زياد عرق ميکنيد؟
نويسنده: دکتر محمدعلي نيلفروشزاده متخصص پوست و مو
هيپرهيدروز يا تعريق بيش از حد، نتيجه ترشح بيش از حد غدد عرق است. اين مشکل ميتواند از نظر فردي و اجتماعي آزادهنده باشد و ميتواند به تنهايي يا در نتيجه يک بيماري زمينهاي رخ دهد؛ مشکلي که در غدد عرق غيرمعمول بوده و علتاش اين است که فيبرهاي سودوموتور سمپاتيک بيشتر کولينرژيک هستند. اين مشکل به دو فرم ايديوپاتيک (بدون علت) و پاتولوژيک طبقهبندي ميشود. فرم اول آن به افزايش عرق به صورت قرينه، به کف دست و پا و يا زير بغل (به تنهايي يا همراه با هم) و غيروابسته به تنظيم دما محدود است. ساير مشخصات فرم ايديوپاتيک شامل اين موارد است: افزايش وقوع در پاسخ به يک تحريک و شروع آن پس از بلوغ که به طور معمول سابقه فاميلي فرد هم مثبت است. در اين فرم بوي بد عرق وجود ندارد و با تغيير فصل، تغيير نکرده و يا کمي تغيير ميکند.
اما نوع دوم، فرم پاتولوژيک، ممکن است محدود يا وسيع باشد. فرم محدود اغلب در اثر آسيب به سيستم عصبي مرکزي يا محيطي و يا بيماريهاي عروق محيطي رخ ميدهد.
شکل وسيع آن به دنبال بيماريهايي از جمله بيماريهاي متابوليک و اندوکرين مربوط به غدد داخلي مثل (ديابت، پرکاري تيروييد ، نقرس، آکرومگالي، حاملگي، و مسموميت با الکل) بيماريهاي قلبي، بدخيميها، صدمات مغزي و نشانگان مادرزادي ديده ميشود. براي درمان اين مشکل، هر دو نوع درمان موضعي و سيستميک وجود دارد. درمانهاي موضعي شامل داروهاي متعددي است؛ از جمله اسيدبوريک، محلول تانيک اسيد 2 تا 5 درصد، پرمنگنات پتاسيم، فرمالدئيد (که البته ميتواند ايجاد حساسيت کند)، گلوتارآلدئيد و آلومينيوم کلرايد 20 درصد و غيره که اين محلول بايد شبها روي پوست خشک ماليده شود و ميتواند زير پانسمان بسته باشد و به مرور زمان ميتوان فواصل کاربرد آن را زياد کرد.
درمانهاي سيستميک شامل داروهاي متعددي ميشود که به وسيله متخصص برايتان تجويز خواهد شد.ساير داروها استفاده از آرامبخش، ايندومتاسين، داروهاي بلوککننده کانال کلسيم که در نوع تعريق کف دست و پا اغلب به کار ميروند، هستند.
از سال 1952 درمان تازهاي معرفي شده که شامل عبور جريان الکتريسيته از پوست است. در اين روش که بيشتر درباره تعريق کف دست و پا کاربرد دارد، درمان روزانه هر کف دست يا پا به مدت 30 دقيقه به ميزان 15 تا 200 ميلي آمپر با عبور از يک بالشتک آبي و يا بالشتک آنتيکولنيرژيک ميتواند در درمان اين عارضه موثر باشد. تزريق سم بوتولينوم نيز موثر است و در تعريق بيش از حد کف دست، تزريق زير جلدي آن سبب نداشتن تعريق به مدت 4 تا 12 ماه ميشود. عوارض آن شامل ضعف مختصر و موقت انگشت شست است که ظرف سه هفته بهبود پيدا ميکند.
منبع: www.salamat.com
اما نوع دوم، فرم پاتولوژيک، ممکن است محدود يا وسيع باشد. فرم محدود اغلب در اثر آسيب به سيستم عصبي مرکزي يا محيطي و يا بيماريهاي عروق محيطي رخ ميدهد.
شکل وسيع آن به دنبال بيماريهايي از جمله بيماريهاي متابوليک و اندوکرين مربوط به غدد داخلي مثل (ديابت، پرکاري تيروييد ، نقرس، آکرومگالي، حاملگي، و مسموميت با الکل) بيماريهاي قلبي، بدخيميها، صدمات مغزي و نشانگان مادرزادي ديده ميشود. براي درمان اين مشکل، هر دو نوع درمان موضعي و سيستميک وجود دارد. درمانهاي موضعي شامل داروهاي متعددي است؛ از جمله اسيدبوريک، محلول تانيک اسيد 2 تا 5 درصد، پرمنگنات پتاسيم، فرمالدئيد (که البته ميتواند ايجاد حساسيت کند)، گلوتارآلدئيد و آلومينيوم کلرايد 20 درصد و غيره که اين محلول بايد شبها روي پوست خشک ماليده شود و ميتواند زير پانسمان بسته باشد و به مرور زمان ميتوان فواصل کاربرد آن را زياد کرد.
درمانهاي سيستميک شامل داروهاي متعددي ميشود که به وسيله متخصص برايتان تجويز خواهد شد.ساير داروها استفاده از آرامبخش، ايندومتاسين، داروهاي بلوککننده کانال کلسيم که در نوع تعريق کف دست و پا اغلب به کار ميروند، هستند.
از سال 1952 درمان تازهاي معرفي شده که شامل عبور جريان الکتريسيته از پوست است. در اين روش که بيشتر درباره تعريق کف دست و پا کاربرد دارد، درمان روزانه هر کف دست يا پا به مدت 30 دقيقه به ميزان 15 تا 200 ميلي آمپر با عبور از يک بالشتک آبي و يا بالشتک آنتيکولنيرژيک ميتواند در درمان اين عارضه موثر باشد. تزريق سم بوتولينوم نيز موثر است و در تعريق بيش از حد کف دست، تزريق زير جلدي آن سبب نداشتن تعريق به مدت 4 تا 12 ماه ميشود. عوارض آن شامل ضعف مختصر و موقت انگشت شست است که ظرف سه هفته بهبود پيدا ميکند.
منبع: www.salamat.com
