حد و مرز انتقاد
انتقاد نسبت به مديران يا مسئولان نبايد به انتقاد از نظام بينجامد
نقد، اشکالي ندارد؛ اما نفي، بزرگ ترين ظلم به اين ملت است. بعضي ها به زبان نقد، نظام اسلامي را نفي مي کنند.بعضي ها انتقادي که بر فلان مدير و مسئول وارد است، انتقاد به نظام مي دانند؛اين غير منصفانه است.نظام اسلامي يعني ترکيب قانون اساسي.
روش هاي اجرايي و عملياتي اين نظام، در خود قانون اساسي هست و به طور واضح در وصيت ناه و سيره و بيانات امام بزرگوار وجود دارد. مهم ترين وظيفه اين است که از کمربند تأميني بسيار مستحکم ملت ايران که هويت جمعي ما را به وجود مي آورد يعني نظام اسلامي با همه وجود پاسداري کنيم. جوانان، با هوشياري و حوصله و همت جواني اش بايد در محيط کار و تحصيل و مسئوليت هاي آينده، همه همتش اين باشد که از نظام حراست کند.
تکميل و برطرف کردن عيوب نظام يک حرف است؛ مقابله و نفي و همراهي با براندازان نظام حرف ديگري است. انسان از ته دل غمگين مي شود که بشنود در يک محفل دانشگاهي، يک وقت يک عنصر به اصطلاح دانشگاهي بگويد، مرد کسي است که در کشور بماند و با اين نظام مبارزه کند تا ريشه آن را خشک نمايد! کسي که تلاش مي کند ريشه اين نظام اسلامي و الهي و مردم را خشک کند، مرد است؟!
نظامي که اين همه تلاش انساني و مردمي در راهش به کار رفته؛ نظامي که اين همه جوان براي آن فداکاري کرده اند؛ نظامي که خون هاي اين همه شهيد در راهش بر زمين ريخته شده است؛ نظامي که دلسوزان اين کشور، اين همه سختي و ناهمواري و ناگواري را در راه استحکام آن تحمل کرده اند؛ نظامي که يک ملت بزرگ با همه وجود خود، آن را سرپا نگه داشته است؛ نظامي که در دنيا مايه عزت اسلام و شرف و سربلندي ايران شده است؟! تلاش براي خشکاندن ريشه اين نظام، مردانگي است؟! اين بزرگ ترين نامردي است. البته اين پندارهاي کاملا کوته نظرانه، جز از دل هاي معلول و معيوب صادر نمي شود. ريشه اين نظام خيلي مستحکم است؛ جزو عميق ترين ريشه هاست و دشمني هاي بزرگ هم به فضل الهي نتواسنته آن را تکان دهد. (1)
پي نوشت ها :
1-بيانات رهبر معظم انقلاب در ديدار جوانان استان اصفهان، 12/8/1380
