دلا تا کي درين کاخ مجازي

دلا تا کي درين کاخ مجازي شاعر : جامي کني مانند طفلان خاک‌بازي؟ دلا تا کي درين کاخ مجازي که بودت آشيان بيرون ازين کاخ تويي آن دست‌پرور مرغ گستاخ چو دونان جغد اين ويرانه گشتي؟ چرا ز آن آشيان بيگانه گشتي؟ بپر تا کنگر ايوان افلاک! بيفشان بال و پر ز آميزش خاک رداي نور بر عالم‌فشانان ببين در رقص ارزق‌طيلسانان به مقصد راه فيروزي گرفته همه دور شباروزي گرفته يکي در غرب کشتي غرق کرده يکي از غرب رو در شرق کرده يکي را، شب شده هنگامه‌افروز...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

دلا تا کي درين کاخ مجازي

شاعر : جامي

کني مانند طفلان خاک‌بازي؟		دلا تا کي درين کاخ مجازي
که بودت آشيان بيرون ازين کاخ		تويي آن دست‌پرور مرغ گستاخ
چو دونان جغد اين ويرانه گشتي؟		چرا ز آن آشيان بيگانه گشتي؟
بپر تا کنگر ايوان افلاک!		بيفشان بال و پر ز آميزش خاک
رداي نور بر عالم‌فشانان		ببين در رقص ارزق‌طيلسانان
به مقصد راه فيروزي گرفته		همه دور شباروزي گرفته
يکي در غرب کشتي غرق کرده		يکي از غرب رو در شرق کرده
يکي را، شب شده هنگامه‌افروز		شده گرم از يکي، هنگامه‌ي روز
يکي سررشته‌ي دولت گسسته		يکي حرف سعادت نقش بسته
کزين جنبش ندانند آرميدن		چنان گرم‌اند در منزل‌بريدن
همه تن رو شده، رو در که دارند		چه داند کس که چندين درچه کارند
وليکن نقشبندي را نشايند		به هر دم تازه‌نقشي مي‌نمايند
به هر يک روي «هذا ربي» آري؟		عنان تا کي به دست شک سپاري؟
نواي «لا احب الافلين» زن!		خليل آسا در ملک يقين زن!
رخ «وجهت وجهي» بر يکي کن!		کم هر وهم، ترک هر شکي کن!
يکي خواه و يکي خوان و يکي جوي!		يکي دان و يکي بين و يکي گوي!
بر اثبات وجود او گواهي‌ست		ز هر ذره بدو رويي و راهي‌ست
که بايد نقش‌ها را نقشبندي		بود نقش دل هر هوشمندي
نيايد بي‌قلمزن يک الف راست		به لوحي گر هزاران حرف پيداست
برون از قالب نيکو سرشتي		درين ويرانه نتوان يافت خشتي
که آن را دست دانائي سرشته‌ست		به خشت از کلک انگشتان نوشته‌ست
ز حال خشت‌زن غافل نماني		ز لوح خشت چون اين حرف خواني
به صانع چه نه‌اي مشغول‌خاطر؟		به عالم اينهمه مصنوع، ظاهر
قياس کارگر از کار بردار!		چو ديدي کار، رو در کارگر دار!
سر و کار تو جز با کارگر نيست		دم آخر کز آن کس را گذر نيست
وز او جو ختم کارت بر سعادت!		بدو آر از همه روي ارادت!