| اي سزاي خاتم و تخت و کلاه | | اي ممالک را مبارک پادشاه |
| عفو جانبخشت خريدار گناه | | تيغ خونخوارت پذيرفتار فتح |
| وقت بخشش چرخ دريا دستگاه | | روز کوشش بحر گردون کر و فر |
| شاه يوسف صدق يحيي انتباه | | شاه احمد نام موسي معرکه |
| عز و دين و ملک و دولت را پناه | | عز دين و ملک دولت آنکه هست |
| کاندرو جز کبريا را نيست راه | | ساحت عرشست خاک حضرتت |
| آفتاب و سايه را در بارگاه | | روز بارت خاکبوسان ره دهند |
| گر کند در سايهي چترت نگاه | | آسمان چشم حوادث برکند |
| رفعت چتر تو يابد جرم ماه | | بر اميد آنکه از روي قبول |
| کسوتي چون کسوت چترت سياه | | پوشد اندر عرصهگاه هر خسوف |
| اين به جودت شد مسلم آن به جاه | | چرخ و ارکان فوق تختي بيش نيست |
| با ثبات جاه تو کردي پناه | | آسمان سرگشته کي ماندي اگر |
| کي تواند ديدن اندر سال و ماه | | عرصهي تنگ سپهر تنگ چشم |
| بر دوام ملک انصافت گواه | | بر ثبات دولت آثارت دليل |
| گر کمر بندد نشابور و هراه | | بر در ملکت کرا آيد شگفت |
| صبح صادق زان همي خيزد پگاه | | صادقان از خدمتت فارغ نيند |
| از فلک ميدان و از انجم سپاه | | تا که دارد آفتاب آسمان |
| و آسمان آفتابت باد گاه | | آفتاب آسمانت باد تاج |
| جاودان دولتفزا و خصم کاه | | بخت روزافزون و فرخ روز و شب |