هنرمند سبزواری با آثارش». خبرگزاری ایکنا. ۴ اردیبهشت ۱۳۹۸.
در پایان:
جا دارد که از دلسوزی، همراهی و توجه اساتید معظم، متعهد، متدین و مجاهدِ خود در کسوت شاگردی، از زحمات ارزشمند استاد مسعود نجابتی و عبدالرسول یاقوتی، سید حسن موسی زاده، ناصر طاووسی و ابوالفضل خزاعی تقدیر و تشکر نمایم.
شاگرد شما، ابوالفضل رنجبران
© کلیه حقوق متعلق به صاحب اثر و پرتال فرهنگی راسخون است. استفاده از مطالب و آثار فقط با ذکر منبع بلامانع است.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
