شنيدم ز پيران شيرين سخن

شنيدم ز پيران شيرين سخن شاعر : سعدي که بود اندر اين شهر پيري کهن شنيدم ز پيران شيرين سخن سرآورده عمري ز تاريخ عمرو بسي ديده شاهان و دوران و امر که شهر از نکويي پرآوازه داشت درخت کهن ميوه‌ي تازه داشت که هرگز نبوده‌ست بر سرو سيب عجب در زنخدان آن دل فريب فرج ديد در سر تراشيدنش ز شوخي و مردم خراشيدنش سرش کرد چون دست موسي سپيد به موسي، کهن عمر کوته اميد به عيب پري‌رخ زبان برگشود ز سر تيزي آن آهنين دل که بود نهادند حالي سرش در شکم...