هياهوي بسيار براي هيچ
نويسنده: عاطفه سلطان محمدي
چند سال پيش كه فيلم «چند مي گيري گريه كني؟» شاهد احمد لو ساخته شد، به نظر خيلي ها سوژه ي فيلم يك شوخي جالب مي آمد، اينكه فردي براي برگزاري مراسم تدفين و ترحيم خودش، سراغ يك مؤسسه برود و پول خوبي هم بپردازد. اما حالا اين موضوع ديگه نه فيلم است نه خنده دار، يك واقعيت روزمره ي خيلي جدي است كه مي تواند سوژه ي يك گزارش اجتماعي شود.
ولي درباره اينكه اين مؤسسات از چه زماني و چطور ايجاد شده اند، اظهار مي دارد: «ارائه خدمات فوق توسط شركت هاي مرتبط، سال هاست كه در خارج از كشور رواج دارد و يك كارآفريني رايج است. در بعضي كشورها به محض فوت فردي، بازماندگان براي برگزاري مجلس ترحيم با اين مؤسسات تماس مي گيرند، اما در ايران به دليل پايبندي هاي سنتي و عاطفي، تازه چند سالي است كه اين مراكز و خدمات شان پديدارشده است كه هنوز هم مي توان گفت ناشناخته است. راستش به ندرت خانواده يي حاضر مي شود تمام مراحل برگزاري مجلس سوگواري عزيزش را به اين گونه شركت ها بسپارد. در واقع بيشتر مشتريان ما كساني هستند كه يا خواهان برگزاري يك مراسم خيلي مفصل و با شكوهند، يعني اغلب افراد پولدار شمال شهر يا كساني كه در زمان حيات شان به تنهايي زندگي كرده و خانواده يي ندارند يا مثلاًخارج كشور هستند قبل از مرگ شان به ما مراجعه كرده و با تنظيم قراردادي، اجراي مراسم ترحيم شان را به ما مي سپارند.»
شايد براي شما هم اين سؤال پيش بيايد كه تفاوت يك مراسم ترحيم شركتي با خانگي در چيست؟ جوابش را آقاي سالاري ، يكي از فعالان شركت هاي برگزار كننده مراسم تدفين و ترحيم مي هد:« در واقع هيچ، در ايران مراسم و مجالس ختم و دفن، سال هاي سال است كه عرف و فرهنگ خودش را دارد. بنابراين نمي شود مثل مجالس تولد يا عروسي، طرح هاي خاص جديدي در آن ارائه داد، چون مردم به شدت به اين مسايل حساس هستند. در يكي دو سال اخير هم، تنها نوآوري هاي خدمات مؤسسات تدفين و ترحيم، ميوه آرايي، شمع و گل آرايي، تزيين ماشين، آوردن گريه كن و فيلمبرداري بوده كه مورد آخر بيشتر از بقيه جا افتاده است.»
شايد جالب توجه باشد بدانيد كه اگر دل تان بخواهد، مي توانيد در مجلس سوم، هفتم، چهلم و حتي سالگرد عزيزانتان، كليپي زيبا و خاطره انگيز و در عين حال سوزناك در انواع طرح هاي انتخابي ببينيد. اين از مواردي است كه در بين بازماندگان حسابي طرفداردارد!
اين در حالي است كه مسؤولان بهشت زهرا، هر گونه شست و شو و كفن و دفع متوفي را در تهران، خارج از غسالخانه ي بهشت زهرا غير رسمي ، فاقد مجوز قانوني و از لحاظ شرعي داراي مشكل مي دانند. آقاي صادقي اين را مي داند: «طي چند سال اخير، از طرف نمايندگان مراكز خدماتي ترحيم با سازمان بهشت زهرا مكاتباتي شده تا بتوانيم اخذ مجوز كنيم، اما اين سازمان كار ما را با وجود رعايت اصول شرعي و بهداشتي، غيرقانوني مي داند.» ذكر اين نكته لازم است كه بعضي از مراجع، غسل ميت را در خانه و با آب شهري، جايز نمي دانند و آن را رد مي كنند.
طبق مصاحبه يي كه مدير عامل سازمان بهشت زهرا چند ماه قبل در رابطه با قيمت قبر داشته است، از متقاضيان دفن اموات در قطعه ي عمومي يك طبقه، وجهي دريافت نشده و تنها براي هزينه ي خدمات، مبلغ هشتاد هزارتومان دريافت مي شود، كه اين مبلغ نيز با تخفيف پنجاه درصدي در قطعه عمومي به چهل هزارتومان كاهش مي يابد. همچنين قطعه ي دو طبقه ي عمومي نيز داراي قبر دوطبقه است كه يك طبقه آن به دفن اموات اختصاص يافته و طبقه دوم به نام بستگان رزرو مي شود. بابت يك قبر دو طبقه ، 120 هزار تومان و بابت خدمات، مبلغ هشت هزار تومان دريافت مي شود. اگر آرامگاه هاي خانوادگي شصت متر مساحت داشته و داراي 25 قبر دو طبقه باشد،در كل به قيمت پنجاه ميليون تومان به فروش مي رسد. البته نوع ديگري از قبر نيز وجود دارد كه در قطعات غير جاري و قديمي سازمان بوده و بر اساس توافق سازمان بهشت زهرا با صاحب متوفي، قيمت هاي بين 250 هزار تا سه ميليون را داراست.
حسين آقا كه از فروشندگان سنگ قبر است، مي گويد: « قيمت سنگ قبرها با توجه به زيبايي، اندازه، دوام و جنس آن، بطور معمول بين پنجاه هزار تا يك ميليون تومان است، اما خيلي از خانواده ها با سفارش تغييراتي در نوع و اندازه ي سنگ قبر، هزينه يي تا 25 ميليون هم مي پردازند.»
انتخاب سنگ قبرهايي مثل گرانيت برزيلي و مرمر با قطري حدود شصت سانتي متر و نقش و نگار، از جمله سفارش هايي است كه بهاي بالايي دارد. البته نكته ي جالب اينجا است كه حسين آقا به شدت اصرار دارد حتماً در گزارش بنويسم كه، « مدتي است سنگ قبرهاي آماده و به ظاهر شيك چيني و هندي ارزان قيمت، وارد بازار كشور شده، در حالي كه اين سنگ قبرها به دليل پرس بودن، دوام پاييني دارند و به درد نمي خورند و خيلي زود بايد تعويض شوند.» در كشور ما بيشتر مردم به خريد سنگ قبر گرانيت ايراني تمايل دارند، چرا كه نسبت به ساير سنگ قبرها قيمت مناسب تري دارد. حالا شما خودتان حساب كنيد كه اگر روزي روزگاري، مرگ شرافتمندانه مي توانست ساده و بي پيرايه باشد، امروزه با اين قيمت ها سرسام آور و مراسم جورواجور،براي تأمين هزينه ها بايد از كجا وام گرفت؟!
حرفه يي ها
ولي درباره اينكه اين مؤسسات از چه زماني و چطور ايجاد شده اند، اظهار مي دارد: «ارائه خدمات فوق توسط شركت هاي مرتبط، سال هاست كه در خارج از كشور رواج دارد و يك كارآفريني رايج است. در بعضي كشورها به محض فوت فردي، بازماندگان براي برگزاري مجلس ترحيم با اين مؤسسات تماس مي گيرند، اما در ايران به دليل پايبندي هاي سنتي و عاطفي، تازه چند سالي است كه اين مراكز و خدمات شان پديدارشده است كه هنوز هم مي توان گفت ناشناخته است. راستش به ندرت خانواده يي حاضر مي شود تمام مراحل برگزاري مجلس سوگواري عزيزش را به اين گونه شركت ها بسپارد. در واقع بيشتر مشتريان ما كساني هستند كه يا خواهان برگزاري يك مراسم خيلي مفصل و با شكوهند، يعني اغلب افراد پولدار شمال شهر يا كساني كه در زمان حيات شان به تنهايي زندگي كرده و خانواده يي ندارند يا مثلاًخارج كشور هستند قبل از مرگ شان به ما مراجعه كرده و با تنظيم قراردادي، اجراي مراسم ترحيم شان را به ما مي سپارند.»
شايد براي شما هم اين سؤال پيش بيايد كه تفاوت يك مراسم ترحيم شركتي با خانگي در چيست؟ جوابش را آقاي سالاري ، يكي از فعالان شركت هاي برگزار كننده مراسم تدفين و ترحيم مي هد:« در واقع هيچ، در ايران مراسم و مجالس ختم و دفن، سال هاي سال است كه عرف و فرهنگ خودش را دارد. بنابراين نمي شود مثل مجالس تولد يا عروسي، طرح هاي خاص جديدي در آن ارائه داد، چون مردم به شدت به اين مسايل حساس هستند. در يكي دو سال اخير هم، تنها نوآوري هاي خدمات مؤسسات تدفين و ترحيم، ميوه آرايي، شمع و گل آرايي، تزيين ماشين، آوردن گريه كن و فيلمبرداري بوده كه مورد آخر بيشتر از بقيه جا افتاده است.»
شايد جالب توجه باشد بدانيد كه اگر دل تان بخواهد، مي توانيد در مجلس سوم، هفتم، چهلم و حتي سالگرد عزيزانتان، كليپي زيبا و خاطره انگيز و در عين حال سوزناك در انواع طرح هاي انتخابي ببينيد. اين از مواردي است كه در بين بازماندگان حسابي طرفداردارد!
مرگ در قشر بي درد!
غسال مهمان ويژه خانه ها
اين در حالي است كه مسؤولان بهشت زهرا، هر گونه شست و شو و كفن و دفع متوفي را در تهران، خارج از غسالخانه ي بهشت زهرا غير رسمي ، فاقد مجوز قانوني و از لحاظ شرعي داراي مشكل مي دانند. آقاي صادقي اين را مي داند: «طي چند سال اخير، از طرف نمايندگان مراكز خدماتي ترحيم با سازمان بهشت زهرا مكاتباتي شده تا بتوانيم اخذ مجوز كنيم، اما اين سازمان كار ما را با وجود رعايت اصول شرعي و بهداشتي، غيرقانوني مي داند.» ذكر اين نكته لازم است كه بعضي از مراجع، غسل ميت را در خانه و با آب شهري، جايز نمي دانند و آن را رد مي كنند.
مشاور املاك گورستان
طبق مصاحبه يي كه مدير عامل سازمان بهشت زهرا چند ماه قبل در رابطه با قيمت قبر داشته است، از متقاضيان دفن اموات در قطعه ي عمومي يك طبقه، وجهي دريافت نشده و تنها براي هزينه ي خدمات، مبلغ هشتاد هزارتومان دريافت مي شود، كه اين مبلغ نيز با تخفيف پنجاه درصدي در قطعه عمومي به چهل هزارتومان كاهش مي يابد. همچنين قطعه ي دو طبقه ي عمومي نيز داراي قبر دوطبقه است كه يك طبقه آن به دفن اموات اختصاص يافته و طبقه دوم به نام بستگان رزرو مي شود. بابت يك قبر دو طبقه ، 120 هزار تومان و بابت خدمات، مبلغ هشت هزار تومان دريافت مي شود. اگر آرامگاه هاي خانوادگي شصت متر مساحت داشته و داراي 25 قبر دو طبقه باشد،در كل به قيمت پنجاه ميليون تومان به فروش مي رسد. البته نوع ديگري از قبر نيز وجود دارد كه در قطعات غير جاري و قديمي سازمان بوده و بر اساس توافق سازمان بهشت زهرا با صاحب متوفي، قيمت هاي بين 250 هزار تا سه ميليون را داراست.
عدالت از بعد سوم
خانه آخر
حسين آقا كه از فروشندگان سنگ قبر است، مي گويد: « قيمت سنگ قبرها با توجه به زيبايي، اندازه، دوام و جنس آن، بطور معمول بين پنجاه هزار تا يك ميليون تومان است، اما خيلي از خانواده ها با سفارش تغييراتي در نوع و اندازه ي سنگ قبر، هزينه يي تا 25 ميليون هم مي پردازند.»
انتخاب سنگ قبرهايي مثل گرانيت برزيلي و مرمر با قطري حدود شصت سانتي متر و نقش و نگار، از جمله سفارش هايي است كه بهاي بالايي دارد. البته نكته ي جالب اينجا است كه حسين آقا به شدت اصرار دارد حتماً در گزارش بنويسم كه، « مدتي است سنگ قبرهاي آماده و به ظاهر شيك چيني و هندي ارزان قيمت، وارد بازار كشور شده، در حالي كه اين سنگ قبرها به دليل پرس بودن، دوام پاييني دارند و به درد نمي خورند و خيلي زود بايد تعويض شوند.» در كشور ما بيشتر مردم به خريد سنگ قبر گرانيت ايراني تمايل دارند، چرا كه نسبت به ساير سنگ قبرها قيمت مناسب تري دارد. حالا شما خودتان حساب كنيد كه اگر روزي روزگاري، مرگ شرافتمندانه مي توانست ساده و بي پيرايه باشد، امروزه با اين قيمت ها سرسام آور و مراسم جورواجور،براي تأمين هزينه ها بايد از كجا وام گرفت؟!
تحليل كارشناسي: