چون سلامان ماند ز ابسال اينچنين

چون سلامان ماند ز ابسال اينچنين شاعر : جامي بود در روز و شبش حال اينچنين چون سلامان ماند ز ابسال اينچنين جان او افتاد از آن غم در گداز محرمان آن پيش شه گفتند باز بي‌غمي در آن دروغ افسانه‌اي‌ست! گنبد گردون عجب غمخانه‌اي‌ست! شد به قدش خلعت صورت درست، چون گل آدم سرشتند از نخست چل صباح ابر بلا، باران غم ريخت بالاي وي از سر تا قدم بر سرش باريد باران طرب چون چهل بگذشت روزي تا به شب جز پس از چل غم، يکي شادي نيافت لاجرم از غم کس آزادي نيافت...